Appeal court quashes lower court order allowing lawyer testimony under secrecy exemption due to lack of specific justification.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appeal court quashed the lower court's order permitting the lawyer's testimony regarding facts covered by professional secrecy. The prosecutor failed to demonstrate that these facts were indispensable for justice and could not be established by other evidence. Consequently, the court remanded the case for a new decision based on proper verification of statutory prerequisites.
Legislator headnote
AI generatedArt. 180 § 2 k.p.k.; The court must verify that revealing facts under professional secrecy is absolutely necessary for justice and cannot be ascertained through other evidence, rejecting general justifications that allow investigators arbitrary expansion of the scope.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt X Kz 255/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2017 roku Sąd Okręgowy w Warszawie X Wydział Karny Odwoławczy w składzie Przewodniczący: SSO Krzysztof Chmielewski Protokolant: protokolant sądowy Karolina Popławska po rozpoznaniu zażalenia radcy prawnego C. W. (1) na postanowienie Sądu Rejonowego (...) z dnia 20 grudnia 2016 roku w przedmiocie zwolnienia z obowiązku zachowania tajemnicy radcy prawnego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu (...)
UZASADNIENIE
Zarzuty wskazywane w zażaleniu należało uznać za zasadne, gdyż wskazują na błędne ustalenia sądu, a w zasadzie na ich brak, co do nieistnienia przesłanek z art. 180 § 2 k.p.k. Przepis art. 180 § 2 k.p.k. zezwala na przesłuchanie radcy prawnego co do faktów objętych tajemnicą tylko wtedy, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu. Podejmując decyzję w przedmiocie zwolnienia z tajemnicy radcowskiej należy zatem starannie rozważyć okoliczności konkretnej sprawy i podejmować decyzję o zwolnieniu z obowiązku zachowania tajemnicy tylko wtedy, gdy ujawnienie okoliczności objętych tą tajemnicą jest rzeczywiście nieodzowne dla zapewnienia prawidłowego orzekania, gdyż brak jest w tym przedmiocie innych wystarczających dowodów.
Obowiązkiem wnioskodawcy jest podanie, na jakiej podstawie faktycznej wywodzi, że zwolnienie z tajemnicy jest niezbędne dla wymiaru sprawiedliwości, a określonych okoliczności nie można ustalić na podstawie innych dowodów. Sąd w takiej sytuacji jest zobowiązany zweryfikować takie twierdzenia opierając się na przedstawionych mu dowodach. W sytuacji, gdy prokurator temu obowiązkowi nie sprosta to na sądzie spoczywa powinność poczynienia własnych ustaleń, co do istnienia przesłanek z art. 180 § 2 k.p.k. Lektura zaskarżonego postanowienia jednoznacznie wskazuje, że sąd rejonowy zezwalając na przesłuchanie radcy prawnego C.
W., co do faktów objętych tą tajemnicą, nie przeanalizował w wymaganym stopniu czy w przedmiotowej sprawie spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 180 § 2 k.p.k. Zauważyć należy, że sformułowana sentencja (w szczególności jej pierwsza część) jaki i uzasadnienie postanowienia są ogólne i nieprecyzyjne. Takie orzeczenie stanowiłoby upoważnienie organów śledczych do dowolnego uzupełnienia zakresu udzielonego zezwolenia, co w świetle wyjątkowego charakteru regulacji art. 180 § 2 k.p.k. byłoby niedopuszczalne.
Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że wniosek prokuratora, a następnie postanowienie sądu powinno wskazać, jakie fakty uzasadniają taką decyzję, dlaczego nie jest możliwe poczynienie ustaleń na podstawie innych dowodów, niemniej jednak temu wymogowi sąd I instancji nie sprostał Mając powyższe na uwadze sąd okręgowy orzekł jak na wstępie.