Default judgment dismissed plaintiff's claim for unpaid telecom fees due to lack of proof of debt existence.
Legislator summary
AI generatedThe court issued a default judgment dismissing the plaintiff's claim for unpaid telecommunications fees against the defendant, who failed to appear or respond. Although the plaintiff presented a contract and invoices, the court found the documents did not match the defendant's account number, failing to prove the debt existed. Consequently, the court ruled that the plaintiff failed to meet their burden of proof under civil procedure law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 339 § 1, 2 k.p.c.; Art. 232 k.p.c.: In default judgments, the court must independently verify the material facts and the plaintiff bears the burden of proving the specific debt exists.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 477/17 upr. Na rozprawę dnia 30/11/2017 r. pełnomocnik powoda nie stawił się – zawiadomiony prawidłowo. Pozwany nie stawił się pomimo należytego zawiadomienia go o terminie rozprawy, nie złożył żadnych wyjaśnień – ani też nie żądał przeprowadzenia rozprawy w jego nieobecności. Przewodniczący ogłosił wyrok zaoczny. Przewodniczący Protokolant WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 listopada 2017 r. Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Lisowska Protokolant: sekretarz sądowy Judyta Masłowska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. w Piszu sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko M. S. o zapłatę o r z e k a Powództwo oddala. Sygn. akt I C 477/17 upr
UZASADNIENIE
Powód (...) S.A. z siedzibą w W. wytoczył powództwo przeciwko M. S. o zapłatę kwoty 668,42 zł oraz zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu żądania pozwu powód wskazał, że przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarcia w dniu 24.09.2015r. przez powoda z pozwanym umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Pozwany nie uregulował zadłużenia na kwotę 668,42 zł, to jest 635,79 zł z tytułu niezapłaconych faktur i kwota 32,63 zł tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych. Powód wezwał pozwanego do zapłaty. Wezwanie okazało się bezskuteczne. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty, co skutkowało przekazaniem sprawy do Sądu Rejonowego w Piszu, jako właściwego dla miejsca zamieszkania pozwanego.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Mając na uwadze, że pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew i nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, Sąd, stosownie do treści art. 339 § 1 kpc, zobligowany był do wydania w przedmiotowej sprawie wyroku zaocznego. Zgodnie z treścią art. 339 § 2 kpc, w wypadku wydania przez Sąd wyroku zaocznego, przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
Utrwalony w judykaturze i niekwestionowany w nauce jest pogląd, że przyjęcie za prawdziwe twierdzeń powoda dotyczy wyłącznie okoliczności faktycznych i nie zwalnia sądu orzekającego od obowiązku rozważenia, czy oświadczenia te uzasadniają należycie i w całości żądania pozwu i czy uwzględnienie tych żądań nie narusza obowiązujących przepisów. Sąd nie jest zatem zwolniony z obowiązku dokonania prawidłowej oceny materialnoprawnej zasadności żądania pozwu opartego na tych twierdzeniach (orzeczenie SN z dnia 29 maja 1958 r., 1 CR 969/57, OSNC 1960, nr 1, poz. 14; wyroki SN: z dnia 15 września 1967 r., III CRN 175/67, Lex nr 707; z dnia 15 marca 1996 r., I CRN 26/96, Lex nr 24031; z dnia 6 czerwca 1997 r., I CKU 87/97, Lex nr 30397; z dnia 31 marca 1999 r., I CKU 176/97, Lex nr 37430).
Jeżeli zatem w świetle przytoczonych przez powoda okoliczności brak podstaw do uwzględnienia żądania pozwu, sąd wyrokiem zaocznym oddala powództwo. W niniejszym postępowaniu roszczenie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie. Powód przedłożył co prawda umowę zawartą z pozwanym, jednakże wynika z niej, że pozwanemu przyznany został numer abonencki (...). Przedłożone przez powoda faktury nie dotyczącą natomiast wskazanego numeru, ale numeru (...). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż powód nie udowodnił , aby pozwany był w zwłoce z zapłatą faktur z tytułu świadczenia usług telekomunikacyjnych dla numeru (...).
Powód zobowiązany był do udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, a ponadto w myśl art. 232 kpc ciążył na nim obowiązek wskazywania dowodów, z których wywodził skutki prawne. ( patrz wyrok SN z 17 XII 1996r., I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76; podobnie również wyrok sądu apelacyjnego w Białymstoku z 21 X 2003 r., I A Ca 516/03, OSP 2004/9/118; wyrok SN z 7 X 1998r., II UKN 244/98, OSNP 1999/20/662). Z uwagi na powyższe , powództwo zostało oddalone.