Social security court dismisses appeal as failure to pay enforcement costs within 12 months voids debt forgiveness conditions.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's decision to deny debt forgiveness for unpaid social security contributions. The appellant had partially paid enforcement costs but failed to settle the full amount within the mandatory 12-month period following the decision's effectiveness. The court ruled that the appellant's financial hardship did not excuse the statutory deadline for clearing the non-forgivable debt.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1 ust. 13 pkt 2, ust. 10 ustawy o umorzeniu należności; The condition for debt forgiveness under the Act on the Abolition of Debts is the full payment of non-forgivable enforcement costs within 12 months, and failure to meet this deadline precludes the application of the forgiveness regime regardless of the debtor's financial situation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 359/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Krzywonos Protokolant: st. sekr. sądowy Maria Misiuda po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. sprawy K. Ć. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o umorzenie należności z tytułu składek na skutek odwołania K. Ć. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 7 lutego 2017r znak : (...) oddala odwołanie Sygn. akt IV U 359/17
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 14 grudnia 2017 r. Decyzją z dnia 7 lutego 2017r. nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R., po rozpoznaniu wniosku z dnia 19 grudnia 2014r., działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z art. 1 ust. 13 pkt 2 ustawy z dnia 09.11.2012r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność odmówił K. Ć. umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za okresy 12/1999, 02/2000, 03/2000, 10/2000 – 12/2002, 04/2003-09/2007 w łącznej kwocie 86 138,41 zł, ubezpieczenie zdrowotne za okresy 03/2000, 02/2002, 05/2002, 04/2003-09/2007 w łącznej kwocie 18 521,67 zł oraz na Fundusz Pracy za okresy 01/2001, 04/2004, 10/2005-09/2007 w łącznej kwocie 1 824,19 zł.
W uzasadnieniu wyjaśnił, iż w dniu 12 czerwca 2015 r. wydał decyzję określającą warunki umorzenia. Decyzja została doręczona 22 czerwca 2015 r. W ustawowym terminie wnioskodawca nie uregulował kosztów egzekucyjnych należnych Komornikowi Sądowemu, których zapłata warunkowała umorzenie w/w należności. Od powyższej decyzji odwołanie złożył K. Ć. wnosząc o jej uchylenie w całości. W uzasadnieniu naprowadzał, iż w dniu 27 czerwca 2016 r. wpłacił Komornikowi Sądowemu kwotę 3 000 zł deklarując jednocześnie spłatę pozostałej części zobowiązania w ratach.
Kolejną wpłatę na rzecz komornika w wysokości 8 935,77 zł wnioskodawca dokonał 6 marca 2017 r. W dalszej części uzasadnienia wnioskodawca wskazywał na swoją trudną sytuację rodzinną i finansową. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jego oddalenie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 19 grudnia 2014r. K. Ć. złożył wniosek o umorzenie nieopłaconych należności na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe do opłacenia których był zobowiązany z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności zlikwidowanej 30 września 2007 r.
Decyzją z dnia 12 czerwca 2015 r. Nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. określił warunki umorzenia należności z tytułu składek. W punkcie I wskazał, że według stanu na dzień 19 grudnia 2014r. umorzeniu będą podlegać należności z tytułu składek na :
a) ubezpieczenia społeczne za okresy 12/1999, 02/2000, 03/2000, 10/2000 – 12/2002, 04/2003-09/2007 w łącznej kwocie 86 138,41 zł, b) ubezpieczenie zdrowotne za okresy 03/2000, 02/2002, 05/2002, 04/2003-09/2007 w łącznej kwocie 18 521,67 zł, c) Fundusz Pracy za okresy 01/2001, 04/2004, 10/2005-09/2007 w łącznej kwocie 1 824,19zł. W punkcie II decyzji poinformował, że warunkiem umorzenia należności z pkt I jest spłata należności niepodlegających umorzeniu. Jednocześnie wskazał, że należności te należy uregulować w terminie 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji.
W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że na dzień złożenia wniosku K. Ć. nie posiada należności z tytułu składek niepodlegających umorzeniu w ramach abolicji. Zobowiązany posiada natomiast do uregulowania koszty egzekucyjne naliczone od należności z tytułu składek nie podlegających umorzeniu należne sądowemu organowi egzekucyjnemu, których kwota zgodnie z postanowieniem Komornika Sądowego z dnia 9 czerwca 2015 r. wynosi 11 935,77 zł. Podał, że zapłata w/w należności egzekucyjnych oraz należności powstałych po dniu złożenia wniosku warunkuje umorzenie należności wymienionych w punkcie I decyzji.
Powyższa decyzja została skutecznie doręczona w dniu 22 czerwca 2015 r. Od tej decyzji K. Ć. złożył odwołanie, które postanowieniem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 28 sierpnia 2015 r. sygn. akt IV U 1223/15 zostało odrzucone. K. Ć. w terminie 12 miesięcy od uprawomocniania się w/w decyzji z dnia 12 czerwca 2015 r. nie opłacił w całości wskazanej w niej należności obejmującej koszty egzekucyjne naliczone od należności z tytułu składek nie podlegających umorzeniu należne sądowemu organowi egzekucyjnemu, których kwota zgodnie z postanowieniem Komornika Sądowego z dnia 9 czerwca 2015 r. wynosiła 11 935,77 zł.
Wnioskodawca dokonał wpłat na poczet tego zadłużenia w kwocie 3 000 zł w dniu 27 czerwca 2016 r. oraz 8 935,77 zł w dniu 6 marca 2017 r. Podstawę ustaleń dokonanych w sprawie stanowiły dowody z dokumentów zawartych w aktach ZUS oraz aktach niniejszej sprawy, które nie były kwestionowane przez żadną ze stron postępowania.
Sąd zważył, co następuje:
Na wstępie należy zauważyć, że w sprawie z odwołania od decyzji organu rentowego jej treść wyznacza przedmiot i zakres rozpoznania oraz rozstrzygnięcia sądu. Tę ustaloną linię judykatury potwierdza m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 2010r. sygn. II UK 309/09 stanowiący, iż zgodnie z systemem orzekania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, w postępowaniu wywołanym odwołaniem do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych sąd rozstrzyga o prawidłowości zaskarżonej decyzji (art. 477 14 § 2 i art. 477 14a k.p.c.) w granicach jej treści i przedmiotu.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 listopada 2012r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz. U. 2012r. poz. 1551) na wniosek osoby podlegającej w okresie od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 28 lutego 2009 r. obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym oraz wypadkowemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności w rozumieniu art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych:
1) która przed dniem 1 września 2012 r. zakończyła prowadzenie pozarolniczej działalności i nie prowadzi jej w dniu wydania decyzji, o której mowa w ust. 8, 2) innej niż wymieniona w pkt 1 - umarza się nieopłacone składki na te ubezpieczenia za okres od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 28 lutego 2009 r. oraz należne od nich odsetki za zwłokę, opłaty prolongacyjne, koszty upomnienia, opłaty dodatkowe, a także koszty egzekucyjne naliczone przez dyrektora oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, naczelnika urzędu skarbowego lub komornika sądowego.
Ust. 10 stanowi, że warunkiem umorzenia należności, o których mowa w ust. 1 i 6, jest nieposiadanie na dzień wydania decyzji, o której mowa w ust. 13 pkt 1, niepodlegających umorzeniu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz na Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od dnia 1 stycznia 1999 r., do opłacenia których zobowiązana jest osoba prowadząca pozarolniczą działalność lub płatnik składek, o którym mowa w ust. 2, oraz należnych od tych składek odsetek za zwłokę, opłat prolongacyjnych, kosztów upomnienia, opłat dodatkowych, a także kosztów egzekucyjnych naliczonych przez dyrektora oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, naczelnika urzędu skarbowego lub komornika sądowego.
Niepodlegające umorzeniu należności podlegają spłacie w terminie 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji określającej warunki umorzenia (art. 1 ust. 11). W przedmiotowej sprawie decyzja z dnia 12 czerwca 2015 r., określająca warunki umorzenia składek uprawomocniła się 8 września 2015 r. W związku z powyższym 12-miesięczny okres na uregulowanie należności niepodlegających umorzeniu upłynął 8 września 2016 r. K. Ć. nie opłacił w w/w terminie całości należności niepodlegających umorzeniu o których była mowa w w/w decyzji z dnia 12 czerwca 2015 r. tj. kosztów egzekucyjnych określonych postanowieniem Komornika Sądowego z dnia 9 czerwca 2015 r.
Jak wynika bowiem z załączonych do odwołania kserokopii wpłat na poczet w/w kosztów egzekucyjnych ustalonych przez komornika na kwotę 11 935,77 zł wnioskodawca uiścił 3 000 zł w dniu 27 czerwca 2016 r. oraz 8 935,77 zł w dniu 6 marca 2017r. Odnosząc się do okoliczności podniesionych w odwołaniu, a dotyczących sytuacji losowej K. Ć., należy wskazać, że zarówno sytuacja rodzinna jak i ekonomiczna zobowiązanego pozostaje bez wpływu na konsekwencje jakie ustawa wiąże z niedopełnieniem warunku zapłaty, w terminie 12 miesięcznym od dnia uprawomocnienia się decyzji określającej warunki umorzenia należnych Komornikowi Sądowemu kosztów egzekucyjnych.
Uwzględniając powyższe w ocenie Sądu decyzja organu rentowego z dnia 7 lutego 2017r. jest prawidłowa, zgodna ze stanem prawnym i dlatego odwołanie podlega oddaleniu w trybie art. 477 14 § 1 k.p.c. jako bezzasadne.