Social court allows pension claim by verifying expert opinions on partial work incapacity duration.
Legislator summary
AI generatedThe social court allowed the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's decision to deny a partial work incapacity pension. The court found the applicant partially incapacitated based on expert opinions regarding diabetes, tendonitis, and shoulder restriction, which did not improve. Consequently, the court ruled that the applicant retains the right to the pension until June 2018 and found the social office not liable for procedural gaps.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Weryfikacja orzeczenia lekarskiego w sprawie renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy wymaga uwzględnienia opinii biegłych sądowych, co potwierdza prawo do świadczenia na podstawie aktualnego stanu zdrowia.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 511/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 listopada 2017 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Krzywonos Protokolant: st. sekr. sądowy Maria Misiuda po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2017 r. w Rzeszowie sprawy z wniosku G. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o rentę na skutek odwołania G. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 31/03/2017 r. znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 31/03/2017 r , znak: (...)w ten sposób, że przyznaje G. S. nadal prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 1 stycznia 2017r do 30 czerwca 2018r oraz ustala brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Sygn. akt IV U .511/17
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 31.III. 2017 r., znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R., na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz. U. z 2015r., poz. 748 ze zm.) po rozpoznaniu wniosku z dnia 16.XII. 2016 r. odmówił G. S. dalszego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że wnioskodawcy odmówiono prawa do renty, gdyż orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 27.III.2017 r. ustalono, że nie jest on niezdolny do pracy.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył wnioskodawca G. S. wnosząc o przyznanie prawa do renty . W odpowiedzi Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. wniósł o oddalenie odwołania uzasadniając jak w decyzji . Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny. G. S. urodził się (...) Do 31.XII. 2016 r. posiadał prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. W dniu 27.III. 2017 r. Komisja Lekarska ZUS nie ustaliła, aby odwołujący był niezdolny do pracy (k. 149 akt rentowych). W celu ustalenia stanu zdrowia wnioskodawcy w szczególności czy jest on nadal częściowo niezdolny do pracy, kiedy powstała owa niezdolność do pracy oraz czy ma charakter trwały czy okresowy, Sąd dopuścił i przeprowadził dowód z opinii biegłych sądowych z zakresu chirurgii ortopedycznej ,diabetologii , neurologii -specjalisty medycyny pracy .
Biegli sądowi z zakresu diabetologii i chirurgii ortopedycznej w opinii wydanej na podstawie akt sprawy, akt organu rentowego i zgromadzonej dokumentacji lekarskiej, a także po przeprowadzeniu badania sądowo-lekarskiego odwołującego się, rozpoznali u badanego: 1/ cukrzycę typu II 2/ zespół czepca ścięgnistego prawego 3/ ciasnotę podbarkową W opinii biegłych wnioskodawca jest nadal częściowo niezdolny do pracy do 30.VI.2018r . Biegły specjalista medycyny pracy w opinii z dnia 27.IX.2017r / k. 22 / orzekł ,że wnioskodawca jest nadal częściowo niezdolny do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji do 30.VI.2018r.
W uzasadnieniu wskazał ,że u wnioskodawcy nie nastąpiła istotna poprawa stanu zdrowia w zakresie schorzeń neurologicznych i ortopedycznych. Nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia 13.VII.2015r , które polega na nasileniu bólów w stawie barkowym prawym oraz znacznym ograniczeniem ruchomości i zanikiem mięśni obręczy barkowej / k. 26/. Sąd Okręgowy dokonał powyższych ustaleń faktycznych na podstawie wskazanych dowodów. Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów, albowiem zostały one sporządzone przez powołane do tego osoby w zakresie przyznanych im kompetencji i w przepisanej formie, a ich autentyczność i treść nie budziły wątpliwości Sądu.
Sąd Okręgowy dał wiarę opiniom biegłych sądowych , albowiem są one fachowe, a ich treść oraz sposób formułowania wniosków nie budzi wątpliwości. Wspomniane opinie zawierają wszystkie konieczne elementy opiniowania, w tym odnosi się do dokumentacji lekarskiej. Z treści opinii wynika, iż zawierają one wszystkie konieczne elementy (wywiad uzyskany od wnioskodawcy i z zapisu dokumentacji medycznej, rezultaty własnych badań, wskazanie dokumentacji medycznej będącej przedmiotem analizy, rozpoznanie lekarskie i wniosek końcowy dotyczący niezdolności do pracy).
Merytoryczna analiza również pozwala na przyznanie opiniom biegłych waloru wiarygodności. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Odwołanie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 107 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r., nr 153, poz. 1227 ze zm.) prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu ustalono zmianę stopnia niezdolności, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie.
Renta z tytułu niezdolności do pracy chroni przed ryzykiem niezdolności do pracy. Specyfika powyższego ryzyka przejawia się w niestałości tego stanu faktycznego i prawnego. W związku z tym prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy może ulec zmianom – zmianie kwalifikacji niezdolności do pracy, jej ustaniu lub ponownemu powstaniu. O zmianach w prawie i wysokości świadczeń rentowych przesądza wynik badania lekarskiego przeprowadzonego przez lekarza orzecznika ZUS i komisji lekarskiej ZUS. W toku postępowania sądowego w przedmiocie odwołania od decyzji organu rentowego, która zależna jest od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, Sąd dokonuje weryfikacji stanowiska lekarza, jak i komisji lekarskiej zakwestionowanych przez wnioskodawcę.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu przy czym częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji. Przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się z jednej strony stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, z drugiej zaś możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne.
W niniejszej sprawie, stanowisko wyrażone w decyzji organu rentowego, odmawiające dalszej wypłaty renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 1.I.2017r było nieuzasadnione. Sąd Okręgowy dokonując weryfikacji decyzji organu rentowego oparł się w tej mierze na opiniach biegłych. Biegli jednoznacznie wskazali na jakie schorzenia cierpi wnioskodawca oraz orzekli, że powodują one naruszenia sprawności organizmu w stopniu, który uzasadnia niezdolność do pracy w stopniu częściowym. Wzięto pod uwagę wywiad zawodowy, uzyskany od wnioskodawcy oraz fakt ,że jego stan zdrowia nie uległ polepszeniu .
W ocenie Sądu zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy ponad wszelką wątpliwość pozwala stwierdzić, że wnioskodawca spełnia przesłanki do uzyskania prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na dalszy okres tj. do 30.IV.2018r. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji wyroku . Stosownie do przepisu art.118 ust.1 i 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych Sąd stwierdził brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji , gdyż dopiero w postępowaniu sądowym opinia biegłego medycyny pracy przesądziła o tym , czy wnioskodawca jest nadal niezdolny do pracy .