Appeal dismissed; applicants denied fee waiver due to sufficient income and no need for court-appointed counsel.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appeal against the first-instance decision denying a fee waiver and court-appointed counsel. Applicants argued for relief based on their financial status, but the court found they earn sufficient monthly income from farming and pensions to cover court costs without hardship. Consequently, the court upheld the lower court's refusal to grant exceptions to the principle of paying court fees.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 117 § 5 k.p.c.: Fee waivers and court-appointed counsel are exceptional measures granted only when costs would prevent the satisfaction of basic needs, which is not the case for applicants with stable income.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 778/17 POSTANOWIENIE K., dnia 16 stycznia 2018 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Janusz Roszewski po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. G. i E. G. o wznowienie postępowania w sprawie I Co 601/17 w przedmiocie zażalenia wnioskodawców na postanowienie Sądu Rejonowego w Jarocinie z dnia 13 listopada 2017 r., sygn. akt I Co 601/17 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. SSO Janusz Roszewski
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 listopada 2017 r. Sąd Rejonowy w J. oddalił wniosek J. G. i E. G. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zażalenie na powyższe orzeczenie złożyli wnioskodawcy, wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie obu wniosków z uwagi na istnienie ku temu przesłanek.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy, z przedłożonego przez wnioskodawców oświadczenia o stanie majątkowym, rodzinnym i dochodach wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe i nie posiadają nikogo na utrzymaniu. Wnioskodawca utrzymuje się z rolnictwa i deklaruje, iż uzyskuje z niego dochód w wysokości 600,00 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni natomiast uzyskuje stały dochód w kwocie 750,00 zł miesięcznie z tytułu pobierania świadczenia emerytalnego. Poza zwykłymi kosztami utrzymania, budżet domowy wnioskodawców nie jest obciążony żadnymi szczególnymi wydatkami.
Mając na względzie powyższe okoliczności, należy uznać, że zasadnie Sąd I instancji przyjął, iż sytuacja materialna skarżących umożliwia im poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, które aktualizują się w konieczności poniesienia opłaty od wniosku w kwocie 50,00 zł. Należy zauważyć, że przedmiot niniejszej sprawy, którym jest wznowienie postępowania w sprawie I Co 601/17, nie należy do kategorii spraw pilnych, a jej charakter pozwala na finansowe przygotowanie się do jej wniesienia, skoro wnioskodawcy osiągają stały dochód.
Trafnie Sąd a quo podniósł, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest odstępstwem od zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości, co sprawia, iż zwolnienie od kosztów sądowych może nastąpić tylko w sytuacjach wyjątkowych, zasługujących na szczególne uwzględnienie, gdy poniesienie tych kosztów może narazić stronę na niemożność wyasygnowania środków pieniężnych na pokrycie wydatków zaspokajających najpotrzebniejsze potrzeby bytowe wnioskodawcy i członków jego rodziny. Powyższe uzasadnia odmowę uwzględnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych na podstawie art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Należy zgodzić się również ze stanowiskiem Sądu I instancji, że to, iż wnioskodawcy nie wskazali żadnych szczególnych okoliczności, które przemawiałyby za uwzględnieniem ich wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, wespół z faktem, iż nie ujawniły się żadne przesłanki do uznania, że można wnioskodawców uznać za osoby nieporadne, dostatecznie uzasadnia odmowę ustanowienia na rzecz wnioskodawców pełnomocnika z urzędu. Zasadnie zatem Sąd a quo oddalił wniosek wnioskodawców o ustanowienie pełnomocnika z urzędu na podstawie na podstawie art. 117 § 5 k.p.c. Dlatego, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., Sąd Okręgowy orzekł, jak sentencji.
SSO Janusz Roszewski