Court acquits three neighbors for noise disturbance, ruling that lack of complaint from immediate neighbors negates the offense.
Legislator summary
AI generatedThe court acquitted three defendants of disturbing the peace by playing loud music and talking at night. Although the plaintiffs complained to the police, witnesses from the immediate hallway reported hearing no noise, while the plaintiffs were noted as frequently filing unfounded complaints. The court determined that the noise did not reach the plaintiffs' apartment and that the defendants' behavior lacked the requisite intent or disturbance necessary for a conviction.
Legislator headnote
AI generatedArt. 51 § 1 k.k.; Art. 118 § 2 k.p.w.: The act of disturbing the peace requires a sufficient level of noise reaching the victim; if immediate neighbors report no disturbance and the victim has a history of unfounded complaints, the court may acquit the accused.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II W 747 /17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 08 lutego 2018 r. Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Joanna Herman Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Strzelec bez udziału oskarżyciela publicznego po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 15 listopada 2017r., 04 grudnia 2017r., 08.02.2018r. sprawy przeciwko:
1. R. G. synowi B. i R. z domu C., urodz. (...) w S. obwinionemu o to, że: I. w nocy z 16 na 17 czerwca 2017 roku około godziny 00.25 w S. ulica (...) woj. (...), poprzez odtwarzanie głośno muzyki oraz głośne rozmowy zakłócił spoczynek nocny dla G. L. i E. S., tj. za wykroczenie z art. 51 § 1 kw 2. B. K. synowi A. i I. z domu K., urodz. (...) w S. obwinionemu o to, że: II. w nocy z 16 na 17 czerwca 2017 roku około godziny 00.25 w S. ulica (...) woj. (...), poprzez odtwarzanie głośno muzyki oraz głośne rozmowy zakłócił spoczynek nocny dla G.
L. i E. S., tj. za wykroczenie z art. 51 § 1 kw 3. M. Z. synowi M. i D. z domu R., urodz. (...) w W. obwinionemu o to, że: III. w nocy z 16 na 17 czerwca 2017 roku około godziny 00.25 w S. ulica (...) woj. (...), poprzez odtwarzanie głośno muzyki oraz głośne rozmowy zakłócił spoczynek nocny dla G. L. i E. S., tj. za wykroczenie z art. 51 § 1 kw I. obwinionych R. G., B. K. i M. Z. uniewinnia od popełnienia zarzucanego im czynu; II. na podstawie art. 118 § 2 kpw koszty postępowania ponosi Skarb Państwa. Sygn. II W 747/17
UZASADNIENIE
R. G., B. K. i M. Z. zostali obwinieni o to, że w nocy z 16 na 17 czerwca 2017r. około godz. 00.25 w S. przy ulicy (...), woj. (...), poprzez odtwarzanie głośno muzyki oraz głośne rozmowy zakłócili spoczynek nocny dla G. L. i E. S.. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: R. G. mieszka przy ul. (...) w S. w mieszkaniu położonym na czwartym piętrze. W sąsiedniej klatce, na drugim piętrze, do śmierci mieszkała G. L., zaś w mieszkaniu nr (...) przy ulicy (...) - E. S.. E. S. wielokrotnie zawiadamiała dzielnicowego o rzekomych nieprawidłowościach w zachowaniu sąsiadów zarówno zamieszkując pod adresem przy ulicy (...), jak również po zmianie adresu zamieszkania.
Kierowała również pod adresem sąsiadów różnego rodzaju zastrzeżenia odnoszące się do ich zachowania. W dniu 16 czerwca 2017r. o godz. 22.50 G. L. i E. S. zgłosiły, że w mieszkaniu pod adresem ul. (...) dochodzi do zakłócania ciszy nocnej. Przybyli na miejsce funkcjonariusze policji udali się do wymienionego mieszkania i upomnieli przebywającego w nim R. G., który przyjął mandat karny kredytowany w wysokości 100 zł za zakłócanie ciszy nocnej grą na gitarze i obiecał, że wraz z towarzyszącymi mu kolegami nie będzie zakłócał ciszy nocnej sąsiadom.
Po opuszczeniu mieszkania przez funkcjonariuszy policji R. G., B. K. i M. Z. w dalszym ciągu przebywali w mieszkaniu nr (...) przy ulicy (...) w S.. Z uwagi na wcześniejszą interwencję policji ściszyli muzykę i starali się zachowywać cicho, kontynuując rozmowę. R. G. nie grał na gitarze. Mimo to, o godz. 0.25 G. L. i E. S. ponownie zawiadomiły policję o zakłócaniu przez wymienionych ciszy nocnej. Na miejsce zgłoszenia ponownie udali się funkcjonariusze policji R. O. i S. U.. Po wejściu na klatkę schodową funkcjonariusze policji nie słyszeli hałasu, dopiero pod drzwiami wejściowymi do mieszkania R.
G. usłyszeli muzykę odtwarzaną ze sprzętu elektronicznego i śmiech mężczyzn. Gdy weszli do wnętrza mieszkania, przebywający w nim mężczyźni zaprzeczyli, by zachowywali się głośno. (dowody: wyjaśnienia obwinionych R. G. k. 63v. – 64, B. K. k. 64, M. Z. k. 64 – 64v., zeznania świadków R. O. k. 95v. – 96, S. U. k. 96, R. C. k. 96v., Z. C. k. 96v. - 97, J. K. k. 97, K. B. k. 107v., S. Ż. k. 107v., J. H. k. 108)
Sąd zważył, co następuje:
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania obwinionych za winnych popełnienia zarzucanego m czynu. Jak wynika ze zgodnych w tym zakresie wyjaśnień R. G., B. K. i M. Z., po interwencji policji, w czasie której R. G. przyjął mandat karny kredytowany za zakłócanie ciszy nocnej grą na gitarze, zmienili oni swoje zachowanie, ściszyli muzykę, nie grali na gitarze i prowadzili jedynie rozmowy ściszonym tonem. Okoliczność ta koresponduje z relacją świadka R. O., który po przybyciu na kolejną interwencję, jak zeznał, śmiech mężczyzn i muzykę z odtwarzacza usłyszał dopiero pod drzwiami mieszkania R.
G. położonego na czwartym piętrze, a także S. U., który podał, że w czasie drugiej interwencji obwinieni wyraźnie podali, że po wcześniejszym zwróceniu im uwagi przez policjantów zwracali uwagę na swoje zachowanie i byli cicho. W tych warunkach trudno uznać, by zachowanie obwinionych nosiło znamiona zakłócania ciszy nocnej sąsiadkom mieszkającym w sąsiedniej klatce. Stanowisko to jest tym bardziej uzasadnione, że, jak wskazali zamieszkujący bezpośrednio w sąsiedztwie obwinionego świadkowie Z. C. i R. C., w czasie objętym zarzutem nie dochodziły do nich żadne odgłosy z mieszkania obwinionego i nic nie zakłócało im spoczynku nocnego.
Warto natomiast zwrócić uwagę na fakt, iż jak wynika z zeznań świadka R. C., niekiedy słyszy on zwykłe rozmowy dobiegające z mieszkania obwinionego, wynika to jednak nie z niewłaściwego zachowania, czy złej woli R. G., a jedynie z tego, że w bloku ściany są cienkie i tego rodzaju odgłosy dochodzą do mieszkań sąsiadów i traktowane są jako normalna konsekwencja wspólnego zamieszkiwania w jednym budynku. Oceniać powyższe okoliczności należało, zdaniem sądu, w powiązaniu z faktem, że żadna z pokrzywdzonych nie udała się do mieszkania obwinionego w celu wyjaśnienia zaistniałej sytuacji, telefonicznie, dwukrotnie zawiadamiając jednak policję o negatywnych zachowaniach osób przebywających w mieszkaniu nr (...), jak zaś wynika z zeznań świadków K.
B. i S. Ż., E. S. jest osobą, która wielokrotnie kierowała pod adresem sąsiadów różnego rodzaju zastrzeżenia, których nie podzielały inne mieszkające w tym samym budynku osoby. Podobnie, dzielnicowy w miejscu zamieszkania pokrzywdzonych i obwinionego R. J. S. – H. wskazała, że E. S. wydaje się być osobą konfliktową, zarówno bowiem mieszkając pod adresem ul. (...), jak i obecnie pod innym adresem, niejednokrotnie kieruje nieuzasadnione skargi pod adresem pozostałych mieszkańców. Podzielając zeznania wymienionych świadków, jako spójne i wzajemnie się uzupełniające, a także tworzące logiczną całość z wyjaśnieniami obwinionych, mając również na uwadze zeznania świadka J.
K., która mieszkając w sąsiedztwie obwinionego R. G. nie miała jakichkolwiek zastrzeżeń pod jego adresem, sąd nie dał wiary relacjom pokrzywdzonych E. S. i G. L. w zakresie, w jakim wskazywały, że zachowanie obwinionych nosiło znamiona wykroczenia polegającego na zakłócaniu im spoczynku nocnego. Trudno uznać, by zachowanie obwinionych zakłócało spoczynek nocny osobom mieszkającym w innej klatce, w sytuacji, gdy osoby zamieszkujące w bezpośrednim sąsiedztwie obwinionego odgłosów takich z mieszkania R. G. nie słyszały. Zeznania świadków D.
C., A. K., K. S. i N. S. nie wniosły okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia, świadkowie ci bowiem nie byli obecni na miejscu zdarzenia w czasie objętym zarzutem i odnośnie tego zdarzenia nie posiadali istotnej wiedzy. W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do przypisania obwinionym popełnienia czynu polegającego na zakłócaniu spoczynku nocnego pokrzywdzonym, sąd uniewinnił ich od stawianego im zarzutu. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 118 § 2 kpw.