Legislator Case Law & Legislation
III AUa 349/17 AI generated

Social Security Court allows pension claim by counting military service as special conditions work.

Case Number III AUa 349/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court allowed the appellant's appeal against the Social Security Office's refusal of early retirement. The appellant argued that his military service from 1979 to 1981 should count toward the 15 years of work in special conditions required for early retirement. The court ruled that under the specific version of the Military Service Act applicable at the time, this period was legally included in the special conditions work period, thereby granting the pension.

Legislator headnote

AI generated

Art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 21 XI 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony; okresy zasadniczej służby wojskowej wliczają się do stażu pracy w szczególnych warunkach, jeśli pracownik podjął zatrudnienie w tym samym zakładzie w ciągu 30 dni od zwolnienia.

Keywords

AI generated
military service pension special conditions work early retirement rights social security appeal work period calculation

Cited Legislation

AI generated
Art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 21 XI 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, w brzmieniu nadanym ustawą z dn. 28 VI 1979 r.
Art. 108 ustawy z dnia 21 XI 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1.IX.1979r.
§ 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn.akt III AUa 349/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 listopada 2017 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Barbara Orechwa-Zawadzka (spr.) Sędziowie: SA Alicja Sołowińska SA Teresa Suchcicka Protokolant: Barbara Chilimoniuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2017 r. w B. sprawy z odwołania K. S. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o prawo do emerytury na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 marca 2017 r. sygn. akt IV U 189/17 oddala apelację. SSA Teresa Suchcicka SSA Barbara Orechwa-Zawadzka SSA Alicja Sołowińska Sygn.akt III AUa 349/17

UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. decyzją z 20.01.2017 roku, znak: ENS/20/023109243, odmówił wnioskodawcy K. S. (1) prawa do emerytury, ponieważ nie udokumentował on co najmniej 15-letniego stażu pracy w szczególnych warunkach. W odwołaniu od tej decyzji ubezpieczony domagał się jej zmiany poprzez przyznanie mu prawa do emerytury po uprzednim zaliczeniu do stażu pracy w szczególnych warunkach okresu pracy od 1.09.1972 roku do 31.08.1991 roku na rzecz Przedsiębiorstwa (...) jako monter samochodowy. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie.

Podniósł, że skarżący nie przedłożył żadnego świadectwa pracy w szczególnych warunkach, a ze „zwykłego” świadectwa pracy za okres od 1 września 1972 r. do 31 sierpnia 1991 r. wynika okres nauki zawodu od 1 września 1972 r. do 20 czerwca 1975 r. oraz od 30 czerwca 1975 r. do 31 sierpnia 1991 r. okres pracy na stanowisku mechanika napraw pojazdów samochodowych, a ostatnio montera samochodowego. Odnośnie służby wojskowej odbywanej przez skarżącego w okresie od 24.10.1979 roku do 20.10.1981 roku organ rentowy podniósł, że ten okres również nie może zostać wliczony do stażu pracy w warunkach szczególnych ze względu na treść art. 108 ustawy z 21.11.1967 roku o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej w brzmieniu obowiązującym do dnia 5.08.1979 roku, który stanowił, że czas odbywania zasadniczej lub okresowej służby wojskowej wlicza się pracownikowi do okresu zatrudnienia w zakresie wszelkich uprawnień związanych z tym zatrudnieniem, jeżeli po odbyciu tej służby podjął on zatrudnienie w tym samym zakładzie, w którym był zatrudniony przed powołaniem do służby.

Organ rentowy podkreślił, że gdyby nawet uwzględnić okres pracy skarżącego w warunkach szczególnych w Przedsiębiorstwie (...), z wyłączeniem okresu nauki zawodu oraz służby wojskowej, ubezpieczony nie będzie legitymował się wymaganym stażem pracy w szczególnych warunkach. W piśmie procesowym z dnia 7.03.2017 roku organ rentowy wskazał, iż brak jest podstawy prawnej stanowiącej przesłankę do uwzględnienia okresu służby wojskowej do stażu pracy w szczególnych warunkach po dniu 31.08.1979 roku. Sąd Okręgowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 2 marca 2017 r. zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał K.

S. (1) prawo do emerytury od dnia 3 marca 2017 r. zaliczając do okresu pracy w szczególnych warunkach okres pracy w Przedsiębiorstwie (...) w E. Warsztat w O. od 30 czerwca 1975 r. do 31 sierpnia 1991 r. oraz stwierdził, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Z ustaleń Sądu wynikało, że K. S. (1), urodzony (...) złożył w dniu 11 stycznia 2017 r. wniosek o emeryturę z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Do wniosku dołączył świadectwo pracy z 31.08.1991 roku wystawione przez Przedsiębiorstwo (...) w E., z którego wynika, że skarżący: - w okresie od 1.09.1972 roku do 31.08.1991 roku był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy u wskazanego pracodawcy, w tym czasie zajmował stanowiska:

⚫ od 1.09.1972 roku do 20.06.1975 roku - uczeń, ⚫ od 30.06.1975 roku do 31.08.1991 roku – mechanik napraw pojazdów samochodowych, ostatnio zajmowane stanowisko – monter samochodowy; w tym czasie w okresie od 24.10.1979 roku do 20.10.1981 roku skarżący odbywał zasadniczą służbę wojskową (kserokopia książeczki wojskowej k. 5 plik II akt ZUS). We wskazanym okresie odwołujący się wykonywał obowiązki mechanika samochodowego, przy czym swoją pracę wykonywał w kanałach remontowych. Przedsiębiorstwo (...) miało własny tabor, który był naprawiany w warsztacie, w ramach którego były trzy hale, a w nich po 3-5 kanałów.

Zatrudnionych było tam około 40 osób. Skarżący zajmował się naprawą sprzętu ciężkiego w kanałach remontowych . Organ rentowy ustalił wnioskodawcy okres składkowy i nieskładkowy w wymiarze 26 lat 2 miesięcy i 25 dni na dzień 31 grudnia 1998r. Nie uwzględnił żadnego okresu pracy w szczególnych warunkach. W ocenie Sądu I instancji, dowody z akt osobowych wnioskodawcy za sporny okres pracy w Przedsiębiorstwie (...) w E., jak też dowód z zeznań świadków (J. Pęka i J. S.) oraz wyjaśnienia samego odwołującego, dawały podstawę do uznania, iż w okresie od 30 czerwca (...). do 31 sierpnia 1991 r. wykonywał on pracę w szczególnych warunkach w kanałach remontowych.

Odnośnie odbywanej w trakcie tego zatrudnienia zasadniczej służby wojskowej ( od 24.X.1979r. do 20.X.1981r.), zdaniem Sądu I instancji okres ten podlega uwzględnieniu do okresu pracy w szczególnych warunkach w oparciu o przepis art.120 ust.1 ustawy z 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Dz.U. Nr 44 po.220 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym na mocy ustawy z 28 czerwca 1979r. (Dz.U. Nr 15, poz.97) zmieniającej ustawę z 21 listopada 1967 r. W myśl art. 120 ust. 1 cyt. ustawy pracownikowi, który w ciągu trzydziestu dni od zwolnienia z zasadniczej lub okresowej służby wojskowej podjął pracę, czas odbywania służby wojskowej wliczał się do okresu zatrudnienia w zakładzie pracy, w którym podjął pracę, w zakresie wszelkich uprawnień wynikających z Kodeksu pracy oraz przepisów szczególnych.

Jednocześnie pracownikowi, który podjął pracę lub złożył wniosek o skierowanie do pracy po upływie trzydziestu dni od zwolnienia ze służby wojskowej, czas odbywania służby wliczał się do okresu zatrudnienia tylko w zakresie wymiaru urlopu wypoczynkowego i wysokości odprawy pośmiertnej oraz uprawnień emerytalno-rentowych (art. 120 ust. 3). Wykładnia gramatyczna przepisu art. 120 ust. 1 ustawy z 21.11.1967 roku o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 44, poz. 220 ze zm.) przewiduje w tym względzie, że okresy odbytej służby wojskowej traktuje się tak samo, jak wykonywanie pracy, a więc zalicza się je do stażu pracy wymaganego do nabycia emerytury również w wieku obniżonym.

W judykaturze przeważa pogląd, że do oceny określonego stanu faktycznego, w tym zrealizowanego przed wejściem w życie ustawy z 17.12.1998 roku o emeryturach i rentach z FUS, należy stosować przepisy obowiązujące w czasie realizacji tego stanu faktycznego (wyrok Sądu Najwyższego z 20.03.2013 roku, I UK 544/12). Zdaniem Sądu Okręgowego, skoro bezpośrednio przed powołaniem do odbycia zasadniczej służby wojskowej wnioskodawca wykonywał pracę w szczególnych warunkach w powołanym przedsiębiorstwie w charakterze mechanika pracującego w kanałach remontowych, oraz, że po odbyciu tej służby podjął z zachowaniem 30-dniowego terminu, bliżej określonego w art. 106 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o powszechnym obowiązku obrony, podjął zatrudnienie w tym samym zakładzie pracy i dalej pracował w szczególnych warunkach na tym samym stanowisku - to oznacza, że okres pełnienia zasadniczej służby wojskowej od 24.10.1979 roku do 20.10.1981 roku winien być zaliczony wnioskodawcy do stażu pracy w szczególnych warunkach.

Zaliczenie wnioskodawcy okresu pracy w szczególnych warunkach w kanałach remontowych od 30.VI.1975 r. do 31.VIII.1991r., na podstawie wykazu A Dz. XIV poz.16 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 7.II.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8 poz.43 ze zm.) oraz odbytej w trakcie tego zatrudnienia zasadniczej służby wojskowej, daje wnioskodawcy okres pracy w szczególnych warunkach przekraczający wymagany okres 15 lat. Dlatego też Sąd Okręgowy po stwierdzeniu, że skarżący spełnia wszystkie warunki do nabycia prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach, przyznał mu emeryturę od 3.III.2017r.

– od ukończenia wieku emerytalnego 60 lat. Równocześnie Sąd nie dopatrzył się okoliczności uzasadniających odpowiedzialność organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Apelację od powyższego wyroku, w części dotyczącej zaliczenia wnioskodawcy do okresu pracy w szczególnych warunkach, okresu odbywania zasadniczej służby wojskowej, i przyznania prawa do emerytury, złożył organ rentowy, zarzucając: - naruszenie prawa materialnego tj. art.232 i art.233 ustawy kodeks postępowania cywilnego z uwagi na niewyjaśnienie stanu faktycznego i przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, skutkujących uznaniem do stażu pracy w szczególnych warunkach okresu służby wojskowej od dnia 24.10.1979r. do dnia 20.10.1981r.; - naruszenie prawa materialnego tj. art. 184 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz.U. z 2016r. poz.887) w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.Nr 8 poz.43) z uwagi na uznanie, że ubezpieczony legitymuje się co najmniej 15 – letnim stażem pracy w szczególnych warunkach, a tym samym spełnia wszystkie przesłanki do przyznania prawa do wcześniejszej emerytury od dnia 3.03.2017 r.

Wskazując na powyższe skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania. W uzasadnieniu apelacji organ rentowy wskazał, iż bez zaliczenia do warunków szczególnych okresu służby wojskowej, K. S. legitymuje się okresem pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 14 lat 1 miesiąca i 8 dni.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja jest niezasadna. Sąd Apelacyjny podziela ustalenia faktyczne i ocenę prawną dokonaną przez Sąd I instancji i przyjmuje je za własne, wobec czego nie zachodzi potrzeba ich szczegółowego powtarzania. W ocenie Sądu Apelacyjnego zarzuty naruszenia prawa procesowego – art.232 i 233 kpc nie są zasadne. Sąd I instancji prawidłowo ustalił, iż okres zasadniczej służby wojskowej, odbywanej przez K. S. (1) od 24 X 1979r. do 20 X 1981 r., podlega wliczeniu do okresów pracy w szczególnych warunkach na podstawie art.120 ust.1 ustawy z dnia 21.XI.1967r. o powszechnym obowiązku obrony polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, w brzmieniu nadanym ustawą z dn. 28 VI 1979 r., zmieniającą ustawę z 21 XI 1967 r.

Od dnia 6 lipca 1979r. przepis art. 120 ust.1 w/w ustawy stanowił, iż pracownikowi, który w ciągu 30 dni od zwolnienia z zasadniczej lub okresowej służby wojskowej podjął pracę, czas odbywania służby wojskowej wlicza się do okresu zatrudnienia w zakładzie pracy, w którym podjął pracę, w zakresie wszelkich uprawnień wynikających z kodeksu pracy oraz przepisów szczególnych. Organ rentowy w uzasadnieniu apelacji powołuje się na przepis art.108 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1.IX.1979r., zapominając o treści w/w art.120 ust.1 ustawy, którego treść jest zbliżona do treści art.108 ust.1 ustawy, w jego pierwotnym brzmieniu.

Zasadnie Sąd I instancji przywoływał w uzasadnieniu wyroku utrwalone stanowisko orzecznicze, zgodnie z którym okresy odbytej zasadniczej służby wojskowej traktuje się tak samo, jak okresy wykonywania pracy, a więc – przy spełnieniu warunków wymaganych ustawą – zalicza się je również do stażu pracy wymaganego do nabycia emerytury również w wieku obniżonym. W przedmiotowej sprawie, uwzględniając stanowisko organu rentowego w zakresie uznania wykonywania pracy w szczególnych warunkach od 30 VI 1975 r. do 31 VIII 1991 r., bezspornym jest, że zarówno przed rozpoczęciem odbywania zasadniczej służby wojskowej, jak też po jej zakończeniu i zgłoszeniu się do dotychczasowego zakładu pracy w ustawowym 30 – dniowym terminie, K.

S. (1) wykonywał pracę w szczególnych warunkach i na podstawie art.120 ust.1 ustawy z 21 XI 1967 r., w brzmieniu obowiązującym w okresie odbywania przez wnioskodawcę zasadniczej służby wojskowej, okres tej służby wlicza się do okresu pracy w szczególnych warunkach. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku (art.385 kpc).- SSA Teresa Suchcicka SSA Barbara Orechwa-Zawadzka SSA Alicja Sołowińska