Court dismissed appeal as claim filed after statutory deadline for objection to bailiff's auction notice.

Sygn. akt III Cz 1506/16 POSTANOWIENIE Dnia 4 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Artur Żymełka SO Roman Troll po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2016 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...)w G.,(...)w W., (...)we W. i (...) G. przeciwko dłużniczce M. M. o świadczenie pieniężne w przedmiocie skargi dłużniczki na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) M. K. w sprawach o sygn. akt KM 4072/15, KM 5420/14, KM 3247/15, KM 931/15, KM 7069/12, KM 4088/13, KM 5260/12, KM 1489/14, KM 8211/12 polegającej na obwieszczeniu o pierwszej licytacji ruchomości z dnia 7 września 2015 r. na skutek zażalenia dłużniczki na postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 1 lutego 2016 r., sygn. akt II Co 5549/15 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Artur Żymełka Sygn. akt III Cz 1506/16

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w (...) w rozstrzygnięciu zawartym w punkcie 2 postanowienia z dnia 1 02 2016r. odrzucił skargę dłużnika M. M. z dnia 12 11 2015r. na zawiadomienie o drugim terminie licytacji jej nieruchomości, dokonane pismem z dnia 7 09 2015r. w sprawach: Km 4072/15, Km 5420/14, Km 3247/15, Km 931/15, Km 7069/12, Km 4088/13, Km 5260/12, Km 1489/14 i Km 8211/12 prowadzonych przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w(...) M. K., uznając że skarga została wniesiona po terminie. Orzeczenie zaskarżył dłużnik M. M. , która wnosiła o jego zmianę, bądź jego uchylenie i przekazanie Sądowi pierwszej instancji do pono-wnego rozpoznania.

Zarzucała, że przy ferowaniu postanowienia „naruszono przepisy prawa materialnego, przepisy postępowania oraz błąd w ustaleniach stanu faktycznego, mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie”. W uzasadnieniu zażalenia między innymi podnosiła, że działała bez profesjonalnego pełnomocnik, nie posiadała wiedzy o terminach w jakich przepisy prawa pozwalają na odwołanie od decyzji organu. W obwieszczeniu o terminie drugiej licytacji nie zawarto pouczenia o przysługujących jej prawach, w tym o możliwości wniesienia skargi na czynności komornika sądowego i terminie w jakim skargą może być wniesiona i wniesienie przez nią skargi po terminie było od niej niezależne i niezawinione.

Ponadto podnosiła, że prowadzone postępowanie egzekucyjne z nieruchomości nie może zmierzać do pokrzywdzenia dłużnika i Sąd powinien temu przeciwdziałać w drodze wydania zarządzeń przewidzianych w art. 759 § 2 k.p.c.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Regulacja art. 767§ 4 zd. 1 k.p.c. stanowi, iż przewidziany w niej tygodniowy termin do wniesienia skargi na czynności komornika rozpoczyna biec od dnia zawiadomienia o dokonaniu czynności. Obwieszczenie o terminie licytacji nieruchomości skarżąca otrzymała w dniu 21 09 2015r. i od dnia następnego rozpoczął biec wskazany powyżej termin do wniesienia przez nią skargi na tę czynność komornika. Dla jego biegu nie ma znaczenia czy wraz zawiadomieniem jej o tej czynności została ona pouczona o dopuszczalności, sposobie i terminie jej zaskarżenia (zgodne z utrwalonym poglądem prawnym Sadu Najwyższego brak stosownego pouczenia może jedynie stanowić przesłankę przywrócenia terminu), w konsekwencji czego termin ten upłynął z dniem 28 09 2015r.

Skarga została wniesiona przez dłużnika w Sądzie Rejonowym w dniu 15 10 2015r. (data nadania przesyłki pocztowej zawierającej skargę). Nastąpiło to już zatem po upływie wskazanego powyżej przewidzianego prawem terminu do jej wniesienia, co zgodnie z regulacją art. 767 3 zd. 1 k.p.c. obligowało Sąd Rejonowy do odrzucenia skargi skarżącej. Zagadnienie konieczności wydania w sprawie komornikowi zarządzeń przewidzianych regulacji art. 759 § 2 k.p.c. zostało wnikliwie i wyczerpujące omówione przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.

Dokonana przez niego ocena tego zagadnienia nie została w żaden sposób podważona w zażaleniu, a Sad odwoławczy ja podziela. W połączeniu z powyższym czyni to zażalenie bezzasadnym w rozumieniu regulacji art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd, 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. i jako takie z mocy tej regulacji podlegało ono oddaleniu. Reasumując, zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego zażalenie dłużnika jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd, 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. SSO Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Artur Żymełka