Court acquits driver of traffic violation due to ambiguous sign exemption clause interpretation.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court acquitted the defendant of a traffic violation for entering a restricted zone with a tractor-trailer. Evidence showed the driver was transporting sand to a neighboring village, but the primary sign prohibiting vehicles over 18 tons was accompanied by an exemption plaque listing specific exceptions. The court ruled that the comma separating the transport purpose from the cargo type in the exemption text created ambiguity, requiring a different punctuation mark to clearly exclude the defendant's situation. Consequently, the defendant was deemed legally entitled to enter the zone for the stated purpose, leading to a full acquittal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 92 § 1 kw; Ustawa o ruchu drogowym: Ambiguity in the punctuation of an exemption plaque attached to a traffic prohibition sign renders the exemption unclear, thereby allowing the driver to lawfully enter the restricted zone for the stated purpose.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IX W 3794/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Aneta Żołnowska Protokolant: Anna Ostromecka Bez obecności oskarżyciela publ. po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2018 r., 31 stycznia 2018r. sprawy W. M. s. S. i Z. z domu K. ur. (...) w O. obwinionego o to, że: w dniu 17 sierpnia 2017r. około godz. 12:10 na drodze wojewódzkiej nr (...) w pobliżu m. S., gm. O., prowadził zespół pojazdów składający się z ciągnika samochodowego marki R. o nr rej. (...) i naczepy marki S.- G. o nr rej. (...) i nie stosował się do znaku drogowego B-18 „ zakaz wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie ponad 18t” - tj. za wykroczenie z art. 92 § 1 kw ORZEKA: I. obwinionego W. M. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu; II. koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
W. M. został obwiniony o to, że w dniu 17 sierpnia 2017r. około godz. 12.10 na drodze wojewódzkiej nr (...) w pobliżu miejscowości S. gm. O., kierując ciągnikiem siodłowym m – ki R. o nr rej. (...) wraz z naczepą m. (...) o nr rej. (...), nie zastosował się do znaku drogowego B – 18 „zakaz wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie ponad 18t” tj. o popełnienie wykroczenia z art. 92§1kw. W trakcie postępowania dowodowego ustalono, iż W. M. w czasie i miejscu wskazanym w zarzucie kierował ww zespołem pojazdów. Przewoził piasek z Ż. do O. na budowę drogi (...) Na odcinku od 0km (...) do (...) (...) drogi (...) w dniu 17 sierpnia 2017r. obowiązywał znak B - -5 wraz z tabliczką T – 0 o treści „nie dotyczy przyległych miejscowości, przewozu paliw, drewna i ładunków rolno – spożywczych”. Niewątpliwie O. jest miejscowością przyległą do drogi nr (...). (dowody: wyjaśnienia obwinionego, zeznania świadka Z. Z. - rozprawa z dnia 10.01.2018r k. 43, notatka urzędowa k. 3, dokument przewozowy k. 23, pismo (...) k.
47) Sąd dał wiarę wszystkim dowodom przeprowadzony w sprawie, a wymienionym powyżej albowiem one jasne, spójne i wzajemnie się uzupełniają. Obwiniony konsekwentnie twierdził, iż jako osoba przewożąca ładunek do miejscowości przyległej – O., był wyłączony spod zakazu wyrażonego znakiem B – 5 ze względu na treść tabliczki T – 0. Nie sposób nie zgodzić się z takim stanowiskiem. Treść wyłączenia to wymienione po przecinku odpowiednio cel transportu oraz rodzaje przewożonego ładunku. Nie pozostają ze sobą w jakimkolwiek związku.
Zgodnie z zasadami języka polskiego przecinek stawiany jest m.in. pomiędzy połączonymi bezpośrednio równorzędnymi wyrazami zdania pojedynczego. Aby osiągnąć cel jaki przyświecał umieszczeniu tego znaku, należało zastosować pomiędzy celem transportu a rodzajami przewożonego ładunku inny znak interpunkcyjny np. myślnik bądź dwukropek, ewentualnie należałoby przeredagować zdanie, tak by był on zgodny z zasadami interpunkcji, a jednocześnie nie pozostawiał pola do interpretacji. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, w świetle ówczesnego brzmienia tabliczki T – 0 umieszczonej pod znakiem B – 5, obwiniony był uprawniony do wjazdu za znak celem dowiezienia ładunku sypkiego do miejscowości O..
W tym stanie rzeczy obwiniony W. M. został uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu czynu. Wobec uniewinnienia, koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.