Appeal dismissed; lawyer's testimony not exempt from confidentiality as facts provable by existing audio recording.

Sygn.akt XI Kz 704/17 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2017 r. Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy: Przewodniczący – Sędzia SO Elżbieta Daniluk Protokolant: st.sekr.sąd. Małgorzata Kowala przy udziale Prokuratora Justyny Rutkowskiej - Skowronek po rozpoznaniu w sprawie przeciwko J. Ś. podejrzanemu o czyn z art. 190 § 1 k.k. zażalenia wniesionego przez R. M. na postanowienie Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 7 czerwca 2017 r., wydane w sprawie sygn. akt II Kp 239/17 w przedmiocie zezwolenia na przesłuchanie w charakterze świadka osoby obowiązanej do zachowania tajemnicy adwokackiej na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nie uwzględnić wniosku o zezwolenie na przesłuchanie w charakterze świadka adwokata co do okoliczności objętych tajemnicą adwokacką.

UZASADNIENIE

Wskazanym postanowieniem Sąd Rejonowy w Puławach, na podstawie art. 180 § 2 kpk, zezwolił Prokuraturze Rejonowej w Puławach na przesłuchanie w charakterze świadka R. M. z Kancelarii Adwokackiej, (...)-(...) W., ul. (...) dla potrzeb postępowania dowodowego PR 4 Ds. 206.2017 w sprawie przeciwko J. Ś. podejrzanemu o roi, że w dniu 3 lutego 2016 r. w N. woj. (...) wypowiadał podczas rozmowy z R. M. groźby pozbawienia życia poprzez zastrzelenie W. R., które to wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadniona obawę ich spełnienia, tj. o czyn z art. 190 § 1 kk.

Zażalenie na to postanowienie wniósł R. M. zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie: - art. 180 § 2 kpk poprzez zezwolenie na przesłuchanie go w charakterze świadka w sprawie sygn.akt PR 4 206.2017 bez określenia w sposób ścisły okoliczności, o których ma zeznawać i w zakresie których ma zostać zwolniony z tajemnicy adwokackiej oraz brak określenia w jaki sposób zezwolenie go z tajemnicy adwokackiej oraz brak określenia w jaki sposób zezwolenie go z tajemnicy adwokackiej jest niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości; - art. 180 § 2 kpk i art. 6 ust 1 ustawy Prawo o adwokaturze poprzez brak uzasadnienia w jaki sposób jego zeznania są niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości i nie naruszają interesów i zaufania jego klienta w sytuacji gdy okoliczność w zakresie której miałby być słuchany można ustalić na podstawie innego dostępnego da organu prowadzącego postępowanie dowodu (nagranie z rozmowy z dnia 3 lutego 2016 r.), a okoliczności o których miałby zeznawać będą ewentualnie jego oceną, a nie ujawnieniem nowych faktów w sprawie, które są znane organowi, ewentualnie możliwe do ustalenia na podstawie innych dowodów.

Mając na uwadze powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nie zwalnianie go z zachowania tajemnicy adwokackiej ewentualnie uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, iż będący adwokatem świadek R. M. w niniejszym postępowaniu występuje jako pełnomocnik pokrzywdzonego. Tym samym złożenie przez niego zeznań nie było objęte zakazem, o którym mowa w art. 178 § 1 kpk, a jedynie mógłby odmówić złożenia zeznań co do okoliczności, na które rozciąga się obowiązek zachowania tajemnicy określonej w art. 6 prawo o adwokaturze. Sąd odwoławczy dostrzega wprawdzie, iż wykonanie przez prokuratora prowadzącego sprawę zaleceń Sądu Rejonowego zawartych w postanowieniu z dnia 23 maja 2017 r. wiązało się z koniecznością wystąpienia o uzyskanie zezwolenia, o którym mowa w art. 180 § 2 kpk, to jednak mając na uwadze treść wskazanego uregulowania, które zezwala na przesłuchanie adwokata co do faktów objętych tajemnicą adwokacką, ale tylko wtedy, gdy spełnione są kumulatywnie dwie powiązane ze sobą przesłanki, a więc gdy uchylenie takie jest niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność, co do której miałoby nastąpić zwolnienie, nie może być ustalona na podstawie innego dowodu, stoi na stanowisku, iż wykonanie wskazanych wytycznych musiałoby się wiązać z naruszeniem normy wskazanego przepisu.

W przedmiotowej sprawie nie sposób bowiem uznać, aby spełniona została wskazana w omawianym przepisie przesłanka - w postaci niemożliwości ustalenia okoliczności za pomocą innego dowodu. W warunkach tej sprawy istnieje bowiem takie źródło dowodowe (rozmowa, w trakcie której J. Ś. miał grozić W. R. została utrwalona na nośniku audio), które dostarcza informacji umożliwiających dokonanie wiążących ustaleń bez potrzeby przesłuchania bezpośredniego świadka rozmowy, w trakcie której podejrzany miał kierować groźby zabójstwa, którego przesłuchanie wiąże się z potrzebą uzyskania zezwolenia, o którym mowa w art. 180 § 2 kpk.

Skoro zaś okoliczności warunkujące ustalenie stanu faktycznego w sprawie można ustalić w oparciu o inne dowody, nie uciekając się do konieczności stosowania przepisu art. 180 § 2 kpk, który winien być stosowany przez Sąd w sposób przemyślany i rozważny przy ścisłej interpretacji przesłanek zwolnienia z obowiązku zachowania takiej tajemnicy, to również i druga z przesłanek zwolnienia nie ma miejsca w przedmiotowej sprawie. Z tych względów Sąd Okręgowy orzekł, jak w części dyspozytywnej swego postanowienia. Elżbieta Daniluk