Social Security Court dismissed appeal; expert excluded unverified bonuses from pension base calculation.

Sygn. akt IX U 124/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 października 2017 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Joanna Smycz Protokolant: Iwona Porwoł przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 31 października 2017 r. w Rybniku sprawy z odwołania R. N. ( N. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania R. N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 13 listopada 2015 r. Znak (...) oddala odwołanie Sędzia Sygn. akt IX U 124/16

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 13.11.2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu R. N. ponownego ustalenia wysokości emerytury w trybie 110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, gdyż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nie przekroczył 250%. Ubezpieczony wniósł odwołanie od tej decyzji, w którym domagał się zmiany zaskarżonej decyzji i przeliczenia świadczenia na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17.12.1998r., wnosił o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego do spraw wyliczeń wynagrodzeń celem ustalenia jego wynagrodzenia z okresu zatrudnienia w latach 1970-1979 za które brak dokumentacji płacowej.

Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko jak w decyzji, wskazując na bezzasadność odwołania. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Ubezpieczony urodził się w dniu (...) Organ rentowy przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury górniczej od dnia 1.04.1996r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (WWPW), został ustalony z lat 1982-1988, wyniósł 282,26%, dlatego został ograniczony do 250%. Ubezpieczony po przyznaniu prawa do emerytury górniczej kontynuował zatrudnienie do 24.09.1996r.

W dniu 29.06.2015r. ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie emerytury. Decyzją z dnia13.11.2015r. omówioną na wstępie, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego na podstawie 110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, gdy obliczony WWPW nie przekroczył 250%. (dowód: dokumentacja akt organu rentowego) Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji akt organu rentowego jako okoliczności niesporne, bo jednoznacznie wynikające z tych dowodów i nie kwestionowane przez strony.

Ubezpieczony od 4.08.1970r. do 24.09.1996r. pracował w KWK (...) na następujących stanowiskach pracy: - od 4.08.1970- pomoc dołowa pod ziemią z wynagrodzeniem 88zł/ dniówkę - od 5.06.1971- obsługa powierzchni z wynagrodzeniem 52,50zł/dniówkę -od 7.07.1971- pomoc dołowa pod ziemią z wynagrodzeniem 88zł/ dniówkę i 124 zł/dniówkę od 1.02.1974r. - od 1.08.1976r. młodszy górnik z wynagrodzeniem 136zł/dniówkę, -od 1.01.1978 górnik z wynagrodzeniem 148zł/dniówkę, . Ubezpieczony pracował w pełnym wymiarze czasu pracy, w systemie trzyzmianowym, we wszystkie soboty w miesiącu i co najmniej 2 niedziele.

R. N. otrzymywał wynagrodzenie z karty górnika, dodatek nocny, , dodatek zmianowy i od 1.06.1971r. deputat węglowy w wysokości 8 ton.. Wypłacane w KWK (...) premie regulaminowe były premiami uznaniowymi, przysługującymi w różnych wysokościach, uzależnionymi m.in. od wydobycia (dowód: dokumentacja akt osobowych ubezpieczonego dotyczących zatrudnienia w KWK (...), zeznania ubezpieczonego k.48, protokół elektroniczny k. 50 akt, zeznania świadków: M. S. (1) k.47-48, J. W. k.

48) Wynagrodzenie ubezpieczonego - odtworzone przez biegłego K. S. z uwzględnieniem dodatków j.w. w latach 1970-1979 wynosiło: - za rok 1970 - 12.763 zł wwpw 47,59% - za rok 1971 - 32.147 zł wwpw 119,86 % - za rok 1972 - 40.560 zł wwpw 134,72% - za rok 1973 - 42.486 zł wwpw 126,54% - za rok 1974 - 58.221zł wwpw 152,33% - za rok 1975 –69.970zł wwpw 149,01% - za rok 1976 – 75.505 zł wwpw 146,98% - za rok 1977 –79.363 zł wwpw 143,90% - za rok 1978 –86.635 zł wwpw 147,73% - za rok 1979 –86.635 zł wwpw 135,53% Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru dla ubezpieczonego wyliczony w oparciu o zarobki z 20 najkorzystniejszych lat, tj. z 1974– 1975, 1978- zarobki odtworzone przez biegłego i wykazane w druku Rp-7 za lata 1980-1996, wynosi 235,76% (4715,12 % : 20 lat = 235,76%) (dowód: opinia biegłego mgr K.

S. , po jej uzupełnieniu opinią z 7.07..2017r.- k 63-68 i 99-101 akt sądowych) Zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny, przekonywujący, logiczny i spójny, przez co mogący stanowić podstawę rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył co następuje. Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania ubezpieczonego. Prawidłowo organ rentowy w zaskarżonej decyzji odmówił ubezpieczonemu prawa do przeliczenia emerytury z mocy 110 a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj.

Dz.U. 2017r., poz. 1383). W myśl art. 110 ust 1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego. Jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%.

2. Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Przepis art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych daje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza j.w. 250%, a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury. Zdaniem Sądu wynagrodzenie ubezpieczonego w spornych latach 1970-1979 wynosiło j.w. zgodnie z obliczeniami biegłego.

Zajmując takie stanowisko Sąd podzielił w pełni wyliczenia biegłego w zakresie wynagrodzenia ubezpieczonego uznając, iż brak jest podstaw do wliczenia do ustalanego wynagrodzenia ubezpieczonego premii regulaminowych, gdyż premie te miały niewątpliwie charakter uznaniowy, a więc nie były stałymi składnikami wynagrodzenia przysługującymi bezwarunkowo. Opinia biegłego sądowego mgr K. S. w tym zakresie jest rzetelna, rzeczowa, wydana w oparciu o zachowaną dokumentację osobową oraz obowiązujące przepisy płacowe. Zaznaczyć należy, iż Sąd nie neguje faktu wypłacania premii regulaminowych, jednak z uwagi na ich właśnie uznaniowy charakter i wypłaty w różnych wysokościach stoi na stanowisku, iż brak jest podstaw do wliczania takich premii do podstawy wymiaru wynagrodzenia w sytuacji braku jakiejkolwiek dokumentacji potwierdzającej wypłatę premii regulaminowych w konkretnych kwotach.

Takie stanowisko potwierdza też wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 18.01.2012r. wydany w sprawie III AU a 1585/11 zgodnie z którym przy ustaleniu podstawy wymiaru świadczenia z dowodów pośrednich obowiązuje ścisła zasada uwzględniania składników wynagrodzenia, które bezwarunkowo przysługiwały w czasie trwania zatrudnienia jako składniki stałe w określonej wysokości, np. wynagrodzenie zasadnicze, stałe dodatki określone kwotowo. Inne składniki wynagrodzenia - premie i nagrody czy dodatki mogą być uwzględnione, jeżeli dokumentacja wskazuje niewątpliwie na ich faktyczną wypłatę i w określonej wysokości.

Zatem wysokość uzyskiwanego dochodu może być również wykazana dowodami pośrednimi, jeżeli w sposób nie budzący wątpliwości wynika z nich, że dochód w określonej wysokości przysługiwał i został wypłacony (LEX nr 1163473). Podstawowymi środkami dowodowymi potwierdzającymi wysokość zarobków są zaświadczenia zakładów pracy wystawione na podstawie dokumentacji płacowej lub legitymacja ubezpieczeniowa zawierająca wpisy dotyczące okresów zatrudnienia i wysokość osiąganych zarobków. Dokumentacja ubezpieczonego nie zawiera kwot premii przyznawanych za poszczególne miesiące i lata w spornym okresie.

Brak jest z tych samych względów podstaw do doliczenia do tego wynagrodzenia dodatków za pracę w warunkach szkodliwych i niebezpiecznych , gdyż przesłuchiwani przez Sąd w dniu 20 września 2016r. świadkowie M. S. (2) i J. W. oraz ubezpieczony nie potwierdzili spełnienia przesłanek z §35 protokołu dodatkowego do UZP nr 265/PW z dn. 5.12.1968 i brak jest przyznania tego rodzaju dodatku w dokumentacji pracowniczej ubezpieczonego. Z tego względu Sąd oddalił na rozprawie w dn. 31.10.2017r.wniosek o przesłuchanie uzupełniające ubezpieczonego, gdyż Sąd w dniu 20 września 2016r. bardzo szczegółowo przesłuchał świadków i ubezpieczonego i na podstawie m.in. ich zeznań sformułował w postanowieniu z dn. 26.09.2016 r. tezę dowodową do biegłego.

Odpis tego postanowienia w dn.5.10.2016r. otrzymał pełnomocnik ubezpieczonego ( dowód; k.59 akt) , który nie złożył wniosku o uzupełnienie .Biorąc pod uwagę przeszło roczny upływ czasu zgłoszony wniosek jest znacznie spóźniony i nie zasługujący na uwzględnienie. Biegły słusznie w spornym okresie nie wliczył do wynagrodzenia 13-tki i Barbórki, gdyż 13-ta pensja nigdy nie wchodziła do podstawy wymiaru składek z ubezpieczenia społecznego , a Barbórka weszła dopiero od 1983r. , stąd wynagrodzenia te nie mogły wchodzić w spornym okresie do podstawy wymiaru emerytury.

Ustalenie wskaźnika na poziomie 235,76% nie daje podstaw do przeliczenia emerytury ubezpieczonego na podstawie art. 110 a ustawy emerytalnej. W konsekwencji takiego stanowiska Sąd z mocy art. 477 14 § 1 kpc oddalił odwołanie ubezpieczonego nie znajdując podstaw prawnych do jego uwzględnienia. Sędzia Sygn. akt IX U 124/16 ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) (...)