Social Security Court dismissed appeal against pension increase for deportation victim based on 75% disability rate law.

Sygn. akt: VU 907/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 listopada 2013 roku Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Mirosława Molenda-Migdalewicz Protokolant: Katarzyna Awsiukiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2013 r. w Legnicy sprawy z wniosku L. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o ponowne ustalenie wysokości renty na skutek odwołania L. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 12 marca 2013 roku znak (...) oddala odwołanie

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 12 marca 2013r. znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z urzędu dokonał podwyższenia od dnia 1 marca 2013r. wysokości podstawy wymiaru renty należnej L. G. w związku z pobytem na deportacji, do kwoty 2.324,90 zł. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podał, iż od 30 kwietnia 1999r. wnioskodawca jest uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z pobytem na deportacji w okresie od kwietnia 1940r. do sierpnia 1946r. w wysokości odpowiadającej 75% podstawy wymiaru świadczenia.

Wskazał ponadto, iż na rzecz L. G. wypłacana jest emerytura w pełnej wysokości powiększona o połowę renty stosownie do treści art. 54 ust 1 ustawy z dnia 29 maja 1974r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin w związku z art. 12 ust 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, który stanowi, iż osoba której inwalidztwo powstało w związku z pobytem w miejscach odosobnienia o których mowa w art. 3 i art. 4 ust. 1 pobierającej z tego tytułu rentę, a która nabyła prawo do emerytury wypłaca się w zależności od jej wyboru rentę inwalidzką powiększoną o połowę emerytury albo emeryturę powiększoną o połowę renty inwalidzkiej.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł L. G., domagając się wypłaty renty w związku z pobytem na deportacji w pełnej wysokości. W uzasadnieniu odwołania wskazał, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, zaś jego stan zdrowia nieustannie pogarsza się. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazał, iż w piśmie z dnia 21 marca 2013r. L. G. został poinformowany, że wysokość renty w związku z pobytem na deportacji może ulec podwyższeniu w przypadku uznania wnioskodawcy za osobę całkowicie niezdolną do pracy.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: L. G., urodzony w dniu (...) od dnia 30 kwietnia 1999r. jest uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z pobytem na deportacji, zaś od dnia 1 czerwca 2000r. przysługuje mu prawo do emerytury. Decyzją z dnia 21 września 2001r. znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. ustalił wnioskodawcy prawo do zbiegu świadczeń. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż na rzecz L. G. wypłacana będzie emerytura w pełnej wysokości powiększona o połowę renty z tytułu częściowej niezolnosci do pracy w związku z pobytem na deportacji stosownie do treści art. 54 ust 1 ustawy z dnia 29 maja 1974r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin w związku z art. 12 ust 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.

Organ rentowy podał, iż renta przysługuje na stałe w wysokości stanowiącej 75% podstawy wymiaru świadczenia, stanowiącej równowartość kwoty przeciętnego wynagrodzenia w kwartale kalendarzowym poprzedzającym termin waloryzacji emerytur i rent. Emerytura przyznana wnioskodawcy była przez organ rentowy kolejnymi decyzjami waloryzowany. W wyniku ostatniej waloryzacji dokonanej decyzją z dnia 12 marca 2013r. jej wysokość na dzień 1 marca 2013r. wyniosła 2.887,68 zł brutto. Decyzją z dnia 12 marca 2013r. znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z urzędu dokonał podwyższenia od dnia 1 marca 2013r. wysokości podstawy wymiaru renty należnej L.

G. w związku z pobytem na deportacji do kwoty 2.324,90 zł. Podał, iż wysokość renty stanowiąca równowartość 75% podstawy wymiaru świadczenia od 1 marca 2013r. wynosi 1.743,68 zł. Ponadto organ rentowy wskazał, iż po zbiegu prawa do oświadczeń wnioskodawcy przysługuje renta w wysokości 50% w kwocie 871,84 zł oraz emerytura w wysokości 100% w kwocie 2.224,75 zł. Dowód: akta ZUS t. III: wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 12.07.2001r., sygn. akt IX2U 1644/99, k. 15; decyzja z dnia21.09.2001r. k. 22;decyzja z dnia 12.03.2013r., k. 106-108; decyzja z dnia 12.03.2013r., k. 109-111.

W piśmie z dnia 21 marca 2013r. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych poinformował L. G., że wysokość renty w związku z pobytem na deportacji może ulec podwyższeniu w przypadku orzeczenia całkowitej niezdolności do pracy. Organ rentowy poinformował, iż w tym celu należy przedłożyć zaświadczenie dotyczące stanu zdrowia wydane przez lekarza prowadzącego. W dniu 15 maja 2013r. L. G. wniósł odwołanie od decyzji z dnia 12 marca 2013r., do którego załączył faktury oraz paragon fiskalny za zakup lekarstw. W piśmie z dnia 23 maja 2013r. wnioskodawca podtrzymał odwołanie od decyzji organu rentowego z dnia 12 marca 2013r. oraz wniósł o prolongatę terminu do złożenia wniosku o stwierdzenie całkowitej niezdolności do pracy w związku z pobytem na deportacji z uwagi na konieczność uzyskania zaświadczeń o aktualnym stanie zdrowia m.in. od lekarza kardiologa, laryngologa, okulisty, gastrologa, urologa, ortopedy, psychiatry oraz internisty.

Dowód: - odwołanie wraz z załącznikami, k. 1-7; - akta ZUS t. III: pismo z dnia 21.05.2013r., k. 112;pismo z dnia 23.05.2013r., k. 114.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie L. G. nie zasługiwało na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należało zauważyć, iż stosownie do treści art.

54. ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz.U.2010.101.648), inwalidzie wojennemu i wojskowemu, którego częściowa niezdolność do pracy powstało w związku ze służbą wojskową, pobierającemu rentę z tytułu niezdolności do pracy obliczoną od podstawy wymiaru określonej w art. 11, który nabył prawo do emerytury, wypłaca się w zależności od jego wyboru rentę inwalidzką z tytułu niezdolności do pracy o połowę emerytury albo emeryturę powiększoną o połowę renty z tytułu niezdolności do pracy.

Z bezspornego w sprawie stanu faktycznego wynika, iż od 30 kwietnia 1999r. wnioskodawca jest uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z pobytem na deportacji, zaś od dnia 1 czerwca 2000r. przysługuje mu prawo do emerytury. W konsekwencji zbiegu prawa do wskazanych świadczeń, organ rentowy wypłacając na rzecz wnioskodawcy emeryturę w pełnej wysokości powiększoną połowę renty, w sposób prawidłowy zastosował zasadę wyrażoną w art. 54 ustawy o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin.

Odnosząc się do oceny prawidłowości obliczenia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych wysokości renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z pobytem na deportacji należało zauważyć, iż zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U.2012.400), kombatantom będącym inwalidami wojennymi lub wojskowymi oraz pozostałym po nich członkom rodzin przysługują świadczenia pieniężne i inne uprawnienia przewidziane w przepisach o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin.

Natomiast stosownie do dyspozycji art. 12 ust. 2 i art. 4 ust. 1 cytowanej ustawy, prawo do świadczeń przewidzianych w przepisach o zaopatrzeniu inwalidów wojennych, wojskowych oraz ich rodzin przysługuje również osobom, które uznane zostały za częściowo bądź całkowicie niezdolne do pracy i niezdolność ta pozostaje w związku z pobytem na deportacji. Jednocześnie 10 pkt 2 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin stanowi, iż renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy wynosi 75% podstawy jej wymiaru.

W świetle powyższych regulacji organ rentowy w decyzji dnia 12 marca 2013r. prawidłowo wskazał, iż wysokość renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z pobytem na deportacji stanowi równowartość 75% podstawy wymiaru świadczenia, która od dnia 1 marca 2013r. wynosi 2.324,90 zł. Jakkolwiek w piśmie z dnia 21 marca 2013r. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych poinformował L. G., że wysokość renty w związku z pobytem na deportacji może ulec podwyższeniu w przypadku orzeczenia całkowitej niezdolności do pracy, istotne jest jednak, iż Sąd ocenia legalność kontrolowanej decyzji według stanu rzeczy istniejącego w chwili jej wydania i nie może przyznać ubezpieczonemu świadczenia, jeżeli warunki je uzasadniające zostały spełnione po wydaniu decyzji.

Jak natomiast wskazywano powyżej, zaskarżona decyzja w pełni odpowiadała prawu i brak było podstaw do jej zmiany. Jedynie na marginesie należało zauważyć, iż stosownie do treści art. 56 st. 1 ustawy o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z pobytem na deportacji przyznaje się na wniosek osoby uprawnionej. Jakkolwiek L. G. został poinformowany o powyższej okoliczności w piśmie z dnia 21 marca 2013r., a następnie w piśmie z dnia 29 maja 2013r., w którym organ rentowy dodatkowo zwrócił uwagę, iż złożenie wniosku o stwierdzenie całkowitej niezdolności do pracy w związku z pobytem na deportacji nie jest obwarowane terminem, to jednak nie wystąpił z tego rodzaju żądaniem.

Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie L. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 12 marca 2013r. znak (...).