Court sentenced drunk driver for violating prior ban, imposing suspended prison term and vehicle driving ban.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of driving while intoxicated in violation of a previously effective court ban and administrative decision. The prosecution argued the defendant failed to comply with the prohibition on operating vehicles, while the defense likely contested the severity or application of the penalty. The court found the defendant guilty and imposed a four-month suspended prison sentence, a three-year driving ban, and a fine, deeming the punishment adequate given the circumstances.
Legislator headnote
AI generatedArt. 178a § 1 k.k.; Art. 244 k.k.; Art. 42 § 2 k.k.; Art. 43 § 1 k.k.; Art. 69 § 1 k.k.; Art. 70 § 1 k.k.; Art. 424 § 3 k.p.k.: In cases of drunk driving violating a prior ban, the court must impose a driving ban of at least three years and may apply a suspended prison sentence if the defendant has no prior criminal conflicts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 464.2017 1 Ds. (...).2017
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 listopada 2017 r. Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej II Wydział Karny, w składzie: Przewodniczący: SSR Radosław Gluza Protokolant: Karolina Raszowska przy udziale prokuratora --- po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2017 r. sprawy A. K. syna H. i H. z d. W. ur. (...) w Z. oskarżonego to, że: w dniu 06 czerwca 2017 roku na drodze krajowej nr (...) w M., kierując w ruchu lądowym samochodem osobowym marki V. (...) o nr rej. (...) znajdował się w stanie nietrzeźwości z zawartością 0,34 ml/l alkoholu w wydychanym powietrzu oraz nie zastosował się do orzeczonego wobec niego przez Sąd Rejonowy w Lubinie wyroku z dnia 25 stycznia 2017 roku sygn. akt II W 80/17 i orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w okresie obowiązywania od 14 lutego 2017 roku do 13 lipca 2017 roku, zastosowanego w postępowaniu o wykroczenie za czyn z art. 87 § 1 k.w. i art. 92 § 1 k.w., tj. o czyn z art. 178a § 1 k.k. i art. 244 k.k. w zw. z art.11 § 2 k.k.; orzeka:
I. uznaje oskarżonego A. K. za winnego tego, że w dniu 07 czerwca 2017 roku na drodze krajowej nr (...) w M., prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, mając 0,34 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, czym nie zastosował się do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego prawomocnym wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Lubinie z dnia 25 stycznia 2017 roku, sygn. akt II W 80/17 w związku ze skazaniem za wykroczenie z art. 87 § 1 k.w. oraz nie zastosował się do decyzji Starosty (...) z dnia 28 marca 2017r. nr (...).5430.190.2017, cofającej mu uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi, tj. popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. i art. 244 k.k. i art. 180a k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to, na podstawie art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;
II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesza oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 1 (jednego) roku próby; III. na podstawie art. 42 § 2 k.k. i art. 43 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat; IV. na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 zł (pięciu tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;
V. na podstawie art. 627 k.p.k. obciąża oskarżonego kosztami procesu, a w tym zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania w sprawie w wysokości 70 zł i na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych, wymierza mu opłatę w wysokości 120 zł.
UZASADNIENIE
WYROKU (ograniczone na podstawie art. 424 § 3 k.p.k. do rozstrzygnięcia o karze)
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Sąd wymierzając karę oskarżonemu A. K., baczył na dyrektywy wskazane w art. 53 k.k., uwzględniając stopień zawinienia i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, która to kara winna osiągnąć wobec oskarżonego. Okolicznościami obciążającymi oskarżonego było niewątpliwie zrealizowanie znamion czynu zabronionego więcej niż jego występku. Z kolei okoliczność łagodzącą stanowił dotychczasowy sposób życia oskarżonego, a przede to, że nie wchodził on w konflikty z prawem.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, sąd uznał, że kara 4 miesięcy pozbawienia wolności, jest karą adekwatną do popełnionego przez A. K. przestępstwa i karę tę mu wymierzył. Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres jednego roku próby, uznając, iż zastosowanie środka probacyjnego spełni swe wychowawczo – prewencyjne cele i będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. W punkcie III wyroku Sąd Rejonowy na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. orzekł wobec A.
K. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat. Dokonując powyższego rozstrzygnięcia sąd miał na uwadze treść przepisu art. 42 § 2 k.k., zgodnie z którym w razie skazania sprawcy za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, popełnione w stanie nietrzeźwości, orzeka się zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju na okres nie krótszy niż 3 lata. Zdaniem sądu orzeczenie wskazane środka karnego na minimalny czas 3 lat jest wystarczające wobec osoby oskarżonego.
Ustalając katalog pojazdów, co do których obowiązywać będzie zakaz w stosunku do A. K., sąd miał na uwadze to, że znajdując się w stanie nietrzeźwości prowadził on pojazd mechaniczny w ruchu lądowym W pkt IV wyroku sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Środek ten pozostawał obligatoryjny wobec wydania wyroku skazującego oskarżonego, zaś jego wysokość została ustalona przez sąd w minimalnej wysokości 5.000 zł.
Orzekając o kosztach sądowym, sąd na podstawie art. 627 k.p.k. obciążył nimi w całości oskarżonego, tak w zakresie wydatków jak i opłaty sądowej. SSR Radosław Gluza