Plaintiff's loan claim dismissed due to lack of evidence proving loan contract and disbursement.

Sygn. akt: I C 2859/17 upr. WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Piotr Żywicki Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Karwacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2017 r. w O. sprawy z powództwa (...) S.A. z siedzibą w W., przeciwko D. B., o zapłatę, oddala powództwo. /-/ SSR Piotr Żywicki Sygn. akt I C 2859/17 upr

UZASADNIENIE

Powódka (...) S.A. z siedzibą w W. wniosła o zasądzenie od strony pozwanej kwoty 1742,59 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu swojego roszczenia powódka wskazała, że kwota dochodzona pozwem wynika z zawartej ze stroną pozwaną umowy pożyczki. Umowa została wypowiedziana przez powódkę z uwagi na opóźnienie w spłacie pożyczki. Strona pozwana nie zwróciła pożyczki oraz nie spłaciła należności wynikających z zawartej umowy. Na dochodzoną pozwem kwotę składa się: 1211,06 zł tytułem kwoty kapitału pożyczki pozostałego do spłaty; 29,53 zł tytułem skapitalizowanych odsetek umownych od kwoty kapitału od dnia zapłaty ostatniej raty do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu; 472 zł tytułem opłaty przygotowawczej; 30 zł tytułem opłaty administracyjnej.

Pozwana D. B. nie wniosła odpowiedzi na pozew, nie stawiła się także na rozprawie. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 28.09.2016r. pozwana udzieliła powódce pełnomocna do wystąpienia do Biura (...) S.A. o udostępnianie informacji niezbędnych w celu oceny jej zdolności kredytowej. (dowód: pełnomocnictwo k.

24)

Sąd zważył, co następuje:

Roszczenie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie. W sprawie wydany został wyrok zaoczny, w związku z niestawieniem się pozwanego na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, na podstawie art. 339 § 1 k.p.c. Zgodnie z art. 339 § 2 k.p.c. w powyższym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Tym samym na podstawie ww. przepisu a contrario przeprowadzono postępowanie dowodowe.

W konsekwencji stan faktyczny w niniejszej sprawy Sąd ustalił na podstawie dokumentów przedstawionych przez powoda, których prawdziwość nie budziła wątpliwości Sądu. W ocenie sądu twierdzenia pozwu budziły uzasadnione wątpliwości zaś przedłożone dowody nie wykazały że powodowi przysługuje jakiekolwiek roszczenie względem strony pozwanej. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 6 kc ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na gruncie prawa procesowego odpowiednikiem art. 6 kc jest przepis art. 232 kpc, zgodnie z którym strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne .

W myśl przytoczonych przepisów, to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie. Powód nie wykazał w żaden sposób, aby doszło między stronami do zawarcia umowy pożyczki. Przedłożona wraz z pozwem umowa nie zawiera popisu pozwanej. Widnieje na niej jedynie podpis pożyczkodawcy (k. 22). Jedyny podpis pozwanej znajduje się jedynie na pełnomocnictwie jakiego udzieliła ona w celu uzyskania przez powódkę wiadomości związanych z oceną zdolności kredytowej (k. 24). Brak jest także jakiegokolwiek dowodu na okoliczność, że kwota pożyczki faktycznie została powódce wydana, co ewentualnie mogłoby świadczyć o zawarciu przez strony umowy.

W konsekwencji, ponieważ przytoczone w pozwie okoliczności budziły wątpliwości sądu, zaś dowody zaoferowane przez powoda nie pozwoliły na podzielenie jego twierdzeń, powództwo należało oddalić. /-/ SSR Piotr Żywicki