Appeal against acquittal dismissed; court upheld facts due to witness contradictions and lack of neighbor inquiry necessity.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the prosecutor's appeal against a first-instance acquittal of the accused for misappropriation. The prosecutor argued the lower court erred by failing to question a neighbor witness about personal details and not cross-examining her regarding the stolen items. The court rejected these claims, noting the primary witness provided internally contradictory testimony and that the lower court correctly assessed the evidence without needing to establish the neighbor's identity.
Legislator headnote
AI generatedArt. 366 § 1 k.p.k.; Art. 167 k.p.k.: The appellate court may uphold a first-instance acquittal if the lower court's evaluation of evidence was correct, even if it did not question a specific witness about personal details, provided the witness's testimony is internally contradictory or the additional inquiry would not alter the factual findings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Warszawa, dnia 6 października 2017 r. Sygn. akt VI Ka 405/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk Protokolant: p.o. protokolanta sądowego Sylwester Sykut przy udziale prokuratora Teresy Pakieły po rozpoznaniu dnia 6 października 2017 r. w Warszawie sprawy J. P. syna M. i I. ur. (...) w F. oskarżonego z art. 284 § 2 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie z dnia 18 stycznia 2017 r. sygn. akt IV K 895/16 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa VI Ka 405/17
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2017 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi w Warszawie w sprawie IV K 895/16 uniewinnił J. P. od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 284§2 kk. polegającego na tym, że w dniu 11 lipca 2016 r. w W. przy ulicy (...) dokonał przywłaszczenia powierzonego mu mienia w postaci dwóch giętarek z oznaczeniem (...) o wartości 2000 złotych działając tym samym na szkodę C. R.. Wyrok ten na podstawie art.. 425§1 i 2 kpk. i art. 444 kpk. zaskarżył w całości na niekorzyść J. P. prokurator. Na podstawie art. 427§1 i 2 kpk. oraz art. 438 pkt.2 i 3 kpk. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił - obrazę przepisów postępowania tj. art. 366§1 kpk. i art. 167 kpk.mających wpływ na treść orzeczenia poprzez niedążenie do wyjaśnienia przez Sąd wszystkich istotnych okoliczności sprawy i nie zadanie świadkowi S. G. pytania o dane personalne sąsiadki, która miała widzieć jak oskarżony zabiera z terenu jego posesji giętarki i w dalszej kolejności nie przesłuchanie tego świadka na tę okoliczność; -błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mogący mieć wpływ na treść orzeczenia a wyrażający si ę w mylnym uznaniu , że treść zeznań świadka S. G. nie pozwala na ustalenie co się stało z giętarkami , które oskarżony J.
P. wypożyczył od pokrzywdzonego i przetransportował na teren nieruchomości świadka S. G., mimo , że świadek ten konsekwentnie podtrzymywał stanowisko, że giętarki zostały odebrane przez oskarżonego; W konkluzji skarżący na podstawie art. 437§2 kpk. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja prokuratora nie jest zasadna i przez to nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd rejonowy w sposób prawidłowy zebrał i przeprowadził wszelkie dowody zebrane w sprawie.
Oceny ich dokona l nie wychodząc poza ramy art. 7 kpk. jak i 5§2 kpk. Na podstawie zaś tak ocenionych dowodów dokona ł trafnej konstrukcji stanu faktycznego w sprawie. Zarzuty apelacji prokuratora w istocie sprowadzają się do kwestii nie dopuszczenia przez sąd orzekający z urzędu dowodu z zeznań świadka w postaci sąsiadki świadka S. G., która rzekomo miała widzieć fakt wywożenia przez oskarżonego przedmiotowych giętarek. Zwrócić trzeba uwagę, iż sąd orzekający w całości nie dał wiary zeznaniom świadka S. G. obszernie powody tego rodzaju oceny uzasadniając.
Sąd odwoławczy podziela tą ocenę w pełni i z tego względu nie ma potrzeby jej przytaczania. Zwrócić jedynie dodatkowo trzeba uwagę, iż S. G. analizując treść jego zeznań z postępowania przygotowawczego w ogóle nie wspominał by świadkiem wywożenia giętarek była jego żona i sąsiadka. Co więcej już te zeznania z k10-10v są wewnętrznie sprzeczne, świadek, bowiem wpierw zeznał, iż nie kontrolował oskarżonego i wszedł do domu, by już w następnym zdaniu stwierdzić, iż widział jak oskarżony z mozołem wciąga przedmiotowe giętarki na przyczepkę i z nimi odjeżdża.
W dwóch następujących po sobie zdaniach świadek sam sobie zaprzeczał z jednej strony twierdząc, iż nie interesował się tym, co robi oskarżony i był w domu by w następnym zdaniu twierdzić, iż wszystko widział. Na rozprawie natomiast świadek wpierw stwierdził, iż tylko z żoną widział fakt zabrania giętarek przez oskarżonego, by po odczytaniu zeznań z postępowania przygotowawczego nagle stwierdzić, iż jeszcze sąsiadka widziała ten fakt (k55). W ocenie sądu odwoławczego argumenty, jakie wskazał sąd rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wraz z powyższymi uwagami wskazują, iż ocena wiarygodności zeznań świadka S. G. jest jak najbardziej prawidłowa.
Jeżeli chodzi o argument, iż sąd powinien wobec informacji podawanych przez w/w świadka doprecyzować dane owej mitycznej sąsiadki, to można by go podzielić, gdyby nie powzięta przez sąd ocena całości zeznań S. G.. Zresztą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku sąd wskazał, iż personalia sąsiadki nie zostały ustalone. Wprawdzie z protokołu rozprawy nie wynika by padło pytanie o personalia sąsiadki niemniej z uzasadnienia wyroku można by wnosić, iż personalia te ze strony świadka nie padły. Reasumując, więc stwierdzić trzeba, iż zarzuty i przedstawiona przez skarżącego argumentacja nie mogły doprowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 632 pkt2 kpk.