Social security court dismisses appeal for mandatory legal counsel in uncomplicated disability pension case where client demonstrates sufficient legal knowledge.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the lower court's refusal to appoint a mandatory legal representative. The appellant argued that her mental and physical condition prevented her from attending proceedings and that the case was overly complex due to multiple expert opinions. The court found the case legally and factually uncomplicated and noted the appellant clearly understood procedural rules and could articulate her claims, thus negating the need for counsel.
Legislator headnote
AI generatedArt. 117 § 5 k.p.c.; Art. 12, 13 of the Social Security Pensions Act; A mandatory legal representative is not required when the case is uncomplicated and the party possesses sufficient legal knowledge to participate independently.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
III A Uz 107/12 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2012 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w osobie sędziego SA Urszuli Iwanowskiej, po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy z odwołania J. O. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w K. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, na skutek zażalenia ubezpieczonej na postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt IV U 238/11, postanawia: oddalić zażalenie.
SSA Urszula Iwanowska Uzasadnienie: J. O. złożyła wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu wskazując, że jej stan zdrowia psychiczny i fizyczny nie pozwala na przybycie na kolejną rozprawę i udowadniania wszystkim to co już stwierdzili lekarze medycyny sądowej z P. i S.. Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Koszalinie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Sąd pierwszej instancji przytaczając treść art. 117 § 2 i 5 k.p.c. wskazał, że ubezpieczona w niniejszej sprawie odwołuje się od decyzji organu rentowego odmawiającej przyznanie jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W ocenie tego sądu sprawa nie jest skomplikowana tak pod względem prawnym, jak i faktycznym, a rozstrzygnięcie jej uzależnione jest wyłącznie od opinii biegłych lekarzy. Nadto Sąd Okręgowy miał na uwadze, że ubezpieczona w toku postępowania przed organem rentowy i przed sądem wykazała wystarczającą znajomość reguł, według których toczy się postępowanie, a z wniosków składanych przez ubezpieczoną i jej pism procesowych widać wyraźnie, że potrafi ona dbać o swoje interesy. Mając powyższe na uwadze sąd pierwszej instancji uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia, że w sprawie potrzebny jest udział adwokata lub radcy prawnego.
Z powyższym postanowieniem Sądu Okręgowego w Koszalinie nie zgodziła się J. O., która w złożonym zażaleniu wskazała, że zastanawiające jest dlaczego przy nieskomplikowanej sprawie sąd wyznacza trzy zespoły biegłych i do dnia dzisiejszego nie zapadło rozstrzygnięcie w sprawie. Nadto skarżąca podniosła, że znajomość reguł, według których toczy się postępowanie nie dowodzi, że biegle zna zasady orzekania o niezdolności o pracy oraz przepisy, na podstawie których prawo do renty jest przyznawane. Tak długie rozpoznawanie sprawy oraz wyznaczanie kolejnych biegłych powoduje u skarżącej nasilające się stany lękowe i depresyjne.
Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Za Sądem Okręgowym należy podkreślić, że zgodnie z art. 117 § 5 k.p.c. sąd uwzględnia wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, jeżeli udział adwokata lub radcy prawnego w sprawie uzna za potrzebny. W orzecznictwie od lat utrwalony jest pogląd, podzielany także przez Sąd Apelacyjny, że potrzeba taka nie zachodzi, jeżeli sprawa jest nieskomplikowana pod względem prawnym i faktycznym, a strona sama potrafi sobie poradzić w prowadzeniu procesu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 1974 r., II CZ 94/74, Lex nr 7511).
Nadto w orzecznictwie przyjmuje się, że udział fachowego pełnomocnika w sprawie będzie potrzebny zazwyczaj wtedy, gdy strona wnosząca o jego ustanowienie jest nieporadna, ma trudności z samodzielnym podejmowaniem czynności procesowych albo gdy sprawa jest skomplikowana pod względem faktycznym i prawnym (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 marca 2005 r., III CK 533/04, Lex nr 197647 i z dnia 19 lutego 2010 r., IV CSK 318/09, Lex nr 678016). W ocenie Sądu Apelacyjnego, Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie prawidłowo ocenił wniosek ubezpieczonej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Analiza treści odwołania i kolejnych pism procesowych skarżącej w postępowaniu przed Sądem Okręgowym jednoznacznie wskazuje, że ubezpieczona ma świadomość przedmiotu postępowania sądowego, w sposób jasny i zrozumiały formułuje swoje żądania i je uzasadnia, mimo zgłaszanych schorzeń i dolegliwości. Nadto dotychczasowe czynności podejmowane przez ubezpieczoną wskazują, że posiada ona wystarczającą orientację prawną w zakresie objętym przedmiotem sporu oraz potrafi w sposób przejrzysty i zrozumiały artykułować, i uzasadniać swoje stanowisko.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego oznacza to, że wbrew twierdzeniom skarżącej posiada ona znajomość przepisów prawa, w stopniu pozwalającym na samodzielny udział w sprawie, bez konieczności pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Słusznie również sąd pierwszej instancji miał na uwadze, że sam przedmiot sporu (sprawa o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy) nie należy do spraw o dużym stopniu skomplikowania prawnego. Ubezpieczona w sposób zrozumiały przedstawia stan faktyczny, o który opiera żądanie, a ocena prawna tego stanu faktycznego należy do kompetencji sądu.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Apelacyjny podziela stanowisko Sądu Okręgowego, że w sprawie, na obecnym etapie postępowania, nie zachodzi potrzeba ustanowienia dla ubezpieczonej pełnomocnika z urzędu. Zarzut skarżącej, że w sprawie zostali powołani biegli sądowi trzech specjalizacji z zakresu medycyny oraz, iż sprawa do dnia dzisiejszego nie została zakończona nie ma wpływu na ocenę potrzeby udziału w sprawie pełnomocnika procesowego. Sąd rozpoznając sprawę o rentę z tytułu niezdolności do pracy, mając na uwadze treść art. 12 i 13 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, musi doprowadzić do ustalenia stopnia i zaawansowania chorób ubezpieczonej oraz oceny ich wpływu na stan czynnościowy organizmu, a to wymaga wiadomości specjalnych, a zatem, okoliczności tych można dowodzić tylko przez dowód z opinii biegłych (art. 278 k.p.c.).
Opinia biegłych ma na celu ułatwienie sądowi należytą ocenę zebranego materiału dowodowego wtedy, gdy potrzebne są do tego wiadomości specjalne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2000 r., I CKN 1170/98, OSNC 2001/4/64). J. O. otrzymała opinie sporządzone w sprawie, uzupełniała dokumentację niezbędną do ustalenia powyższych okoliczności oraz składa wnioski i zajmuje stanowisko wobec twierdzeń organu rentowego. Poza tym konieczność przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych w miejscowościach poza okręgiem Sądu w Koszalinie (w Poznaniu i Szczecinie) usprawiedliwia czas trwania niniejszego procesu.
Uwzględniając powyższe, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 397 § 2 k.p.c. w związku z art. 385 k.p.c., zażalenie, jako nieuzasadnione, oddalił w całości. SSA Urszula Iwanowska