Court partially allowed loan claim, reducing non-interest costs to statutory consumer credit cap limits.

Sygn. akt: I C 2718/17 upr. WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Piotr Żywicki Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Karwacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2017 r. w O. sprawy z powództwa (...) S.A. z siedzibą w W., przeciwko P. D. (1), o zapłatę, I. zasądza od pozwanej P. D. (1) na rzecz powoda (...) S.A. z siedzibą w W. kwotę 2.915,95 zł (dwa tysiące dziewięćset piętnaście złotych 95/10) z odsetkami ustawowymi od dnia 24.08.2017 roku do dnia zapłaty; II. w pozostałym zakresie oddala powództwo; III. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.017 zł (tysiąc siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 900 zł (dziewięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; IV. wyrokowi w pkt. I i III nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. /-/ SSR Piotr Żywicki Sygn. akt I C 2718/17 upr

UZASADNIENIE

Powódka (...) S.A. z siedzibą w W. wniosła o zasądzenie od strony pozwanej kwoty 2.994,18 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu swojego roszczenia powód wskazał, że kwota dochodzona pozwem wynika z zawartej przez powoda ze stroną pozwaną umowy pożyczki.. Umowa została wypowiedziana przez powoda z uwagi na opóźnienie w spłacie pożyczki. Strona pozwany nie zwrócił pożyczki oraz nie spłaciła należności wynikających z zawartej umowy. NA dochodzoną pozwem kwotę składa się: 2000 zł tytułem kwoty kapitału pożyczki pozostałego do spłaty; 59,18 zł tytułem skapitalizowanych odsetek umownych od kwoty kapitału 2.000 zł od dnia wypłaty pożyczki do dnia rozwiązania umowy; 890 zł tytułem opłaty przygotowawczej; 45 zł tytułem opłaty administracyjnej.

Pozwana P. D. (2) nie wniosła odpowiedzi na pozew, nie stawiła się także na rozprawie. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 01.12.2016r. pomiędzy powodem a pozwaną została zawarta umowa pożyczki kwoty 2.000 zł. . Strona pozwana zobowiązała się do zwrotu kapitału pożyczki oraz dodatkowo opłaty przygotowawczej w kwocie 890 zł oraz opłat administracyjnej w kwocie 15 zł miesięcznie. Pożyczki udzielono na okres 12 miesięcy. (dowód: umowa pożyczki – k. 17-23) Pozwana nie spłaciła pożyczki w terminie skutkiem czego powód wypowiedział umowę.

Pozwana nie spłaciła żadnej kwoty. (dowód: wezwania do zapłaty k. 25-28) stanie zadłużenia – k.

9)

Sąd zważył, co następuje:

Roszczenie powoda zasługiwało na uwzględnienie w części. W sprawie wydany został wyrok zaoczny, w związku z niestawieniem się pozwanego na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, na podstawie art. 339 § 1 k.p.c. Zgodnie z art. 339 § 2 k.p.c. w powyższym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Tym samym na podstawie ww. przepisu a contrario przeprowadzono postępowanie dowodowe.

W konsekwencji stan faktyczny w niniejszej sprawy Sąd ustalił na podstawie dokumentów przedstawionych przez powoda, których prawdziwość nie budziła wątpliwości Sądu. Odpowiedzialność strony pozwanej względem powoda wynika z art. 720 kc oraz art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o kredycie konsumenckim z dnia 12 maja 2011 r. (t.j. Dz.U.2016 poz. 1528) z których wynika obowiązek zwrotu przez pożyczkobiorcę otrzymanych kwot. Z uwzględnieniem zastrzeżeń wynikających z przepisów wyżej wskazanych ustaw strony mogą - zgodnie z brzmieniem art. 353 1 k.c. - ułożyć stosunek prawny według swojego uznania.

Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, pozwana do dnia wydania wyroku w sprawie nie zwróciła powodowi żądanej kwoty kapitału, a także dodatkowych opłat przewidzianych w umowie. Tym samym zgodnie z powołanymi wyżej przepisami obowiązek zwrotu kwoty wynikającej z zadłużenia co do zasady nie budzi wątpliwości. Jednakże żądanie powoda w zakresie dochodzenia kosztów pozaodsetkowych udzielonej pożyczki było częściowo niezasadne, z uwagi na ustawowo określoną górną granicę tzw. pozaodsetkowych kosztów kredytu przewidzianą w art. 36a ww. ustawy o kredycie konsumenckim, który to przepis stanowi ograniczenie wyrażonej w art. 353 1 k.c. zasady swobody umów.

Zgodnie z art. 5 pkt 6 i 8 ustawy wynika, że za całkowitą kwotę do zapłaty przez konsumenta należy rozumieć sumę całkowitego kosztu kredytu i całkowitej kwoty kredytu, przy czym całkowitym kosztem kredytu są wszelkie koszty, które konsument jest zobowiązany ponieść w związku z umową o kredyt, w szczególności: odsetki, opłaty, prowizje, podatki i marże jeżeli są znane kredytodawcy oraz koszty usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń, w przypadku gdy ich poniesienie jest niezbędne do uzyskania kredytu lub do uzyskania go na oferowanych warunkach z wyjątkiem kosztów opłat notarialnych ponoszonych przez konsumenta.

Powód udzielił stronie pozwanej pożyczki w kwocie 2.000 zł na okres 12 miesięcy (365 dni), zaś pozaodsetkowe koszty jakie strona pozwana wina zwrócić określone zostały na kwotę 1178,23 zł (k 19). Kwota ta przekracza o 78,23 zł maksymalne koszty pozaodsetkowe wyliczone zgodnie z art. 36a ustawy o kredycie konsumenckim na kwotę 1100 zł. W świetle zatem umowy oraz obowiązujących przepisów oraz art. 58 §1 i 3 kc, strona pozwana winna zapłacić powodowi kwotę o 78,23 zł mniejszą niż żądana w pozwie. Tym samym na podstawie ww. przepisów należało zasądzić od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 2915,95 zł - jak w pkt I wyroku.

Od powyższego, zgodnie z żądaniem wskazanym w pozwie, należało na podstawie art. 488 § 1 k.c. zasądzić odsetki ustawowe od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W pozostałym zakresie, na podstawie przedstawionej argumentacji, powództwo podlegało oddaleniu (pkt II wyroku). O kosztach orzeczono w pkt III wyroku na podstawie art. 100 kpc, przy przyjęciu że powód przegrał sprawę jedynie w nieznacznym zakresie. Tym samym strona pozwana winna zwrócić mu całość poniesionych kosztów procesu na które składała się opłata od pozwu 100 zł, wynagrodzenie pełnomocnika 900 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł.

Rozstrzygniecie w pkt IV wyroku oparto o art. 333 §1 pkt 3 kpc. /-/ SSR Piotr Żywicki