Legislator Case Law & Legislation
II Cz 746/17 AI generated

Court allows appeal against dismissal of suit by Military Property Agency branch due to lack of legal standing.

Case Number II Cz 746/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal overturned the Regional Court's dismissal of a lawsuit filed by a branch of the Military Property Agency. The lower court had rejected the claim because the branch lacked independent legal standing to sue, citing procedural defects. The appellate court ruled that the branch possesses legal standing as a representative organ of the main agency and that imprecise naming does not negate this status.

Legislator headnote

AI generated

Art. 17 ust. 1 ustawy o Agencji Mienia Wojskowego; art. 64 k.p.c.: A branch of a state agency acting as a plaintiff possesses legal standing as a representative organ, and imprecise naming does not deprive the main entity of this capacity.

Keywords

AI generated
Military Property Agency legal standing civil procedure representative organ procedural defect dismissal of suit appeal decision

Cited Legislation

AI generated
Art. 17 ust. 1 of the Military Property Agency Act
naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 17 ust.
Art. 64 of the Code of Civil Procedure
Mając powyższe na uwadze, wespół z treścią powołanych przepisów, nie ulega wątpliwości, że pozew w niniejszej sprawie wniosła osoba prawna, która zgodnie z przepisem art. 64 k.p.c.
Art. 70 of the Code of Civil Procedure
Pomimo wyznaczenia przez Sąd – w trybie przepisu art. 70 k.p.c.
Art. 71 of the Code of Civil Procedure
naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie: - art. 71 k.p.c.
Art. 199 § 1 pkt 3 of the Code of Civil Procedure
- terminu do uzupełnienia braku w zdolności sądowej poprzez podanie uzasadnienia dla występowania z pozwem przez wskazany w nim Oddział, powód nie zdołał uczynić zadość temu wezwaniu, co uzasadniało – na podstawie przepisu art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c.
Art. 386 § 4 of the Code of Civil Procedure
Dlatego, na podstawie przepisów art. 386 § 4 k.p.c.
Art. 397 § 2 of the Code of Civil Procedure
z art. 397 § 2 k.p.c., orzeczono, jak w sentencji.
art. 70 k.p.c
Pomimo wyznaczenia przez Sąd – w trybie przepisu art. 70 k.p.c.
art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c
- terminu do uzupełnienia braku w zdolności sądowej poprzez podanie uzasadnienia dla występowania z pozwem przez wskazany w nim Oddział, powód nie zdołał uczynić zadość temu wezwaniu, co uzasadniało – na podstawie przepisu art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 71 k.p.c
naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie: - art. 71 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I ACa 535/12
Appeal dismissed; employer must refund public funds for failed job placement equipment contracts.
I CK 342/03
2/Flejszar za pośrednictwem Legalis, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 04.02.2004 r., I CK 342/03, Legalis Nr 272431, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13.04.2005 r., V CK 729/04, Legalis Nr 86988, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16.01.2015 r., III CSK 72/14, Legalis Nr 1186387).
V CK 729/04
Supreme Court dismisses appeal regarding lack of procedural capacity for a non-legal entity health clinic. The clinic lacks legal personality and no statutory capacity, so the claim is rejected. The court clarifies that procedural capacity rules extend beyond the basic definition to include specific entities. The decision emphasizes that procedural capacity is a prerequisite for valid participation in court proceedings. The ruling establishes that entities without legal personality generally lack procedural capacity unless explicitly granted. The court distinguishes between correcting errors and addressing fundamental defects in party identification. The judgment confirms that the lower courts correctly rejected the appeal based on statutory provisions. The outcome reinforces the strict requirements for procedural standing in civil litigation. The decision provides guidance on interpreting procedural capacity for non-legal entities. The ruling clarifies the scope of entities eligible for procedural capacity under Polish law.
III CSK 72/14
Supreme Court allows appeal, ruling that a foreign branch lacks legal capacity while the parent company does.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 746/17 POSTANOWIENIE K., dnia 12 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt Sędziowie: SSO Barbara Mokras SSO Janusz Roszewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Agencji Mienia Wojskowego w W. reprezentowanej przez Dyrektora Oddziału (...) w P. przeciwko P. S. o zapłatę w przedmiocie zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 21 września 2017 r., sygn. akt I C 1746/17 p o s t a n a w i a : uchylić zaskarżone postanowienie. SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 746/17

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 września 2017 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim odrzucił pozew Agencji Mienia Wojskowego w W. Oddział (...) z siedzibą w P. przeciwko P. S. o zapłatę i zniósł postępowanie w całości. W uzasadnieniu wskazano, że pozew w niniejszej sprawie wniosła jednostka organizacyjna osoby prawnej, która – mimo posiadania samodzielnej podmiotowości na rynku - nie posiada odrębnej od tej osoby zdolności sądowej. Pomimo wyznaczenia przez Sąd – w trybie przepisu art. 70 k.p.c. - terminu do uzupełnienia braku w zdolności sądowej poprzez podanie uzasadnienia dla występowania z pozwem przez wskazany w nim Oddział, powód nie zdołał uczynić zadość temu wezwaniu, co uzasadniało – na podstawie przepisu art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c. w zw. z art. 71 k.p.c. orzeczenie, jak w sentencji zaskarżonego postanowienia. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł powód, zaskarżając postanowienie w całości. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 17 ust. l i 2 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego poprzez jego błędne zastosowanie;

2. naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie: - art. 71 k.p.c. poprzez niewłaściwe przyjęcie, że powód Agencja Mienia Wojskowego w W. reprezentowana przez Dyrektora Oddziału (...) w P. nie wykazała w wyznaczonym przez Sąd terminie, że posiada zdolność sądową; - art. 199 § l pkt 3 k.p.c. poprzez niewłaściwe przyjęcie, że powód Agencja Mienia Wojskowego w W. reprezentowana przez Dyrektora Oddziału (...) w P. nie posiada zdolności sądowej. Mając na uwadze powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w Ostrowie Wielkopolskim.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1456) Agencja Mienia Wojskowego jest agencją wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1870 ze zm.). Stosownie do przepisu art. 18 powołanej ustawy o finansach publicznych, agencja wykonawcza jest państwową osobą prawną tworzoną na podstawie odrębnej ustawy w celu realizacji zadań państwa. W myśl przepisu art. 10 powołanej ustawy o Agencji Mienia Wojskowego organami Agencji są:

Prezes Agencji, Rada Nadzorcza oraz dyrektorzy oddziałów regionalnych Agencji. Natomiast według przepisu art. 17 ust. l ustawy o Agencji Mienia Wojskowego, w sprawach cywilnych przed sądami Agencję reprezentują Prezes Agencji oraz właściwi rzeczowo i miejscowo dyrektorzy oddziałów regionalnych Agencji. W niniejszej sprawie powództwo zostało wniesione przez podmiot określający się jako Agencja Mienia Wojskowego w W. Oddział (...) z siedzibą w P.. Należy przyznać rację skarżącemu, że dodatkowe oznaczenie w nazwie powoda Oddziału (...) w P. wskazuje jedynie – w nieprecyzyjny sposób - na to, kto tego powoda reprezentuje.

Mając powyższe na uwadze, wespół z treścią powołanych przepisów, nie ulega wątpliwości, że pozew w niniejszej sprawie wniosła osoba prawna, która zgodnie z przepisem art. 64 k.p.c. posiada zdolność występowania w procesie jako strona (zdolność sądową), posiadająca regionalne oddziały, których dyrektorzy są upoważnieni ustawowo do reprezentowania tej osoby prawnej przed sądami w sprawach cywilnych [tu: Dyrektor Oddziału (...) w P.]. Należy zauważyć, że pewne nieprecyzyjne zapisy przy oznaczaniu strony występującej w postępowaniu sądowym nie przesądzają w każdym przypadku, iż stroną jest podmiot nie posiadający zdolności sądowej.

Dopuszczalne jest uściślenie oznaczenia strony powodowej przez sąd, o ile nie dojdzie w ten sposób do podmiotowego przekształcenia powództwa, czyli zachowana zostanie tożsamość stron. Dodanie do nazwy osoby prawnej określenia jej jednostki organizacyjnej nie oznacza woli, aby to taki podmiot nie posiadający zdolności sądowej był stroną w sprawie (tak: wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 19.12.2012 r., I ACa 535/12, Legalis Nr 743138; por.: Komentarz do art. 64, Nb 9, do Kodeksu postępowania cywilnego. Tom I pod red. Góry – Błaszczykowskiej 2015, wyd. 2/Flejszar za pośrednictwem Legalis, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 04.02.2004 r., I CK 342/03, Legalis Nr 272431, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13.04.2005 r., V CK 729/04, Legalis Nr 86988, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16.01.2015 r., III CSK 72/14, Legalis Nr 1186387).

W tym stanie rzeczy należy uznać, że w realiach niniejszej sprawy nie było zatem podstaw prawnych do uznania, że w niniejszej sprawie zachodzą braki w zakresie zdolności sądowej powoda i – wyniku tego – do zastosowania procedury uregulowanej w dyspozycji przepisu art. 70 k.p.c., z konsekwencjami przewidzianymi w przepisie art. 71 k.p.c. w zw. z art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c. w postaci odrzucenia pozwu i zniesienia postępowania w sprawie. Dlatego, na podstawie przepisów art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzeczono, jak w sentencji.

SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski