Legislator Case Law & Legislation
IV U 1056/17 AI generated

Social court allows pension for partial disability after expert opinion confirms no health improvement.

Case Number IV U 1056/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The social court granted the applicant's appeal, awarding him a pension for partial disability from June 2017 to October 2019. The applicant argued he remained unable to work, while the Social Insurance Fund claimed medical exams showed full capacity. The court relied on expert opinions confirming that despite specific heart and joint conditions, the applicant's health had not improved since May 2016, thus justifying continued partial disability status.

Legislator headnote

AI generated

Art. 107 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 2 k.p.c.: The right to disability benefits changes upon medical findings of altered disability status, and courts must weigh expert opinions to determine if health has improved or worsened.

Keywords

AI generated
social security pension partial disability status medical expert opinion health improvement assessment Social Insurance Fund

Cited Legislation

AI generated
Art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 17 XII 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Zgodnie z art. 107 ustawy z dnia 17.XII.1998r.
Art. 477 § 2 k.p.c.
Wobec powyższego Sąd orzekł zgodnie z art. 477 § 2 kpc.
Art. 118 ust. 1a ustawy z dnia 17 XII 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Sąd stosownie do przepisu art. 118 ust.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 1056/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Krzywonos Protokolant: st. sekr. sądowy Maria Misiuda po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. w Rzeszowie sprawy z wniosku W. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o rentę na skutek odwołania W. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 03/08/2017 r. znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 03/08/2017 r , znak: (...)w ten sposób, że przyznaje W. S. nadal prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy poczynając od dnia 1 czerwca 2017r do 31 października 2019r oraz ustala brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Sygn. akt IV U 1056/17

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 7.XII. 2017r. Decyzją z dnia 3.VIII. 2017r Znak : (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 XII 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych /tekst jednolity Dz. U. z 2017r. poz. 1383 / po rozpoznaniu wniosku z dnia 6. IV. 2017r. odmówił W. S. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy . Na uzasadnienie podano, że komisja lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 24 .VII. 2017r. ustaliła, iż wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy. W odwołaniu W. S. podniósł, że nie jest zdolny do pracy.

W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując twierdzenia zawarte w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca W. S. był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do 31 .V. 2017r. /akta ZUS/. W dniu 6.IV.2017r. złożył do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy /akta ZUS/. Po przeprowadzeniu badania lekarz orzecznik ZUS orzeczeniem z dnia 7.VI.2017r. nie uznał wnioskodawcy za nadal częściowo niezdolnego do pracy.

Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 24. VII. 2017r. ustaliła, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy /akta ZUS/. Na okoliczność czy odwołujący nadal po 31 .V. 2017r. jest częściowo lub ewentualnie całkowicie niezdolny do pracy, a jeżeli tak to czy niezdolność ta jest trwała, czy okresowa, czy nastąpiła poprawa lub pogorszenie stanu zdrowia skarżącego Sąd dopuścił dowód z opinii lekarzy biegłych sądowych z zakresu kardiologii i reumatologii. Biegli z zakresu kardiologii i reumatologii w opinii z dnia 18. X. 2017r. rozpoznali u wnioskodawcy :

1. stabilną chorobę wieńcową , 2. stan po zawale serca NSTEMI 2006r 3. stan po zabiegach przezskórnej angioplastyki wieńcowej RCA i LAD z implantacją stentów 2006 4. stan po zawale serca bez uniesienia odcinka ST 2011 5. stan po zabiegach przezskórnej angioplastyki wieńcowej RCA i LAD z implantacją stentów 2011 6. hiperlipidemia 7. zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe z chondromalacją III stopnia w stawach kolanowych 8. zmiany zwyrodnieniowe w kręgosłupie szyjnym z dyskopatią C5-C6-C7, 9. uszkodzenie barku prawego I zaopiniowali ,że wnioskodawca jest nadal niezdolny do pracy zgodnej z kwalifikacjami na okres lat dwóch od daty badania sądowo-lekarskiego tj. do października 2019r.

W uzasadnieniu podano ,że wnioskodawca w 2006r przebył zawał serca bez uniesienia odcinka ST.W wykonanej koronarografii stwierdzono zamkniętą prawą tętnicę wieńcową oraz krytycznie zwężoną gałąź przednią zstępującą lewej tętnicy wieńcowej. Metodą przezskórnej angioplastyki wieńcowej udrożniono prawą tętnicę wieńcową oraz poszerzoną gałąź przednią stępującą lewej tętnicy wieńcowej. W 2011r ponownie wystąpił zawał serca bez uniesienia odcinka ST spowodowany nawrotem zwężenia wcześniej poszerzonych naczyń wieńcowych .

Ponownie metodą przezskórnej angioplastyki wieńcowej poszerzono zwężone naczynia wieńcowe. Obecnie stan kardiologiczny wnioskodawcy jest stabilny , przy czym zgłaszane są typowe dolegliwości wieńcowe prowokowane przez niewielki wysiłek fizyczny . W przypadku wnioskodawcy z uwagi na zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych brak możliwości wykonania próby wysiłkowej , która pozwoliłaby ocenić stopień upośledzenia rezerwy wieńcowej. Tym niemniej biorąc pod uwagę całość obrazu klinicznego wnioskodawcy ,łączne występowanie dolegliwości kardiologicznych oraz reumatologicznych z zaawansowanymi zmianami zwyrodnieniowymi stawów kolanowych i uszkodzeniem barku prawego należy uznać ,że od czasu poprzedniego badania ZUS z 26.V.2016r stan zdrowia odwołującego się nie uległ poprawie i nadal jest on częściowo niezdolny do pracy na okres 2 lat od daty badania sądowo-lekarskiego , tj. do października 2019r.

Żadna ze stron nie wniosła zarzutów do opinii biegłych. Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie dokumentacji organu rentowego oraz opinii biegłych sądowych. Sąd dał wiarę zgromadzonym dokumentom, ponieważ zostały one sporządzone przez powołane do tego organy w przypisanej prawem formie i ich treść nie budzi zastrzeżeń. Sąd dał wiarę opiniom biegłych albowiem są one zupełne, fachowe i ich treść oraz sposób formułowania wniosków nie budzi zastrzeżeń.

Sąd zważył co następuje:

Odwołanie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 107 ustawy z dnia 17.XII.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych /tekst jednolity Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 z późn zm./ prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie. Jak ustalono w oparciu o sporządzone na potrzeby niniejszego postępowania opinie biegłych sądowych odwołujący po 31.V.2017r. jest nadal częściowo niezdolny do pracy bowiem nie nastąpiła u niego poprawa stanu zdrowia.

Schorzenia kardiologiczne i reumatologiczne są powodem niezdolności do pracy. Sąd podziela te opinie. Biegli , którzy są specjalistami z wieloletnim doświadczeniem sporządzili opinie na podstawie dokumentacji lekarskiej i po przebadaniu wnioskodawcy. Sąd w związku z powyższym przyznał wnioskodawcy prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy nadal do dnia 31.X.2019r. Wobec powyższego Sąd orzekł zgodnie z art. 477 § 2 kpc. Sąd stosownie do przepisu art. 118 ust. 1a cytowanej ustawy o emeryturach i rentach z FUS orzekł, iż organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za niewydanie decyzji w terminie, gdyż dopiero w postępowaniu sądowym w łącznej opinii biorącej pod uwagę całościowy stan zdrowia wnioskodawcy dokonano prawidłowego ustalenia jego niezdolności do pracy .