Social Security Court allows early retirement for tractor driver meeting special conditions and age requirements.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the ZUS decision denying early retirement to a tractor driver who failed to meet the required special work period due to a formal defect in his employment certificate. The court found that the applicant actually worked continuously in full-time special conditions from 1974 to 1991, satisfying the fifteen-year threshold and the twenty-five-year total contribution requirement alongside his age of sixty. Consequently, the court granted the right to early retirement effective May 2, 2013, based on the applicant's proven employment history and compliance with statutory conditions.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach społecznych z dnia 17 grudnia 1998 r.; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. o wieku emerytalnym pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach: Pracownik wykonujący pracę w szczególnych warunkach nabywa prawo do wcześniejszej emerytury, jeśli spełnia wymóg stażu pracy w tych warunkach oraz ogólnego okresu składkowego i nieskładkowego.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V U 817/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski Protokolant Anna Werner-Dudek po rozpoznaniu w dniu 18 października 2013 r. w Kaliszu odwołania J. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 15 maja 2013 r. Nr (...) w sprawie J. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O.z dnia 15 maja 2013 r. znak (...)w ten sposób, że przyznaje odwołującemu J. W.prawo do emerytury poczynając od dnia 02 maja 2013 r.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 15 maja 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O.odmówił J. W.prawa do emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach, albowiem wnioskodawca nie osiągnął wymaganego okresu takiej pracy. Tym samym organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawcy do okresu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia w Spółdzielni (...) w M.w latach 1974-91, albowiem załączone do wniosku o emeryturę świadectwo pracy w warunkach szczególnych nie spełnia wymogów formalnych – zostało wystawione przez jednostkę przechowująca akta osobowe pracowników.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył J. W. wnosząc o zmianę decyzji i przyznanie prawa do emerytury przy zaliczeniu pracy w latach 1974 – 91 jako okresu pracy w warunkach szczególnych. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił, co następuje: Odwołujący J. W., urodzony dnia (...), w okresie 15.04.1974 r. – 30.09.1991 r. był pracownikiem Spółdzielni (...) w M.zatrudnionym na stanowisku traktorzysty (dowód: świadectwo pracy w aktach ZUS, umowa o pracę i dekrety płacowe w aktach osobowych). W ramach stosunku pracy, odwołujący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, wykonywał pracę kierowcy ciągnika rolniczego.
W okresie prac polowych w rolnictwie, odwołujący wykonywał zlecone mu przez pracodawcę prace ciągnikiem na polach rolników. W okresie zimowym odwołujący działając również na zlecenie pracodawcy, wykonywał prace transportowe kierując ciągnikiem. Innych prac odwołujący nie wykonywał (dowód: zeznania świadków: S. M., T. R., zeznania odwołującego). Odwołujący na dzień 1 stycznia 1999 r. legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym wynoszącym łącznie 26 lat 9 miesięcy i 28 dni. Uznany przez ZUS okres pracy w warunkach szczególnych na powyższy dzień wynosi 2 lata 4 miesiące i 3 dni.
Przypada on poza badanym okresem. (bezsporne) Odwołujący nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (dowód: zeznania odwołującego). Ustalając powyższy stan faktyczny sąd dał wiarę świadectwu pracy znajdującemu się w aktach ZUS oraz dokumentacji pracowniczej znajdującej się w aktach osobowych w postaci umowy o pracę i dekretom płacowym. Sąd dał również wiarę zeznaniom wskazanych wyżej świadków oraz zeznaniom odwołującego.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17.12. 1998 r. o emeryturach i rentach (Dz. U. nr 162 poz.1118 z póz. zm.) ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącymi pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ustawy. Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.
Osoby urodzone po dniu 31 grudnia 1948 r., w myśl uregulowania zawartego w przepisie art. 184 ust. 1 cytowanej ustawy, mogą nabyć prawo do emerytury na powyższych warunkach po osiągnięciu wieku określonego w art.32 ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999 r. osiągnęli: - okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat; oraz - okres składkowy i nieskładkowy wynoszący w przypadku mężczyzn co najmniej 25 lat. Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.
Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym wyżej przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Zgodnie z przepisem § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r., w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach (Dz. U. nr 8 poz. 43 z póz. zm.), za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami składkowymi, okresami nieskładkowymi oraz ewentualnie okresami uzupełniającymi (okresy ubezpieczenia rolniczego, okresy pracy w gospodarstwie rolnym).
W myśl § 4 ust.1 cytowanego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1. osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, 2. ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Przepis § 2 ust. 1 cytowanego rozporządzenia wymaga do zaliczania okresów pracy w warunkach szczególnych do okresów uprawniających do wcześniejszej emerytury, aby praca taka była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, iż odwołujący legitymuje się ponad 15-letnim okresem pracy w warunkach szczególnych.
Odwołujący wykonywał od dnia kwietnia 1974 r. do września 1991 r. pracę traktorzysty. Była to praca wykonywana w pełnym wymiarze czasu pracy. Praca ta spełniała warunki wymienione w wykazie A dział VIII punkt 3 załącznika do cytowanego wyżej rozporządzenia. Zaliczenie tego okresu, wynoszącego ponad 15 lat sprawi, iż odwołujący legitymuje się wymaganym okresem pracy w warunkach szczególnych. Niezależnie od powyższej oceny, odwołujący legitymuje się uznanym przez ZUS okresem pracy w warunkach szczególnych w rozmiarze 2 lat 4 miesięcy i 3 dni przypadającym w latach 1996-98.
Poza sporem pozostawało spełnienie przez odwołującego kolejnego warunku koniecznego do przyznania emerytury. Odwołujący legitymował się na dzień 1 stycznia 1999 r. ponad 25-letnim okresem ubezpieczenia. W chwili wydawania orzeczenia miał ukończony 60-ty rok życia. Nie był członkiem otwartego fundusz emerytalnego. Odwołanie zatem jako uzasadnione prowadziło do zmiany decyzji jak w sentencji wyroku.