Legislator Case Law & Legislation
IX U 917/16 AI generated

Social Security Court allows pension recalculation under Art. 110a when earnings index exceeds 250%.

Case Number IX U 917/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court reversed the lower administrative decision, ordering the pension office to recalculate the insured's pension. The insured argued that including mining earnings from 1959 to 1970 would raise the earnings index above the 250% cap, while the pension office initially rejected this based on a lower calculated index. The court found the expert opinion reliable, confirming the index exceeded 250% when post-pension period earnings were included, thereby satisfying the statutory conditions for recalculation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 110a ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 110a ust. 2 i 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The court must order a pension recalculation if the insured demonstrates that the earnings index, calculated using the most favorable 20 years including post-pension earnings, exceeds 250%, regardless of whether the pension was suspended.

Keywords

AI generated
pension recalculation earnings index threshold social security law mining period earnings administrative review expert opinion validity pension benefit adjustment

Cited Legislation

AI generated
Art. 110a ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego zgodnie z art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a to począwszy od (...) Sędzia Sygn.
Art. 110a ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego zgodnie z art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a to począwszy od (...) Sędzia Sygn.
Art. 110a ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego zgodnie z art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a to począwszy od (...) Sędzia Sygn.
Art. 15 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
1842 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem ust.
Art. 110 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego zgodnie z art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a to począwszy od (...) Sędzia Sygn.
Art. 477 § 2 k.p.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IX U 917/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Janina Kościelniak Protokolant: Iwona Krakowczyk przy udziale./. po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. w Rybniku sprawy z odwołania Z. M. (Z. M.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania Z. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 4 kwietnia 2016 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego zgodnie z art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a to począwszy od (...) Sędzia Sygn. akt IX U 917/16

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 04.04.2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu Z. M. przeliczenia podstawy wymiaru emerytury na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z uwagi na fakt, iż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustalony z 20 najkorzystniejszych lat wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu jest niższy niż 250%. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji, domagał się jej zmiany poprzez przeliczenie emerytury z uwzględnieniem zarobków uzyskiwanych z tytułu zatrudnienia w KWK (...) w okresie od 21.04.1959r. do 31.12.1970r.

Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Ubezpieczony urodził się w dniu (...) Od dnia 10.07.1985r. jest uprawniony do emerytury górniczej. Po nabyciu prawa do emerytury pozostawał w zatrudnieniu. Podstawa wymiaru emerytury po przeliczeniach została ustalona z okresu od 07/1984 do 06/1985. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 269,33 % i został ograniczony do 250 %. W dniu 23.03.2016r. ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru, powołując się na przepisy ustawy emerytalnej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 05.03.2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

W rozpoznaniu powyższego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie. Obliczony przez organ rentowy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z 20 lat najkorzystniejszych lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia, z uwzględnieniem minimalnych wynagrodzeń w okresach za które nie przedłożono dowodów zarobkowych tj. za lata 1959-1970 wyniósł 245,78 %. W toku niniejszego postępowania w oparciu o opinię biegłego z zakresu emerytur i rent, dopuszczoną w sprawie dla ustalenia w sposób najbardziej korzystny wskaźnika wysokość podstawy wymiaru emerytury z uwzględnieniem podstawy wymiaru przypadającej w części po przyznaniu świadczenia, przy odtworzeniu wynagrodzeń ubezpieczonego za lata 1959-1971 w oparciu o dokumentację akt rentowych, akt osobowych, szczątkowej dokumentacji płacowej z uwzględnieniem zeznań świadka, ubezpieczonego oraz obowiązujących w tym okresie przepisów płacowych, Sąd ustalił, iż najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z lat 1964, 1967-1985 wyniósł 274,87%.

Organ rentowy w piśmie procesowym z dnia 01.09.2017r. zakwestionował opinię biegłego w zakresie w jakim dotyczy ona przyjęcia czasu normatywnego wymiarze 26 dni roboczych zamiast 25 dni oraz wartości węgla deputatowego 4400 zł za 1969r. zamiast 4000 zł. W obliczeniach sporządzonych przez organ rentowy z uwzględnieniem powyższych zastrzeżeń wwpw wyniósł 273,29%. Powyższe Sąd ustalił w oparciu o dokumentację akt emerytalnych, akt osobowych oraz opinię biegłego z zakresu emerytur i rent mgr K. S. z dnia 15.05.2017r.(k.55-63). Mając na uwadze powyższe ustalenia

Sąd zważył, co następuje :

W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. 2016r., poz. 1842 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego (ust.1).

2. Warunek posiadania wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru nie jest wymagany od emeryta lub rencisty, który od dnia ustalenia prawa do świadczenia do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia, w myśl ust. 1, nie pobrał świadczenia wskutek zawieszenia prawa do emerytury lub renty lub okres wymagany do ustalenia podstawy przypada w całości po przyznaniu prawa do świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wynosi co najmniej 130%.

3. Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia. Jednocześnie jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%.

2. Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Przepis art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych daje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza 250%, a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony spełnia warunki umożliwiające przeliczenie emerytury zgodnie z wnioskiem.

Powyższe wynika jednoznacznie z opinii powołanego biegłego mgr K. S., który na podstawie posiadanej dokumentacji przy uwzględnieniu obowiązujących w górnictwie przepisów płacowych odtworzył wynagrodzenie ubezpieczonego za sporne lata a następnie obliczył najkorzystniejszy wwpw z uwzględnieniem zarobków osiągniętych w części po przyznaniu emerytury. Obliczony przez biegłego wskaźnik wysokości podstawy wymiaru okazał się być wyższy od 250%. W ocenie Sądu opinia biegłego jest rzetelna, wydana w oparciu o fachową wiedzę na podstawie szczegółowej analizy przedłożonej dokumentacji oraz obowiązujących w tych okresach przepisów.

Organ rentowy wprawdzie zakwestionował opinię biegłego w zakresie w jakim dotyczyła niektórych składników wynagrodzenie, jednakże sam wskazał, iż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru według jego obliczeń wyniesie 273,29% i przekroczy wartość 250%. Nie ulega zatem wątpliwości, że ubezpieczony spełnił wymagane przesłanki do przeliczenia emerytury zgodnie z art.110a ustawy emerytalnej. Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, z mocy art.477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję zobowiązując organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury zgodnie ze złożonym wnioskiem.

Sędzia