Social security court dismisses refund order due to lack of prior notice on benefit cessation.

Sygn. akt IV U 348/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 stycznia 2018 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Maja Snopczyńska Protokolant : Karolina Nowicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2018 roku w Ś. sprawy z odwołania A. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawie (...)z dnia 10.10.2017 roku o zwrot zasiłku chorobowego zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawie (...) z dnia 10.10.2017 roku i ustala brak obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego opisanego w decyzji.

UZASADNIENIE

Powódka A. S. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 10 października 2017 roku zobowiązującej ją do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego z funduszu chorobowego w kwocie (...)brutto za okres od dnia (...)roku, wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji w całości. Uzasadniając odwołanie powódka nie kwestionowała, iż pobrany zasiłek chorobowy jest nienależny, ale podniosła, że z jej strony nie doszło do żadnych zaniedbań, bowiem akt urodzenia dziecka przedłożyła organowi rentowemu w terminie 7 dni od daty porodu, tj. w dniu 5 października 2017 roku.

W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołania oraz o zasądzenie od powódki na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. Uzasadniając stanowisko powołano podstawę prawną decyzji podnosząc, iż powódka z powodu ciąży była niezdolna do pracy w okresie od dnia (...). Jak wynika z uzasadnienia odpowiedzi na odwołanie - po dokonanej wypłacie zasiłku chorobowego za okres od dnia (...) tj. w dniu 5 października 2017 roku, do organu rentowego wpłynęła informacja, że powódka urodziła dziecko w dniu (...), wobec czego powstała nadpłata zasiłku chorobowego.

W toku postępowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W okresie od dnia (...) roku powódka A. S. miała orzeczoną niezdolność do pracy z powodu ciąży i wypłacono jej zasiłek chorobowy za okres od dnia (...) W dniu (...)powódka urodziła syna J. S., o czym poinformowała organ rentowy w dniu 5 października 2017 roku. Decyzją z dnia 10 października 2017 roku organ rentowy zobowiązał powódkę do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego z funduszu chorobowego w kwocie (...) brutto za okres od dnia (...) Dowody: - akta ZUS – w załączeniu.

W tak ustalonym stanie faktycznym S ąd zważył: Odwołanie podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art. 84 ust. 1 Ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1778 j.t.) osoba, która pobrała nienależne świadczenie z ubezpieczeń społecznych, jest obowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, z uwzględnieniem ust.

11. Ust. 2 cytowanego przepisu stanowi, że za kwoty nienależnie pobranych świadczeń uważa się: 1) świadczenia wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do świadczeń albo wstrzymanie ich wypłaty w całości lub w części, jeżeli osoba pobierająca świadczenie była pouczona o braku prawa do ich pobierania; 2) świadczenia przyznane lub wypłacone na podstawie nieprawdziwych zeznań lub fałszywych dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzania w błąd organu wypłacającego świadczenia przez osobę pobierającą świadczenia.

W orzecznictwie sądowym, dotyczącym problematyki zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, ugruntowany jest pogląd o możliwości domagania się przez organ rentowy zwrotu nienależnie pobranego świadczenia tylko wówczas, gdy ubezpieczonemu można przypisać złą wolę, przy czym dla ustalenia obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, decydujące znacznie ma świadomość i zamiar ubezpieczonego, który pobrał świadczenie w złej wierze. W niniejszej sprawie nie można uznać, by powódka pobrała świadczenie w złej wierze.

W tym miejscu wskazać należy, że pouczenie osoby pobierającej świadczenie o okolicznościach powodujących ustanie prawa do świadczenia albo wstrzymania wypłaty świadczenia w całości lub części ma doniosły charakter z uwagi na fakt, iż przesądza o świadomości ubezpieczonego pobrania świadczenia bez podstawy prawnej. Powinno ono zawierać informację o okolicznościach, których wystąpienie spowoduje brak prawa do świadczenia lub wstrzymanie jego wypłaty w całości lub części oraz zobowiązanie powiadomienia organu rentowego o zajściu ww. okoliczności.

Obowiązek udzielenia pouczenia obciąża organ rentowy, który w przypadku sporu zobowiązany jest do wykazania skutecznego doręczenia prawidłowego pouczenia adresatowi. W przypadku braku potwierdzenia doręczenia przesyłki zawierającej stosowne pouczenie organ rentowy skuteczność doręczenia może wykazywać innymi dowodami. Strona pozwana nie wykazała, aby powódka pouczona została o braku prawa do pobierania świadczenia, bowiem w aktach organu rentowego brak jest jakiejkolwiek decyzji zawierającej pouczenie, z którego wynikałoby, kiedy i w jakich okolicznościach następuje zwrot nienależnie pobranych świadczeń.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż brak było materialnej podstawy odmowy powódce prawa do zasiłku chorobowego i na podstawie art. 477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawie (...) z dnia 10 października 2017 roku i ustalił brak obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego opisanego w decyzji.