Legislator Case Law & Legislation
II Cz 743/17 AI generated

Civil appeal dismissed; applicants rejected full court fee waiver due to proven stable income exceeding necessary living expenses.

Case Number II Cz 743/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the applicants' appeal against the district court's partial waiver of court fees. The applicants argued for a full waiver, but the court found they possessed a stable monthly income of over 2,900 PLN. Consequently, the court ruled that the applicants failed to demonstrate an inability to cover the 500 PLN fee without compromising their necessary living standards.

Legislator headnote

AI generated

Art. 2 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych: A waiver of court fees is a state aid for the poorest, requiring proof that the party cannot bear the cost without harming essential living expenses, and applicants with stable income must save for such costs.

Keywords

AI generated
court fees waiver civil procedure costs financial means test necessary living expenses state aid for poor stable income proof partial fee exemption

Cited Legislation

AI generated
Art. 2 ust. 2 of the Act on Court Costs in Civil Matters
Art. 102 ust. 1 of the Act on Court Costs in Civil Matters
Stosownie do treści art. 102 ust.
Art. 385 of the Code of Civil Procedure
Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutów skarżącego i na podstawie art. 385 k.p.c.
Art. 397 § 2 of the Code of Civil Procedure
art. 385 k.p.c
Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutów skarżącego i na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
II CZ 104/84
Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym przypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 1984 r., II CZ 104/84).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 743/17 POSTANOWIENIE K., dnia 12 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Barbara Mokras po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. D., S. D. o zasiedzenie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiocie zażalenia wnioskodawców R. D. i S. D. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 31 października 2017 r., sygn. akt I Ns 1125/17 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. SSO Barbara Mokras Sygn. akt II Cz 743/17

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 października 2017r., Sąd Rejonowy w Kaliszu zwolnił wnioskodawców R. D. i S. D. od ponoszenia kosztów sądowych w części przekraczającej kwotę 500 zł oraz oddalił wniosek w pozostałym zakresie (pkt II). Zażalenie na punkt II powyższego orzeczenia wnieśli wnioskodawcy, zaskarżając je w całości i domagając się jego zmiany poprzez zwolnienie ich od kosztów sądowych w całości.

Sąd Okręgowy, zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 z późn. zm.) strona dokonująca czynności procesowej, od której należy pobrać opłatę sądową, co do zasady obowiązana jest ponieść te koszty, gdyż sprawy cywilne są prowadzone na koszt stron. Stosownie do treści art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd może przyznać zwolnienie od kosztów sądowych osobie fizycznej, jeżeli złoży oświadczenie, z którego wynika, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że w okolicznościach niniejszej sprawy wnioskodawcy nie wykazali, że nie są w stanie ponieść kosztów sądowych w kwocie 500 zł. W swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy wyraził również pogląd, iż instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób najuboższych, które bez drastycznego ograniczenia bieżących kosztów związanych z ich egzystencją nie są w stanie ponieść kosztów sądowych. Chodzi zatem o sytuacje, w których strona nie tylko wykaże, że nie posiada bieżących dochodów, czy też jakichkolwiek oszczędności na pokrycie ewentualnych kosztów związanych z toczącym się postępowaniem sądowym, ale również nie jest w stanie w żaden sposób takich środków zdobyć w oparciu o majątek, którego jest właścicielem.

Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym przypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 1984 r., II CZ 104/84). Wskazać również należy, że instytucja zwolnienia od kosztów nie służy utrzymaniu dotychczasowego poziomu życia, skoro granicą określoną w art. 102 u.k.s.c. jest utrzymanie konieczne wnioskującego i jego rodziny, lecz ma uczynić realną drogę sądową, na skutek indywidualizacji opłaty sądowej.

W niniejszej sprawie należy wskazać, że skarżący posiadają stały dochód w łącznej wysokości 2920,52. W tym stanie rzeczy należy uznać, że wobec faktu, iż wnioskodawcy mieli świadomość konieczności ponoszenia kosztów sadowych, mogli i powinni zabezpieczyć środki pieniężne na uiszczenie choćby niewielkiej należności wynikających z tego tytułu. W takiej sytuacji wnioskodawcy nie mogą korzystać z dobrodziejstwa zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutów skarżącego i na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.

SSO Barbara Mokras