Appeal dismissed; court held lack of estate assets does not invalidate inheritance acquisition proceedings. Estate acquisition confirmed despite appellant's claim of zero assets. Court ruled appeal inadmissible under civil procedure code. Inheritance confirmed; appeal dismissed as groundless under civil procedure code. Court upheld first instance ruling on inheritance acquisition. Appeal rejected; court found no error in estate acquisition ruling. Appeal dismissed; court held zero assets do not bar inheritance proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appeal filed by a beneficiary regarding the confirmation of inheritance acquisition. The appellant argued that the decedents left no estate, yet the first instance court had ruled that specific heirs acquired the estate by law and via a notarial will. The court held that the absence of estate assets does not prevent a ruling on inheritance acquisition, as the procedural scope is limited to verifying death and heirship, not the existence of assets.
Legislator headnote
AI generatedArt. 385 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: An appeal is groundless and must be dismissed if the first instance court correctly applied the law to undisputed facts, even when the appellant claims the decedents left no estate, as the lack of assets does not preclude a ruling on inheritance acquisition.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 1461/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Tomasz Pawlik Sędzia SO Leszek Dąbek (spr.) Sędzia SO Magdalena Hupa-Dębska Protokolant Justyna Chojecka po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na rozprawie sprawy z wniosku H. W. z udziałem T. W. (1), M. W., J. K. i T. W. (2) o stwierdzenie nabycia spadku na skutek apelacji uczestnika postępowania T. W. (1) od postanowienia Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt I Ns 66/16 postanawia:
1. oddalić apelację;
2. zasądzić od uczestnika postępowania T. W. (1) na rzecz wnioskodawcy H. W. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym. SSO Magdalena Hupa-Dębska SSO Tomasz Pawlik SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 1461/17
UZASADNIENIE
Wnioskodawca H. W. wniósł o stwierdzenie nabycia spadków po jego ojcu T. W. (2) i matce A. W.. Uzasadniając wniosek twierdził, że T. W. (2) zamarł 8 12 1996r. a A. W. w dniu 21 06 2010r. i spadki po nich dziedziczą na podstawie ustawowego porządku dziedziczenia wskazane we wniosku osoby. Uczestnik postępowania T. W. (1) poparł wniosek oraz podnosił, że wraz z J. K. i swoim synem T. W. (2) został powołany do dziczenia po spadkodawcach na podstawie testamentów notarialnych. Uczestnicy postępowania M. W. i J. K. poparli wniosek. W toku postępowania wezwano do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania T.
W. (2), który złożył oświadczenie o przyjęciu spadku po A. W. wprost, a uczestniczka postępowania odrzuciła spadek po T. W. (2). Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim w postanowieniu z 25 04 2017r. stwierdził, że spadek po T. W. (2) nabyli na mocy ustawy: jego żona A. W. oraz dzieci M. W., T. W. (1) i H. W. po ¼ części, a spadek po A. W. nabył w całości na podstawie testamentu notarialnego sporządzonego w dniu 19 12 1994r. jej wnuk T. W. (2). Orzeczenie zaskarżył uczestnik postępowania T. W. (1) który wnosił o jego zmianę przez oddalenie wniosku, bądź jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Zarzucił, że Sąd nie powinien był wydać zaskarżonego postanowienia albo oddalić wniosek, gdyż spadkodawcy „nie pozostawili żadnego spadku”.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował wniosek, a następnie prawidłowo rozpoznał sprawę. Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia nie były kwestionowane w apelacji i mają podstawę w informacjach zawartych we wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wiarygodnych źródłach dowodowych. Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest prawidłowa i Sąd odwoławczy ją podziela oraz przyjmuje za własną (orzecz.
SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496). Skarżący w apelacji w istocie nie kwestionuje dokonanej przez Sąd pierwszej instancji oceny prawnej, a jedynie samą bezzasadność wydania przez Sąd pozytywnego postanowienia. W postępowaniu o stwierdzeniu nabycia spadku zakres kognicji jest ściśle wyznaczony i w jego ramach w zasadzie bada się jedynie czy osoba wskazywana we wniosku jako spadkodawca zmarła oraz kto i na jakiej podstawie jest jej spadkobiercą, a ponadto – jeżeli spadek został otwarty przed 14 lutego 2001 r.
– czy w skład spadku wchodzi gospodarstwo rolne oraz kto ze spadkobierców powołanych do spadku z ustawy odpowiada warunkom do jego dziedziczenia. W ramach tego Sąd nie bada natomiast – pomijając kwestię gospodarstwa rolnego, stanowiącego wyodrębnioną masę majątkową – jakie składniki wchodzą w skład spadku, a brak majątku spadkowego nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu o nabyciu spadku (por. np. orzeczenie SN z dnia 17 grudnia 1949 r., Wa.C. 193/49, DPP 1950, nr 7, s. 59 z glosą J. Pietrzykowskiego; orzeczenie SN z dnia 16 maja 1950 r., Ł.C. 479/50, PN 1950, nr 11–12, s. 516; postanowienie SN z dnia 29 kwietnia 1966 r., II CR 189/66, OSNCP 1966, nr 12, poz. 222).
Dlatego dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia nie ma żadnego znaczenia podnoszone w apelacji zagadnienie nie pozostawienia przez spadkodawców majątków spadkowych (niezależnie od tego zwrócić należy uwagę, że w toku postępowania w żaden sposób nie wykazano, że spadkodawcy nie pozostawili spadków, wprost przeciwnie w drodze domniemania faktycznego - art. 231 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. - należy przyjąć, iż spadkodawcy jak każda inna osoba fizyczna w chwili śmierci posiadali co najmniej prawa do ruchomości wykorzystywanych w sprawach życia codziennego, które weszły w skład pozostawionych przez nich mas spadkowych).
W połączeniu z powyższym czyni to apelacje bezzasadną w rozumieniu art. 385 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c., a to z mocy zawartej w nim regulacji prowadziło do jej oddalenia. Reasumując, zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i dlatego apelację jako bezzasadną oddalono w oparciu o regulację art. 385 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację art. 520 § 3 k.p.c. uznając, że wobec zakwestionowania przez skarżącego wydania przez Sąd Rejonowy pozytywnego orzeczenia (ustalającego porządek dziedziczenia) interesy skarżącego i wnioskodawcy były sprzeczne, co z mocy przywołanej regulacji rodzi po stronie skarżącego obowiązek zwrócenia wnioskodawcy poniesionych przez niego w postępowaniu odwoławczym kosztów zastępstwa prawnego.
SSO Magdalena Hupa-Dębska SSO Tomasz Pawlik SSO Leszek Dąbek