Attempted theft of property valued under statutory threshold dismissed due to statute of limitations. Attempted theft of property valued under statutory threshold dismissed due to statute of limitations.

Warszawa, dnia 27 listopada 2017 r. Sygn. akt VI Ka 594/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Anna Zawadka Protokolant: p.o. protokolanta sądowego Anna Tarasiuk przy udziale Prokuratora Iwony Zielińskiej po rozpoznaniu dnia 27 listopada 2017 r. w Warszawie sprawy P. K. s. T. i E. ur. (...) w W. oskarżonego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 13 stycznia 2017 r. sygn. akt II K 334/14 wyrok w zaskarżonej części uchyla i przyjmując, iż wartość roweru marki U. (...) wynosiła 500 zł, a czyn oskarżonego P. K. przypisany w pkt.

II wyroku stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 i 2 kw, na podstawie art. 5 § 1 pkt. 4 kpw w związku z art. 45 § 1 kw postępowanie umarza; na podstawie art. 44 § 5 kpw orzeka zwrot dowodów rzeczowych wymienionych w wykazie na k. 147: opisanego pod pozycją 1 – Centrum (...) w M., zaś opisanego pod pozycją 2 – H. G.; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. C. P. kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę oskarżonego z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT; kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.

VI Ka 594/17

UZASADNIENIE

P. K. został oskarżony o to, że:

1. w dniu 05 października 2013 roku w miejscowości M. powiatu (...), województwa (...), sprzed centrum (...) wspólnie i w porozumieniu z nieustaloną osobą usiłował dokonać kradzieży roweru marki U. (...) o wartości 800 zł poprzez przecięcie linki zabezpieczającej o wartości 80 zł na szkodę H. G., lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencję osób postronnych; tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k.

2. w dniu 10 września 2013 roku w miejscowości M. powiatu (...), województwa (...), sprzed centrum (...) po uprzednim przecięciu linki zabezpieczającej dokonał kradzieży roweru marki K. koloru czerwonego o wartości 700 zł na szkodę T. L. (1); tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k., Wyrokiem z dnia 13 stycznia 2017r. w sprawie II K 334/14 Sąd Rejonowy w Wołominie I. ustalając w ramach czynu zarzuconego oskarżonemu P. K. w punkcie 2 aktu oskarżenia, iż polegał on na kradzieży w dniu 10 września 2013 r. w M. roweru marki K. o wartości 350 złotych na szkodę T.

L. (1) i wyczerpywał znamiona wykroczenia z art. 119 § 1 k.w., na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. umarzył postępowanie, zaś na podstawie art. 118 § 2 k.p.w. określił, że koszty postępowania w powyższym zakresie ponosi Skarb Państwa; II. oskarżonego P. K. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie 1 aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, że wartość roweru, którego kradzieży usiłował dokonać wynosiła 700 złotych, i za to na podstawie art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 października 2013 r. (co odnosi się również do wszystkich zastosowanych w dalszej części niniejszego wyroku przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.

– Kodeks karny) skazał go, zaś na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. wymierzył mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz H. G. kwoty 80 (osiemdziesięciu) złotych; IV. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 5 października 2013 r. do dnia 7 października 2013 r. oraz w dniu 8 kwietnia 2014 r.;

V. na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. dowód rzeczowy szczegółowo opisany pod poz. 1 w wykazie dowodów rzeczowych nr 1/13 na karcie 147 akt sprawy nakazał zwrócić Centrum (...) w M., zaś opisany pod pozycją 2 wykazu zwrócić H. G., VI. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. C. P. kwotę 852 (ośmiuset pięćdziesięciu dwóch) złotych powiększoną o 23% VAT z tytułu wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu, VII. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zakresie czynu, za który P. K. został skazany, zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Apelację od wyroku złożył obrońca oskarżonego zaskarżając wyrok w części dotyczącej pkt II na korzyść oskarżonego. Na podstawie art. 438 pkt 2 i 3 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 kpk w zw. z art. 201 kpk poprzez oparcie ustalenia wartości roweru U. (...) na opinii biegłego w której brak jest dokładnych danych źródłowych, na których oparł się biegły, a więc wyników przeprowadzonych konsultacji, informacji o wartości, stanie i okresie użytkowania rowerów użytych do porównania, informacji o weryfikacji wartości początkowej roweru, przez co powyższa opinia jest niepełna, niewiarygodna i nieweryfikowalna, 2. w konsekwencji powyższego, błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na bezzasadnym uznaniu, iż wartość roweru U. (...) wynosiła 700 zł, podczas gdy w rzeczywistości była znacznie niższa, co skutkować powinno zakwalifikowaniem przedmiotowego czynu jako wykroczenia.

Z ostrożności procesowej, na podstawie art. 427 § 1 kpk w zw. z art. 438 pkt 4 kpk obrońca zarzucił rażącą niewspółmierność kary poprzez wymierzenie oskarżonemu za przypisane przestępstwo kary 5 miesięcy pozbawienia wolności, a więc w wymiarze nieuwzględniającym stopnia zawinienia sprawcy, niskiej społecznej szkodliwości czynu, postawy w trakcie postępowania przez Sądem tj. przyznania się do winy i okazania szczerej skruchy, jak i wcześniej po popełnieniu przestępstwa. Podnosząc powyższe zarzuty, na podstawie art. 427 § 1 kpk w zw. z art. 437 § 1 i 2 kpk skarżący wnosił o :

1) zmianę niniejszego wyroku w zaskarżonej części poprzez zakwalifikowanie przypisanego oskarżonemu w pkt II czynu jako wykroczenia z art. 11 § 1 kw w zw. z art. 119 § 1 kw i umorzenie postępowania;

2) ewentualnie zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary grzywny zamiast kary pozbawienia wolności;

3) dopuszczenie i przeprowadzenie dowozu z uzupełniającej opinii biegłego z zakresu wyceny ruchomości na okoliczność ustalenia rzeczywistej wartości roweru U. (...) na dzień 5 października 2013r.;

4) zasądzenie na rzecz adw. C. P. kosztów obrony udzielonej z urzędu według norm przepisanych, które nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja obrońcy podnosi zasadne zarzuty, co skutkowało uchyleniem wyroku w zaskarżonej części i umorzeniem postępowania zgodnie z wnioskiem zawartym w apelacji obrońcy oskarżonego. Rację ma przede wszystkim obrońca kwestionując, dokonaną przez Sąd Rejonowy wycenę wartości roweru U. (...) na podstawie opinii biegłego z zakresu wyceny ruchomości A.

M., który wprawdzie wskazuje na zastosowanie metody porównawczej i podaje ogólnie źródła danych merytorycznych, to jednak ogranicza się do ogólnikowego opisania na czym polega zastosowana metoda bez podania danych uzyskanych w toku konsultacji oraz w jaki sposób wycenił wartość rynkową roweru na kwotę 700 zł. Na podstawie tak ogólnej opinii trudno zweryfikować przebieg procesu myślowego i prawidłowość wyliczeń. Rację ma więc skarżący, iż przedmiotowa opinia budzi uzasadnione wątpliwości co do rzetelności wyliczenia wartości roweru opisanego w zarzucie z pkt 1.

Wniosek zawarty w apelacji o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z uzupełniającej opinii biegłego z zakresu wyceny ruchomości zasługiwał na uwzględnienie dlatego skutkował uzupełnieniem przewodu sądowego przez Sąd odwoławczy poprzez zasięgnięcie opinii innego biegłego z zakresu wyceny ruchomości. Wskazać w tym miejscu należy, że uzupełnienie przewodu sądowego przez Sąd Okręgowy w toku postępowania odwoławczego poprzez dopuszczenie dowodu z opinii biegłego R. W. zmieniło w istotny sposób wymowę materiału dowodowego zebranego przez Sąd Rejonowy.

Biegły z zakresu wyceny ruchomości na podstawie analizy akt sprawy po przeanalizowaniu ofert sprzedaży rowerów marki U. modelu (...) przy uwzględnieniu współczynnika negocjacyjnego określił wartość przedmiotowego roweru na kwotę 500 złotych. W ocenie Sądu Okręgowego opinia biegłego zasługuje na wiarygodność, jest pełna, jasna i nie nasuwa wątpliwości. Przyjęte przez biegłego parametry potrzebne do wyliczeń wartości średnich cen rynkowych oraz metoda wyliczeń (str. 7 opinii) jest najbardziej miarodajna i nie wzbudza zastrzeżeń, dlatego może stanowić podstawę do poczynienia w tej sprawie ustaleń faktycznych odnośnie wartości roweru opisanego w zarzucie z pkt 1.

Należy bowiem podkreślić, że zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury szkodą jest równowartość rzeczywistej szkody wynikłej bezpośrednio z przestępstwa. W realiach niniejszej sprawy, jak trafnie wywiódł obrońca w swojej apelacji, istniały uzasadnione podstawy do przyjęcia niższej niż Sąd meriti wartości roweru, którego zaboru oskarżony usiłował dokonać. W związku z powyższym, czyn przypisany oskarżonemu w pkt II zaskarżonym wyroku, ze względu na wartość mienia, nie stanowi przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k., a wykroczenie z art. 119 § 1 i 2 k.w., gdyż jak wskazano wcześniej, rzeczywista wartość tego mienia, którego usiłowanie kradzieży można przypisać oskarżonemu wynosi 500 zł, a zatem nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia na dzień orzekania.

Rację ma więc skarżący zarzucając obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia poprzez oparcie ustaleń na niewiarygodnej opinii biegłego, a w konsekwencji powyższego, błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na bezzasadnym uznaniu, iż wartość roweru wynosiła 700 zł. Wobec uwzględnienia obu zarzutów podniesionych w apelacji wyrok w zaskarżonej części należało uchylić i postępowanie umorzyć. Na mocy ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2013 r. poz. 1247) z dniem 9 listopada 2013 r. wszedł w życie m.in. znowelizowany art. 119 § 1 k.w. Zgodnie z jego treścią sprawca popełnia wykroczenie jeżeli kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, której wartość nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia, ustalanego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. nr 200,poz.1679). W wydanym na podstawie wyżej przywołanego aktu prawnego rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 września 2016 r. w sprawie minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2017 r. (Dz.

U. z 2016r. poz. 1465), od dnia 1 stycznia 2017r. wynagrodzenie to zostało ustalone w wysokości 2000 zł, a zatem ¼ tego wynagrodzenia wynosiła 500 zł. Okoliczność ta miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż należy kierować się minimalnym wynagrodzeniem z daty orzekania w przedmiocie odpowiedzialności za taki czyn, a nie z daty jego popełnienia. Oznacza to, że kradzież mienia o wartości nie przekraczającej 500 złotych stanowi obecnie wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. Sąd Odwoławczy ustalił, iż oskarżony usiłował dokonać kradzieży roweru o wartości 500 zł.

Tym samym w chwili obecnej czyn oskarżonego stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 i 2 k.w. Zgodnie z dyspozycją art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok. Jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie to karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu. P. K. dopuścił się usiłowania zaboru roweru marki U. (...) w dniu 5 października 2013r., zatem z dniem 5 października 2016 roku nastąpiło przedawnienie karalności tego wykroczenia i dlatego Sąd Okręgowy umorzył postępowanie, a kosztami postępowania w sprawie obciążył Skarb Państwa.

Z powodu zakończenia postępowania i braku konieczności dalszego dysponowania dowodami rzeczowymi w postaci płyty z nagraniem monitoringu oraz linki zabezpieczającej, Sąd Okręgowy orzekł ich zwrot podmiotom uprawnionym do odbioru. Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku.