Social security appeal withdrawn; court dismisses case and refers ex-husband liability to ZUS.
Legislator summary
AI generatedThe plaintiff withdrew her appeal against the Social Insurance Institution's decision to deny the waiver of social security contributions. The court found this withdrawal lawful and not an attempt to circumvent the law, leading to the dismissal of the proceedings. However, the court referred the separate issue regarding the ex-husband's liability to the Social Insurance Institution due to the temporary inadmissibility of the judicial path.
Legislator headnote
AI generatedArt. 203 § 4 k.p.c.; Art. 469 k.p.c.; Art. 355 § 1 k.p.c.; Art. 476 § 2 k.p.c.; Art. 477 10 § 2 k.p.c.: A withdrawal of an appeal is admissible unless it contradicts legal principles or aims to evade the law; if the appeal is withdrawn, the proceedings are dismissed, while new claims not previously examined by the administrative body must be referred back to the administrative authority.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 1137/17
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 30 marca 2017 r. nr (...) odmówił J. G. (1) umorzenia należności z tytułu składek na: ubezpieczenia społeczne za okres od 4 sierpnia do 6 sierpnia 2008 r., od września 2008 r. do lutego 2009 r. w łącznej kwocie 3.879,90 zł w tym z tytułu składek – 2.237,11 zł, odsetek – 1.589,99 zł, kosztów upomnienia – 52,80 zł; ubezpieczenia zdrowotne za okres czerwiec 2008 r., październik 2008 r. – luty 2009 r. w łącznej kwocie 1.853,28 zł, w tym z tytułu składek – 1.065,37 zł; odsetek – 743,91 zł; kosztów upomnienia – 44,00 zł;
Fundusz Pracy za okres maj 2008 r. – czerwiec 2008 r., październik 2008 r. – luty 2009 r. w łącznej kwocie 507,92 zł, w tym z tytułu składek – 266,49 zł, odsetek – 188, 63 zł, kosztów upomnienia – 52,80 zł. /decyzja - k. 84-86 akt ZUS/ Od powyższej decyzji odwołanie wniosła J. G. (2) zaskarżając ją w całości wnosząc o uchylenie lub zmianę zaskarżonej decyzji. /odwołanie - k. 2-4/ W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie wywodząc jak w uzasadnieniu do decyzji. /odpowiedź na odwołanie – k. 8-9/ Na rozprawie w dniu 10 stycznia 2018 r.
J. G. (2) cofnęła odwołanie od decyzji w przedmiocie odmawiającej umorzenia należności z tytułu składek. /stanowisko J. G. (2) – e-protokół z 10 stycznia 2018 r. – 00:10:05 – 00:11:18 – płyta CD – k. 40/ Organ rentowy wyraził zgodę na cofnięcie odwołania w tym zakresie. /stanowisko ZUS – e-protokół z 10 stycznia 2018 r. – 00:10:05 – 00:11:18 – płyta CD – k. 40/ J. G. (2) zaznaczyła, że działalność gospodarczą prowadziła razem z byłym mężem – T. P. i wskazała, że on też powinien odpowiadać za nie. /stanowisko J.
G. (2) – e-protokół z 10 stycznia 2018 r. – 00:10:05 – 00:11:18 – płyta CD – k. 40/
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Możliwość cofnięcia środka odwoławczego należy do uprawnień ubezpieczonego. Może on więc skutecznie cofnąć odwołanie. Na mocy art. 203 § 4 k.p.c., sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie odwołania tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, iż byłoby to sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzało do obejścia prawa. Stosownie do treści art. 469 k.p.c., sąd uzna cofnięcie odwołania za niedopuszczalne także wówczas, gdyby czynność ta naruszała interes ubezpieczonego. W sprawie niniejszej wnioskodawczyni w toku postępowania sądowego cofnęła odwołanie od decyzji organu rentowego, gdyż stwierdziła, że nie płaciła składek za ubezpieczenia społeczne.
W świetle poczynionych powyżej ustaleń czynność wnioskodawczyni, w ocenie Sądu, nie jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego, nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie narusza słusznego interesu ubezpieczonego. Stosownie do art. 355 § 1 k.p.c., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 355 § 1 k.p.c., orzekł jak w pkt.
1. sentencji postanowienia i umorzył postępowanie w sprawie. Zaś wniosek ubezpieczonej o rozstrzygnięcie w przedmiocie odpowiedzialności jej byłego męża za niezapłacone składki za ubezpieczenia społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, Sąd przekazał do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z uwagi na czasową niedopuszczalność drogi sądowej, albowiem organ rentowy w tym zakresie nie zajął żadnego stanowiska. Należy zauważyć, iż ta kwestia, którą podnosiła skarżąca w przedmiotowej sprawie nie było przedmiotem rozpoznania organu rentowego.
Zgodnie z dyspozycją art. 476 § 2 k.p.c. w związku z art. 2 k.p.c. przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych dotyczących ubezpieczenia społecznego i kategorii spraw wymienionych w pkt 1-5 § 2 art. 476 k.p.c. Zgodnie zaś z treścią art. 477 10 § 2 k.p.c. Jeżeli ubezpieczony zgłosił nowe żądanie, dotychczas nierozpoznane przez organ rentowy, sąd przyjmuje to żądanie do protokołu i przekazuje go do rozpoznania organowi rentowemu. Na obecnym etapie postępowania, wobec braku decyzji organu rentowego w zakresie roszczenia wnioskodawczyni, zachodzi czasowa niedopuszczalność drogi sądowej, a właściwym do rozpoznania roszczeń pozostaje Zakład Ubezpieczeń Społecznych, od decyzji którego będzie przysługiwać skarżącej prawo wniesienia odwołania do Sądu zgodnie z przywołanymi przepisami.
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 477 10 § 2 k.p.c. orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia. ZARZĄDZENIE Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawczyni z pouczeniem. P.K.