Social Security Court grants pension for special conditions work based on court-proven evidence despite agency's initial denial.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court granted the applicant's appeal, awarding him a pension for work under special conditions. The Social Security Agency had initially denied the pension, claiming the applicant failed to prove 15 years of such work because a certificate issued by an unqualified archive incorrectly classified the job type. The court reversed this decision by accepting witness testimonies and other evidence gathered during the appeal proceedings, which conclusively demonstrated the applicant worked the required years. Consequently, the court ruled that the burden of proof was met through the court process, overriding the agency's reliance on flawed administrative documentation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 Ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: If an employee lacks a certificate from the employer, the court may establish the fact of work under special conditions using any means of evidence, and the court's finding prevails over the agency's reliance on incorrect administrative records.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI U 412/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 września 2017 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Janusz Madej Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Hańc po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania: M. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 7 lutego 2017 r., znak: (...) w sprawie: M. M. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o emeryturę I zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu M. M. prawo do emerytury od (...) ; II nie stwierdza odpowiedzialności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Sygn.akt VIU 412/17
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 7 lutego 2017 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B., po rozpoznaniu wniosku M. M. z dnia 30 stycznia 2017 roku, odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury. Organ rentowy powołując się na artykuł 184 Ustawy z dnia 17 grudnia tysiąc dziewięćset osiem..., 98 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity, Dziennik Ustaw z 2016 roku, pozycja 887) oraz na rozpo..., paragraf 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dziennik Ustaw z 1983 roku, numer 8, pozycja 43 ze zmianami) wskazał, iż odmówił przyznania wnioskodawcy emerytury, ponieważ do 31 grudnia 1998 roku nie udowodnił on 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Organ rentowy wyjaśnił, że do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono ubezpieczonemu wnioskodawcy okresów: od 6 września 1972 roku do 30 września 1975 roku, od 1 października 1975 roku do 27 kwietnia 1977 roku oraz od 7 maja 1979 roku do 6 września 1994 roku, gdyż świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach za okresy w Zakładach (...) w N. zostało wystawione przez Składnicę Dokumentów (...) [ f 00:04:44.908] , które jako archiwum nie jest upoważnione do wystawiania świadectwa pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy wskazał, że zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji winien wystawić świadectwo pracy w szczególnych warunkach z podaniem charakteru pracy zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku, działu i pozycji zarządzenia resortowego dla danego stanowiska.
Ponadto organ rentowy wskazał, że na podstawie dowodów dołączonych do wniosku i uzyskanych w wyniku przeprowadzonego postępowania nie przyjął za..., przepraszam, przyjął za udowodnione, przyjął za udowodnione na dzień 1 stycznia 1999 roku okresy nieskładkowe w wymiarze 1 miesiąca i 6 dni, okresy składkowe w wymiarze 26 lat, 1 miesiąca i 23 dni, okresy stażu sumarycznego w wymiarze 26 lat, 2 miesięcy i 29 dni. Odwołanie od tej decyzji wniósł ubezpieczony domagając się zmiany decyzji i przyznania mu prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach.
W uzasadnieniu zaskarżenia or..., ubezpieczony powoływał się na to, że w okresie od 6 września 1972 roku do 6 września 1994 roku wykonywał pracę w szczególnych warunkach w Zakładach (...) w N., najpierw na stanowisku elektryka od 6 września 1972 roku do 30 września 1975 roku, następnie jako elektryk od 1 października 1975 roku do 27 kwietnia 1977 roku, a w ostatnim okresie jako elektromechanik od 7 maja 1979 roku do 6 września 1994 ro..., roku jako elektromonter. W uzasadnieniu podawał on również, że prace, które wykonywał w szczególnych warunkach związane były z usuwaniem awarii w przeciągu produkcyjnym.
Były awarie silników, kabli, układu sterowania, remontował na hali w warunkach, gdzie temperatura wynosiła poniżej zera stopni Celsjusza. Że w czasie, gdy wykonywał czynności remontowe... w je..., jednostki organizacyjne pracodawcy były w ruchu, remontowało się na hali produkcyjnej, a praca była zmiarzon..., zmianowa. Twierdził on, że nadzorował pracowników w szczególnych warunkach zgodnie z wykazem A, działem 14, punktem 24..., pozycją 24, punktem pierwszym. Wnosił on o dopuszczenie dowodów z zeznań świadków. Organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania powołując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy ustalił i rozważył, co następuje:
Ubezpieczony M. M., urodzony (...), w dniu 30 stycznia 2017 roku (karta 11 akt rentowych) złożył za pośrednictwem poczty wniosek o przyznanie mu emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Wniosek ten rozpoznany został za..., odmownie zaskarżoną decyzją z dnia 7 lutego 2017 roku. Ubezpieczony 60 lat ukończył (...), a między stronami nie było sporu, iż nie jest on członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego, co potwierdził ubezpieczony we wniosku o przyznanie świadczenia. Niesporną okolicznością między stronami było także to, iż na dzień 1 stycznia 1999 roku ubezpieczony legitymował się ogólnym stażem emerytalnym w wymiarze 26 lat, 2 miesięcy i 29 dni.
Natomiast spór dotyczył tego, czy posiadał on na dzień wejścia w życie ustawy emerytalnej - 1 stycznia 1999 roku staż pracy w szczególnych warunkach. W tym zakresie Sąd Okręgowy ustalił na podstawie dowodów z zeznań świadków i dowodu z przesłuchania ubezpieczonego (e-protokół rozprawy, karta 31) oraz na podstawie dowodów z dokumentów zebranych w aktach osobowych ubezpieczonego, nadesłanych do akt sprawy przez podmiot archiwizujący Składnicę Dokumentów (...) [ f 00:11:17.669] Spółkę z o.o. w B., iż ubezpieczony w..., w okresie od 6 września tysiąc dziewięćset siedemdziesią..., siedemdziesiątego drugiego roku do 6 września 1994 roku zatrudniony był w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie (...), w Zakładach (...) w N., następnie przekształconych w Zakłady (...) Spółkę Akcyjną w N..
Ubezpieczony pracował tam na stanowisku elektryka w okresie od 1 października 1975 roku do 27 kwietnia 1977 roku, następnie w okresie od 28 kwietnia 1977 roku odbywał zasadniczą służbę wojskową, a od 7 maja 1979 roku przyjęty został po odbyciu tej służby ponownie do pracy w zakładzie na stanowisku elektromechanika i pracował na tym stanowisku od szóstego..., pracował na tym stanowisku do 6 września 1994 roku. Ubezpieczony zajmował się utrzymaniem ruchu i remontami oraz konserwacją agregatów i urządzeń na..., położonych w zakładzie pracy, w szczególności w chłodniach, w których zajmował się naprawą..., w których temperatura pano..., wynosiła poniżej zera stopni Celsjusza i zajmował się naprawą urządzeń chłodniczych - wentylatorów.
Demontował te wentylatory i przekazywał je do naprawy podmiotowi zewnętrznemu, który zajmował się przewijaniem silników tych wentylatorów. Ubezpieczony zajmował się konserwacją agregatów, bieżącą konserwacją agregatów i urządzeń oraz na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane były prace wymienione w wykazie. Podkreślić należy, że w chłodniach pracowali pracownicy w szczególnych warunkach na stanowiskach robotników magazynowych, magazynierów, a także maszynistów chłodniczych. Były to prace wykonywane w szczególnych warunkach, wskazane w wykazie A stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z 1983 roku, w dziale 10, pod pozycją 7, a także prace bezpośrednio przy uboju zwierząt, na których pracowali pracownicy w szczególnych warunkach w..., no w peklowni.
Z zeznań świadków: P. C. [ f 00:16:12.696] i H. Z. [ f 00:16:16.854] jednoznacznie wynikało, że ubezpieczony przeważającą część obowiązków pracowniczych realizował... [ koniec części 00:16:32.148] WQK471965_02 [ Przewodniczący 00:16:33.426] Czy to w pomieszczeniach hal produkcyjnych, gdzie zajmowano się ubojem zwierząt, konserwując agregaty i urządzenia funkcjonujące na terenie tej jednostki organizacyjnej pracodawcy, jak również, że podlegały mu chłodnie, w których zajmował się bieżącą konserwacją agregatów chłodniczych i urządzeń w postaci wentylatorów.
Zajmował się także naprawą silników sprężarek amoniakalnych. Były to duże silniki o mocy 70 kW i rozmiarach, no kilku metrów. Ubezpieczony także zajmował się instalacją elektryczną w chłodniach, gdzie panowała temperatura poniżej 0 stopni albo w tych jednostkach organizacyjnych, w których wykonywali prace w szczególnych warunkach pracownicy bezpośrednio przy uboju zwierząt, na takich stanowiskach jak ubojowiec, peklowacz i wykrawacz mięsa w peklowni. Zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdzał, iż ubezpieczony wykonywał pracę w szczególnych warunkach, o czym za chwilę.
Natomiast podkreślić należy, że to, iż musiał on zapewniać ciągłość pracy urządzeń energetycznych pracujących na halach produkcyjnych, wynika chociażby z pisma z dnia 21 grudnia 1983 roku Dyrektora magistra inżyniera J. C. [ f 00:18:43.939] - karta 20 akt osobowych, gdzie przyznano ubezpieczonemu w związku z pełnieniem dyżurów w dni wolne od pracy oraz w godzinach nocnych dyżurów, które miały na celu zapewnienie ciągłości pracy urządzeń energetycznych w zakładzie. Podkreślić należy, że w aktach osobowych ubezpieczonego znajdują się dowody z dokumentów w postaci zaświadczeń kwalifikacyjnych w zakresie eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych do 1 kW uprawniające ubezpieczonego do prac warsztatowych, konserwacyjnych, remontowych i elektromontażowych co także podkreśla, iż musiał on wykonywać obowiązki pracownicze na oddziałach i wydziałach w ramach bieżącej konserwacji i remontu agregatów i urządzeń, prace montażowe na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie ta..., także, jeśli chodzi o pracowników pracujących w chłodniach w temperaturze poniżej 0 stopni Celsjusza.
Świadkowie zeznawali, że właśnie chłodnie podlegały ubezpieczonemu i z zeznań świadków wynikało, iż pracował on w przeważającym zakresie, czy to na peklowni, gdzie była wykonywana praca w szczególnych warunkach przy uboju zwierząt, czy to w chłodniach, które mu podlegały, gdzie była wykonywana praca w szczególnych warunkach, o której mowa w dziale X w pozycji 7 - prace w chłodniach składowych i przyzakładowych o temperaturze wewnętrznej poniżej 0 stopni. Prace wykonywane bezpośrednio przy uboju zwierząt wykonywane, kwalifikowane były jako praca w szczególnych warunkach w dziale X pozycji 8 wykazu A.
Problemem stało się świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawione ubezpieczonemu przez podmiot archiwizujący jego akta osobowe, gdzie wskazano w ocenie Sądu Okręgowego nieadekwatny pu..., dział, może nieadekwatną pozycję działu XIV punktu pierwsz..., punkt 1 wykazu A, bo ubezpieczony w ocenie Sądu Okręgowego wykonywał prace, o których mowa nie w pozycji 24 działu XIV wykazu A, lecz w pozycji 25 działu XIV wykazu A, jak już wcześniej zaznaczono, bieżącą konserwacją agregatów i urządzeń oraz prace budowlano-montażowe i budowlano-remontowe na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie.
I tak Sąd Okręgowy zakwalifikował zatrudnienie ubezpieczonego w okresach od 1 października 1975 roku do 27 kwietnia 1977 roku, 1 rok 6 miesięcy i 27 dni oraz od sió..., po odbyciu zasadniczej służby wojskowej od 7 maja 1979 roku do 6 września 1999 roku, 14 lat, przepraszam 15 lat, 4 miesiące i 1 dzień. Łącznie te dwa okresy zatrudnienia ubezpieczonego w Zakładach (...) w N. w szczególnych warunkach dawały wymiar 16 lat, 10 miesięcy i 28 dni co pozwalało na przyznanie ubezpieczonemu prawa do emerytury na podstawie właściwych przepisów prawa materialnego, o których mowa za chwilę.
Zgodnie z artykułem 184 ustępem 1 Ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w artykule 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli, po pierwsze, okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz po drugie, okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w artykule 27.
Zgodnie z ustępem 2 artykułu 184, emerytura, o której mowa w ustępie 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w Otwartym Funduszu Emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu na dochody budżetu państwa. Artykuł 27 ustęp 1 punkt 2 wskazuje na okres składkowy i nieskładkowy wymagany do nabycia prawa do emerytury także z tytułu pracy w szczególnych warunkach w wymiarze co najmniej 20 lat - dla kobiet i dwudziestu..., i 25 lat - dla mężczyzn.
Artykuł 32 ustęp 2 powołanej Ustawy emerytalnej stwierdza z kolei, że dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ustępie 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Artykuł 184 ustęp 1, mówiąc o dotychczasowych przepisach, ma na myśli także przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Zgodnie z paragrafem 3 i paragrafem 4 ustępem 1 tego aktu prawnego, za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej wymaganym okresem zatrudnienia‟, uważa się okres wynoszący 20 lat - dla kobiet i 25 lat - dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia. Pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat - dla kobiet i 60 lat - dla mężczyzn, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Wskazać także w tym miejscu należy na unormowanie zawarte w paragrafie 2 ustępie 1 i ustępie 2 powołanego rozporządzenia, zgodnie z którymi, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Okresy pracy, o których mowa w ustępie 1 stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie paragrafu 1 ustępu 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy.
Jeżeli jednak pracownik nie dysponuje świadectwem wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawionym przez pracodawcę albo świadectwem pracy potwierdzającego zatrudnienie w szczególnych warunkach, to w toku postępowania sądowego wszczętego z odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych może on wykazywać fakt pracy w szczególnych warunkach wszelkimi środkami dowodowymi. W ocenie Sądu Okręgowego zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazywał jednoznacznie na to, że ubezpieczony wykonywał pracę w szczególnych warunkach w wyżej wskazanych okresach o łącznym wymiarze 16 lat, 10 miesięcy i 20 dni, wskazano w wykazie A stanowiącym załącznik do rozporządzenia, dziale XIV pod pozycją 25.
Dlatego na podstawie artykułu 477 ze znaczkiem 14 paragraf 1 Kodeksu postępowania cywilnego w związku z powołanymi przepisami prawa materialnego Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od pierwszego dnia, w którym spełnił on warunek, ostatni warunek nabycia emerytury, to jest od osiągnięcia wieku emerytalnego. W punkcie drugim wyroku Sąd nie stwierdził odpowiedzialności organu rentowego, o której mowa w artykule 118 ustęp 1a, za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, albowiem świadectwo pracy wystawione przez podmiot archiwizujący w sposób błędny kwalifikowało rodzaj pracy wykonywanej przez ubezpieczonego w szczególnych warunkach, a ponadto istotnych dla rozstrzygnięcia sporu ustaleń Sąd Okręgowy dokonywał na podstawie dowodów, który..., którym, które przeprowadzone zostały dopiero w postępowaniu sądowym - dowody z zeznań świadków, z zeznań, z przesłuchania strony powodowej i dowody z dokumentów.
Na tym wygłoszenie uzasadnienia zakończono.