Social court dismissed bridge pension appeal because plaintiff failed to prove employment contract termination.
Legislator summary
AI generatedThe social court dismissed the plaintiff's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant a bridge pension. The plaintiff failed to prove the termination of their employment relationship, which is a mandatory prerequisite for the benefit. The court ruled that since this condition was not met, no further evidence regarding special working conditions was necessary or legally permissible to establish. Consequently, the appeal was rejected as groundless under the relevant civil procedure code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych; Art. 477 § 14 pkt 1 k.p.c.: The court cannot grant a bridge pension if the employment relationship has not been terminated, and it cannot rule on future eligibility conditions in a single proceeding.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 1327/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 września 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Łazowska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy J. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o emeryturę pomostową na skutek odwołania J. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 29 czerwca 2017 r. nr (...) oddala odwołanie (-) SSO Grażyna Łazowska Sygn. akt VIII U 1327/17
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 29 czerwca 2017r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu J. R. ( R. ) prawa do emerytury pomostowej na podstawie art.4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych, ponieważ ubezpieczony: nie udowodnił rozwiązania stosunku pracy, nie udowodnił okresu pracy w szczególnych warunkach wynoszącego co najmniej 15 lat, przed dniem 1 stycznia 1999r. nie wykonywał prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, w rozumieniu art.3 ust.1 i 3 w/w ustawy lub art.32 i art.32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, po dniu 31 grudnia 2008r. nie wykonywał prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, w rozumieniu art.3 ust.1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych.
Organ rentowy wskazał, iż do pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze nie zaliczył okresów zatrudnienia ubezpieczonego: - od dnia 12 maja 1987r. do dnia 31 sierpnia 1988r. i od dnia 1 września 1988r. do dnia 30 kwietnia 1989r. w B. Spółce (...) w B., gdyż brak jest świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, natomiast w świadectwie pracy z dnia 13 lutego 2004r. w pkt 8 nie został określony charakter wykonywanej pracy w szczególnych warunkach ściśle według wykazu, działu i pozycji rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze oraz brak jest informacji, czy praca wykonywana była stale, - od dnia 18 sierpnia 2005r. do dnia 31 grudnia 2008r. w (...) S.A., gdyż w świadectwie pracy z dnia 2 stycznia 2015r. brak jest informacji czy praca wykonywana była stale, także wykazane stanowisko pracy „ mechanik lokomotyw spalinowych ” nie jest zgodne ze stanowiskiem wymienionym w powołanym zarządzeniu resortowym – wykazie A dziale XIV poz.16 pkt 1, to jest „ mechanik zatrudniony wyłącznie w kanałach ”.
Organ rentowy uznał za udowodniony staż pracy w łącznym wymiarze 35 lat i 7 miesięcy, w tym 33 lata, 8 miesięcy i 14 dni okresów składkowych oraz 1 rok, 10 miesięcy i 16 dni okresów nieskładkowych. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji domagał się jej zmiany przez przyznanie prawa do emerytury pomostowej po uprzednim zaliczeniu do pracy w warunkach szczególnych i o szczególnym charakterze nie uwzględnionych przez organ rentowy okresów zatrudnienia wymienionych powyżej, a także dalszych: od dnia 1 maja 1989r. do dnia 31 grudnia 1990r., od dnia 8 grudnia 1992r. do dnia 28 lutego 1993r. i od dnia 1 marca 1993r. do dnia 31 grudnia 1993r. w KWK (...), od dnia 5 lutego 1996r. do dnia 30 września 2000r. w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o. w S..
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony J. R. urodził się w dniu (...), legitymuje się co najmniej 25 - letnim okresem składkowym i nieskładkowym. W dniu 30 maja 2017r. złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury pomostowej, w rozpoznaniu którego organ rentowy w dniu 29 czerwca 2017r. wydał decyzję zaskarżoną. Ubezpieczony na przestrzeni swojego życia zawodowego był zatrudniony: - od dnia 1 października 1980r. do dnia 31 grudnia 1981r. w Politechnice (...) w Instytucie (...) jako laborant, - od dnia 2 stycznia 1982r. do dnia 31 marca 1982r. w Zakładzie (...) w Z. jako starszy referent do spraw technicznych, - od dnia 1 kwietnia 1982r. do dnia 31 lipca 1982r. w Zakładzie (...) jako kopacz, - od dnia 2 sierpnia 1982r. do dnia 31 października 1986r. w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie (...) w K. jako kierowca i elektromechanik urządzeń dźwigowych, - od dnia 3 listopada 1986r. do dnia 31 stycznia 1987r.w (...) jako ślusarz, - od dnia 3 lutego 1987r. do dnia 30 kwietnia 1987r. w (...) – Biuro jako maglarz, - od dnia 12 maja 1987r. do dnia 31 grudnia 1990r. i od dnia 8 grudnia 1992r. do dnia 31 grudnia 1993r. w KWK (...) jako sortowniczy węgla na powierzchni, płuczkarz na powierzchni, kierownik zmiany na powierzchni, inspektor w D.
Zbytu na powierzchni, - od dnia 2 stycznia 1991r. do dnia 30 czerwca 1992r. w Sklepie (...) w Z. jako sprzedawca, - od dnia 1 stycznia 1994r. do dnia 31 stycznia 1996r. w Zakładzie (...) S.A. w B. jako inspektor do spraw ekspedycji, - od dnia 5 lutego 1996r. do dnia 31 stycznia 2004r. w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o. w Z. jako flotator, inspektor do spraw ekspedycji, sztygar zmianowy, kierownik zmiany, - od dnia 2 lutego 2004r. do dnia 31 marca 2004r. w (...) Sp. z o.o. jako brukarz, - od dnia 18 sierpnia 2005r. do dnia 1 stycznia 2015r. w (...) S.A. jako mechanik lokomotyw spalinowych, mechanik napraw pojazdów trakcyjnych, mechanik, - od dnia 9 marca 2015r. do dnia 8 czerwca 2015r. w (...) Sp. z o.o. jako ślusarz.
Od dnia 1 września 2015r. do nadal ubezpieczony jest zatrudniony w (...) Sp. z o.o. jako młodszy specjalista ds. utrzymania taboru. Pismem z dnia 11 września 2017r. Sąd zwrócił się do ubezpieczonego o wykazanie, że rozwiązał stosunek pracy. Ubezpieczony w piśmie procesowym z dnia 21 września 2017r. oświadczył, iż stosunku takiego nie rozwiązał i pozostaje nadal w zatrudnieniu. Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji akt organu rentowego, jako okoliczności jednoznacznie wynikające z tych dowodów i nie kwestionowane przez strony, pozwalające na stanowcze rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.
Uznając, iż w sprawie zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności niezbędne do jej rozstrzygnięcia Sąd w pkt 2 postanowienia z dnia 27 września 2017r. oddalił wnioski dowodowe ubezpieczonego zawarte w odwołaniu, w tym w zakresie dopuszczenia dowodu z przesłuchania ubezpieczonego, dokumentów zawartych w aktach sprawy toczącej się przed Sądem Rejonowym w Zabrzu o sygn. IV P 676/16 na okoliczność wykonywania przez ubezpieczonego pracy w warunkach szczególnych w okresach spornych, gdyż zmierzały one do przewlekłości postępowania.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego J. R. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych (t.j. Dz.U. z 2015r., poz. 965 ze zm.) zwanej dalej ustawą, prawo do emerytury pomostowej, z uwzględnieniem art. 5-12, przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki:
1) urodził się po dniu 31 grudnia 1948r.;
2) ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat;
3) osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn;
4) ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych w art. 5-9 i art. 11 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i co najmniej 25 lat dla mężczyzn;
5) przed dniem 1 stycznia 1999r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS;
6) po dniu 31 grudnia 2008r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;
7) nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy. Po myśli art. 3 ust. 1 prace w szczególnych warunkach to prace związane z czynnikami ryzyka, które z wiekiem mogą z dużym prawdopodobieństwem spowodować trwałe uszkodzenie zdrowia, wykonywane w szczególnych warunkach środowiska pracy, determinowanych siłami natury lub procesami technologicznymi, które mimo zastosowania środków profilaktyki technicznej, organizacyjnej i medycznej stawiają przed pracownikami wymagania przekraczające poziom ich możliwości, ograniczony w wyniku procesu starzenia się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego, w stopniu utrudniającym ich pracę na dotychczasowym stanowisku; wykaz prac w szczególnych warunkach określa załącznik nr 1 do ustawy.
Zgodnie z ust. 3 tego przepisu prace o szczególnym charakterze to prace wymagające szczególnej odpowiedzialności oraz szczególnej sprawności psychofizycznej, których możliwość należytego wykonywania w sposób niezagrażający bezpieczeństwu publicznemu, w tym zdrowiu lub życiu innych osób, zmniejsza się przed osiągnięciem wieku emerytalnego na skutek pogorszenia sprawności psychofizycznej, związanego z procesem starzenia się; wykaz prac o szczególnym charakterze określa załącznik nr 2 do ustawy. Za pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach uważa się pracowników wykonujących po dniu wejścia w życie ustawy, w pełnym wymiarze czasu pracy, prace, o których mowa w ust. 1 (ust.4).
Za pracowników wykonujących prace o szczególnym charakterze uważa się pracowników wykonujących po dniu wejścia w życie ustawy, w pełnym wymiarze czasu pracy, prace, o których mowa w ust. 3 (ust. 5). Za pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze uważa się również osoby wykonujące przed dniem wejścia w życie ustawy prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS (ust.7). Zgodnie z art. 49 ustawy prawo do emerytury pomostowej przysługuje również osobie, która: 1)po dniu 31 grudnia 2008r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3; 2)spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1-5 i 7 i art. 5-12; 3)w dniu wejścia w życie ustawy miała wymagany w przepisach, o których mowa w pkt 2, okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3.
Dla skutecznego ubiegania się o przyznanie prawa do emerytury pomostowej koniecznym jest spełnienie łącznie wszystkich wymienionych powyżej określonych przez ustawodawcę warunków prawa do świadczenia. Zgodnie bowiem z art. 15 ustawy prawo do emerytury pomostowej powstaje z dniem spełnienia wszystkich ustawowych warunków wymaganych do nabycia tego prawa. Zatem niespełnienie choćby jednego z nich skutkować musi w konsekwencji uznaniem roszczenia za bezzasadne ( por. wyroki: Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 6 grudnia 2016r. III AUa 1281/16 Lex nr 2196229, Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 5 maja 2016r.
III AUa 460/15 Lex nr 2110650, Sądu Apelacyjnego w P. z dnia 2 grudnia 2015r. III AUa 564/15 Lex nr 2062035 wydane na gruncie art.100 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS, które odpowiednio mają zastosowanie do art.15 ustawy o emeryturach pomostowych ). Ubezpieczony J. R. ukończył wiek 60 lat, legitymuje się również wymaganym co najmniej 25 – letnim okresem składkowym i nieskładkowym. Niemniej jednak z materiału dowodowego sprawy wynika, iż ubezpieczony do chwili obecnej nie rozwiązał stosunku pracy, bo od dnia 1 września 2015r. do nadal pozostaje w zatrudnieniu w (...) Sp. z o.o.
Okoliczność tę ubezpieczony potwierdził w piśmie procesowym z dnia 21 września 2017r. Brak zaś spełnienia już tylko tego jednego warunku prawa do emerytury pomostowej uniemożliwia przyznanie mu prawa do dochodzonego świadczenia. W takiej sytuacji Sąd nie prowadził postępowania dowodowego na okoliczność wykonywania przez ubezpieczonego pracy w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze, gdyż i tak pozostawałoby to bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, skoro ubezpieczonemu i tak nie przysługuje prawo do świadczenia z tej przyczyny, że nie spełnił ustawowego warunku dotyczącego rozwiązania stosunku pracy.
Nadto podkreślić należy, iż w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych rozstrzygnięcie sądu może dotyczyć jedynie prawa do świadczenia oraz jego wysokości, nie jest natomiast możliwe ustalanie, dla przyszłych celów emerytalno-rentowych, poszczególnych przesłanek warunkujących prawo do tego świadczenia np. legitymowania się wymaganym okresem pracy w warunkach szczególnych. Nie jest też dopuszczalne wydanie wyroku ustalającego spełnienie przez ubezpieczonego niektórych warunków wymaganych do nabycia prawa do świadczenia i przyznającego to świadczenie pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków w przyszłości ( pow. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2010r.
I UK 262/09, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 18 września 2012r. III AUa 413/12 ). W tym miejscu wypada, iż w sytuacji rozwiązania stosunku pracy ubezpieczony może złożyć nowy wniosek o przyznanie prawa do emerytury pomostowej. Wówczas - oczywiście przy przyjęciu, że ubezpieczony spełni także pozostałe przesłanki prawa do świadczenia w postaci legitymowania się wymaganym stażem pracy i stażem pracy w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze - możliwe będzie przyznanie mu prawa do emerytury pomostowej dopiero od dnia rozwiązania stosunku pracy, nie wcześniej jednak niż od miesiąca zgłoszenia wniosku ( zgodnie z art.129 ust.1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS stosowanym odpowiednio z mocy art.26 ust.1 ustawy o emeryturach pomostowych ).
W konsekwencji powyższego Sąd z mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie jako bezzasadne. Sąd wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art.148 1 k.p.c. uznając, iż zgromadzony materiał dowodowy pozwolił na stanowcze rozstrzygnięcie sprawy bez konieczności przeprowadzenia rozprawy. Zgodnie z art. 148 1 k.p.c. Sąd może rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, gdy pozwany uznał powództwo lub gdy po złożeniu przez strony pism procesowych i dokumentów, w tym również po wniesieniu zarzutów lub sprzeciwu od nakazu zapłaty albo sprzeciwu od wyroku zaocznego, sąd uzna - mając na względzie całokształt przytoczonych twierdzeń i zgłoszonych wniosków dowodowych - że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne ( §1 ).
W przypadkach, o których mowa w § 1, sąd wydaje postanowienia dowodowe na posiedzeniu niejawnym ( §2 ). Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym jest niedopuszczalne, jeżeli strona w pierwszym piśmie procesowym złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy, chyba że pozwany uznał powództwo ( §3 ). (-) SSO Grażyna Łazowska