Social security appeal dismissed; court ruled maintenance contracts are work contracts, not service contracts, excluding worker from mandatory insurance.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the Social Insurance Institution's appeal against a lower court ruling that excluded the worker from mandatory social security coverage. The court found that the maintenance contracts were work contracts requiring a specific material result, rather than service contracts based on diligent effort. Consequently, the worker did not fall under the statutory definition of a service recipient and was correctly excluded from mandatory insurance.
Legislator headnote
AI generatedArt. 627 k.c.; Art. 734 i nast. k.c.; Art. 6 ust. 1 pkt 4, Art. 12 ust. 1, Art. 13 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych: Contracts for work requiring a specific material result are classified as work contracts, not service contracts, thereby excluding the performer from mandatory social security obligations applicable to service recipients.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III AUa 861/12
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 grudnia 2012 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie III Wydział Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Monika Kowalska Sędziowie: SSA Maria Szaroma SSA Ewa Drzymała (spr.) Protokolant: st. sekr. sądowy Ewa Dubis po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012 r. w Krakowie sprawy z wniosku (...) Spółki z o.o. w L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w C. przy udziale zainteresowanego W. S. o ubezpieczenie społeczne na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w C. od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie Wydziału VIII Ubezpieczeń Społecznych z dnia 2 kwietnia 2012 r. sygn. akt VIII U 1252/11 o d d a l a apelację. Sygn. akt III AUa 861/12
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział VIII Ubezpieczeń Społecznych: I. zmienił zaskarżoną przez (...) sp. z o.o. z siedzibą w L. decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia 11 maja 2011 r. i stwierdził, że W. S. nie podlega ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu w okresie od dnia 10 czerwca 2009 r. do 31 lipca 2009 r. oraz od dnia 1 sierpnia 2009 r. do 31 sierpnia 2009 r.; II. w pozostałym zakresie odwołanie oddalił. Jako bezsporne Sąd Okręgowy przyjął, że w dniu 10 czerwca 2009 r. (...) sp z o.o. zawarła z zainteresowanym W.
S. umowę, w której ten ostatni zobowiązał się do przeprowadzenia w okresie od dnia 10 czerwca 2009 r. do 31 lipca 2009 r. przeglądu linii do brykietowni za wynagrodzeniem (...)zł brutto. Następnie w dniu 1 sierpnia 2009 r. strony podpisały kolejną umowę na okres od dnia 1 sierpnia 2009 r. do 31 sierpnia 2009 r., w której zainteresowany zobowiązał się do przeprowadzenia przeglądu przenośnika taśmowego za wynagrodzeniem(...)zł brutto. Kolejna umowa z dnia 24 listopada 2009 r., zawarta na okres od dnia 24 listopada 2009 r. do 3 grudnia 2009 r., obejmowała wykonanie i remont mieszalnika firmy (...).
Płatnik składek nie zgłosił zainteresowanego W. S. do ubezpieczenia emerytalnego, rentowego i wypadkowego z tytułu zawartych umów. Nadto Sąd Okręgowy ustalił, że (...) sp. z o.o. zajmowała się produkcją brykietów na bazie zmontowanych urządzeń brykietowni. W ramach umowy z dnia 10 czerwca 2009 r. zainteresowany dokonał przeglądu mechanicznego urządzenia brykietowni, w ramach którego wykonał spawanie, prace ślusarskie, niezbędną regulację urządzenia, odświeżył je i pomalował. W skład linii do brykietowania wchodzą trzy przenośniki, brykieciarka i mieszalnik szerokości.
W ramach kolejnej umowy z dnia 1 sierpnia 2009 r. wykonał przegląd przenośnika taśmowego. Praca ta polegała do wykonaniu m.in. prac ślusarskich i spawaniu. Wszystkie te czynności wykonywał w T. na terenie firmy (...) sp. z o.o. Zainteresowany zawodowo zajmuje się produkowaniem urządzeń do brykietowania, a więc dobrze znał zasady działania brykieciarki i wszystkich dodatkowych urządzeń. Jego czynności nie miały charakteru powtarzalnych. Wszystkie prace wykonywał osobiście. Ich wykonanie zależało od jego wiedzy, doświadczenia i nie wymagało od niego dodatkowych wydatków.
Zadaniem zainteresowanego było osiągnięcie końcowego efektu w postaci sprawnego działania urządzenia. Wszelkie narzędzia, elementy zapasowe spółka wydawała mu z magazynu lub kupowała. Zainteresowany wykonywał we własnym imieniu powierzone mu czynności. Sam kontrolował też jakość wykonywanych przez siebie prac i nikt go nie nadzorował. Wynagrodzenie otrzymał po zakończeniu pracy. Strony umówiły się również, że w razie stwierdzenia ewentualnych wad, zainteresowany miał je poprawić do całkowitego ich usunięcia. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy powołując się na treść art. 6 ust. 1 pkt. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn.:
Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 z zm.) uznał, że nie było podstaw do objęcia zainteresowanego ubezpieczeniem społecznym w trybie tego przepisu z tytułu wykonywania umów z dnia 10 czerwca 2009 r. i z dnia 1 sierpnia 2009 r. Przepis ten dotyczy objęcia ubezpieczeniem społecznym z tytułu wykonywania umowy zlecenia. Zaś sporne umowy nie odpowiadają właściwościom umowy zlecenia, lecz są w istocie umowami o działo. Ich przedmiotem było osiągnięcie określonego zindywidualizowanego dzieła, polegającego na przeprowadzeniu przeglądu linii do brykietowania oraz przenośnika taśmowego.
Natomiast odmiennie potraktował Sąd Okręgowy trzecią ze spornych umów, tj. zawartą w dniu 24 listopada 2009 r. (na okres od dnia 24 listopada 2009 r. do 3 grudnia 2009 r.), albowiem wnioskodawca nie wykazał jej charakteru. W konsekwencji Sąd Okręgowy oddalił odwołane jedynie w tym zakresie. Apelację od wyroku Sądu pierwszej instancji wywiódł Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. zaskarżając go w zakresie stwierdzenia, że zainteresowany W. S. nie podlega ubezpieczeniom społecznym w okresach od dnia 10 czerwca 2009 r. do 31 lipca 2009 r. oraz od dnia 1 sierpnia 2009 r. do 31 sierpnia 2009 r. (tj. pkt I. wyroku).
Zarzucił naruszenie prawa materialnego, a to art. 6 ust. 1 pkt 4, art. 12 ust. 1 i 3 oraz art. 13 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 z zm.) w zw. z art. 627 k.c. poprzez ich błędną wykładnię i wniósł o zmianę wyroku Sądu pierwszej instancji w zaskarżonym zakresie i oddalenie odwołania. W uzasadnieniu apelujący podniósł, że sporne umowy zawarte pomiędzy (...) sp. z o.o. a zainteresowanym należało zakwalifikować jako umowy o świadczenie usług, a nie umowy o dzieło, jak to uczynił Sąd pierwszej instancji.
Prace zainteresowanego w ramach wykonywania tych umów sprowadzały się bowiem do sprawdzania poprawności działania urządzeń firmy (...) sp. z o.o. Rodzaj wykonywanych czynności wskazuje, iż były to czynności starannego działania, a zainteresowany odpowiadał nie za wynik pracy, a za dołożenie należytej staranności w wykryciu i ewentualnie naprawieniu niesprawności w urządzeniach. W przypadku braku jakichkolwiek usterek zainteresowany nie był bowiem zobligowany do podejmowania jakichkolwiek czynności związanych z naprawą czy konserwacją.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Wobec zakreślonych w apelacji granic zaskarżenia, tj. pkt I. wyroku Sądu pierwszej instancji – zgodnie z art. 378 § 1 k.p.c. – w postępowaniu apelacyjnym spór dotyczył tylko kwestii charakteru zawartych pomiędzy (...) sp. z o.o. a zainteresowanym W. S. umów z dnia 10 czerwca 2009 r. i z dnia 1 sierpnia 2009 r. Sąd Okręgowy uznał, że strony zawarły umowy mające charakter umów o dzieło. W ocenie Sadu Apelacyjnego taka ocena prawna tych umów dokonana w zaskarżonym wyroku jest prawidłowa.
Granica między usługami a dziełem bywa płynna, zwłaszcza gdy umowa dotyczy usług, których przedmiotem jest przegląd urządzeń mechanicznych, zbliżony do czynności podejmowanych w ramach naprawy czy montażu (jak w sprawie niniejszej). Cechą wyróżniającą w takim wypadku staje się najpierw możliwość wyodrębnienia, zarówno faktycznego jak i prawnego, czynności dokonywanych w ramach umowy. W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji ocenił, że w spornych umowach liczył się rezultat wykonanych napraw i konserwacji, a więc celem umów było uzyskanie rezultatu o cechach materialnych.
Sąd Apelacyjny ocenę tą podziela. Zauważyć bowiem należy, że czynności mające być wykonane z tytułu zawartej umowy, a polegające na naprawach i konserwacji, przy pomocy własnego sprzętu, bez nadzoru ze strony zamawiającego i z wymaganiem osobistego świadczenia pracy, mają charakter czynności przynoszących konkretny, indywidualny rezultat materialny i są realizowane w ramach umowy o dzieło (art. 627 k.c.), a nie starannego działania, jaka przewiduje umowa zlecenia (art. 734 i nast. k.c.). W odróżnieniu od umowy zlecenia, umowa o dzieło wymaga, by starania przyjmującego zamówienia doprowadziły do konkretnego, w przyszłości indywidualnie oznaczonego rezultatu.
Umowa zlecenia nie akcentuje tego rezultatu jako koniecznego do osiągnięcia, nie wynik zatem (jak w umowie o dzieło), lecz starania w celu osiągnięcia tego wyniku, są elementem wyróżniającym dla umowy zlecenia tj. przedmiotowo istotnym. Zebrany w sprawie materiał dowodowy (w postaci treści spornych umów oraz zeznań zainteresowanego W. S.) wskazuje, ze cel łączących strony umów polegał na osiągnięciu w przyszłości określonego rezultatu, w postaci dokonywania naprawy i konserwacji, a nie jedynie starannego działania w celu osiągnięcia tego wyniku.
Równocześnie należy zauważyć, iż organ rentowy, kwestionując zawarte umowy, nie przedstawił żadnego dowodu, który mógłby podważyć przedstawiony przez wnioskodawcę oraz zainteresowanego materiał dowodowy, iż czynności uzgodnione w umowie spełniały przesłanki zakwalifikowania ich jako umowy o dzieło, albowiem stronom (w szczególności (...) sp. z o.o. jako zamawiającemu) chodziło o osiągnięcie (uzyskanie) konkretnego rezultatu prac – przeglądu linii do brykietowania oraz przenośnika taśmowego. Tymczasem w razie kwestionowania tych faktów, to na organie rentowym w myśl art. 6 k.c. spoczywał ciężar dowodu okoliczności przeciwnych, który to dowód nie został w niniejszej sprawie skutecznie przeprowadzony.
Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny uznał, że na podstawie dostępnego materiału dowodowego Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i ocen prawnych spornych umów uznając je za umowy o dzieło. W świetle powyższego trafnie przyjął Sąd pierwszej instancji, że nie było podstaw do objęcia zainteresowanego W. S. ubezpieczeniami społecznymi z tytułu wykonywania umów z dnia 10 czerwca 2009 r. i z dnia 1 sierpnia 2009 r. (tj. w okresach od dnia 10 czerwca 2009 r. do 31 lipca 2009 r. oraz od dnia 1 sierpnia 2009 r. do 31 sierpnia 2009 r.).
Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4, art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 z zm.) obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym podlegają osoby wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, zwanymi dalej "zleceniobiorcami", oraz osobami z nimi współpracującymi. Tymczasem zainteresowany wykonywał w spornych okresach umowy o dzieło, a nie zlecenia lub inną umowę o świadczenie usług.
Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. orzekł jak w sentencji.