Court convicts transport driver of failing to report fan transport under mass event safety law.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court issued a mandatory judgment convicting the defendant, a public transport driver, of failing to report an organized fan trip to the police. The prosecution argued that the driver violated the mass event safety law by not disclosing the organized journey, while the defendant contested the obligation. The court ruled that the statutory duty to report such organized movements was breached, resulting in a fine and procedural costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 57 ust. 1; art. 39 ust. 6 Ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych: A public transport operator failing to report an organized fan movement to the police constitutes a punishable offense under the mass event safety law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II W 663/13 WYROK NAKAZOWY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 stycznia 2014r. Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie II Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca: SSR Danuta Raś bez udziału stron po rozpoznaniu w postępowaniu nakazowym sprawy z oskarżenia publicznego przeciwko A. Z., synowi E. i B. z domu W., urodz. (...) w D. obwinionego o to, że: w dniu 15 grudnia 2013r. w D. będąc krajowym przewoźnikiem realizującym publiczny transport drogowy, nie wywiązał się z obowiązku przekazania Komendantowi Powiatowemu Policji w D. informacji o zorganizowanym przejeździe kibiców z D. do L. na mecz piłki nożnej pomiędzy (...) i (...) to jest o czyn z art. 57 w zw. z art. 39 ust. 6 Ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych z dnia 20 marca 2009r., Dz.
U. Nr 62 poz. 504 z późn. zmianami I. obwinionego A. Z. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku nakazowego, to jest wykroczenia z art. 57 w zw. z art. 39 ust. 6 ustawy z dnia 20 marca 2009r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2013r. 611 j.t.) i za to na podstawie art. 57 ustawy z dnia 20 marca 2009r. o bezpieczeństwie imprez masowych wymierza mu karę grzywny w wysokości 2.000 zł (dwa tysiące złotych); II. na podstawie art. 118 § 1 k.p.o.w. obciąża obwinionego A. Z. zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 50 zł, a na podstawie art. 21 pkt 2 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.
U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) wymierza mu opłatę w kwocie 200 zł (dwieście złotych). Na oryginale właściwe podpisy za zgodność (...) D., dnia 8 stycznia 2014r. (...) (...) (...) I. (...) A. Z. (...) (...) (...) II. (...) III.(...) (...) D., dnia 8 stycznia 2014r. (...) (...) (...) 1. (...) (...) (...) -(...) D.; 2. (...) 3. (...) (...). Pouczenie:
1. Obwinionemu i oskarżycielowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do sądu, który wydał wyrok nakazowy, w terminie zawitym ( tj. nieprzekraczalnym) 7 dni od dnia doręczenia tego wyroku ( art. 94 § 1 k.p.w. w zw. z art. 506 § 1 k.p.k.). Prezes sądu odmawia przyjęcia sprzeciwu, jeżeli został wniesiony po terminie lub przez osobę nieuprawnioną (art. 94 § 1 k.p.w. w zw. z art. 506 § 2 k.p.k.).
2. W razie wniesienia sprzeciwu wyrok nakazowy traci moc a sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych Sąd nie jest związany treścią wyroku nakazowego i może zapaść wyrok surowszy (art. 94 § 1 k.p.w. w zw. z art. 506 § 3 i 6 k.p.k.).
3. Sprzeciw może być cofnięty do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej (art. 94 § 1 k.p.w. w zw. z art. 506 § 5 k.p.k.).
4. Wyrok nakazowy, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub sprzeciw cofnięto, staje się prawomocny (art. 94 § 3 k.p.w.).