Court orders payment of insurance premium installments and interest for breach of contract by defendant.
Legislator summary
AI generatedThe court ruled in favor of the plaintiff, ordering the defendant to pay the outstanding insurance premium installments along with statutory interest. The defendant admitted the existence of the insurance contract but contested the specific payment schedule and timing of the obligation. The court rejected the defendant's argument that the contract terminated due to the suspension of business activities, holding that the agreed start date governed the liability period.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; Art. 232 k.p.c.; Art. 481 k.c.; Art. 98 k.p.c.; § 17 ust. 2 OWU; If a party admits the existence of a contract, the burden of proof shifts to the other party; where the contract specifies a start date for the insurance period, liability commences on that date regardless of subsequent business suspensions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt: XI GC 1200/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 listopada 2017 roku Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Mariusz Zawicki Protokolant: Edyta Jurkowska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 roku w Szczecinie na rozprawie sprawy z powództwa (...) spółki akcyjnej w W. przeciwko D. K. (1) o zapłatę 1. Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.226 (jeden tysiąc dwieście dwadzieścia sześć) złotych i 63 (sześćdziesiąt trzy) grosze z odsetkami od kwot i dat: - od kwoty 116,63 złotych od dnia 3 listopada 2015 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku z odsetkami ustawowymi a od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych; - od kwoty 111 złotych od dnia 4 grudnia 2015 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku z odsetkami ustawowymi a od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych; - od kwoty 111 złotych od dnia 5 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych; - od kwoty 111 złotych od dnia 3 lutego 2016 roku do dnia zapłaty z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych; - od kwoty 111 złotych od dnia 5 marca 2016 roku do dnia zapłaty z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych; - od kwoty 111 złotych od dnia 5 kwietnia 2016 roku do dnia zapłaty z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych; - od kwoty 111 złotych od dnia 4 maja 2016 roku do dnia zapłaty z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych; - od kwoty 111 złotych od dnia 3 czerwca 2016 roku do dnia zapłaty z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych; - od kwoty 111 złotych od dnia 5 lipca 2016 roku do dnia zapłaty z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych; - od kwoty 111 złotych od dnia 3 sierpnia 2016 roku do dnia zapłaty z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych; - od kwoty 111 złotych od dnia 3 września 2016 roku do dnia zapłaty z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych;
2. Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 61 (sześćdziesiąt jeden) złotych 76 (siedemdziesiąt sześć) groszy tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygnatura akt: XI GC 1200/17 Sprawa rozpoznana w postępowaniu uproszczonym.
UZASADNIENIE
Powódka (...) spółka akcyjna w W. złożyła w dniu 20 grudnia 2016 roku pozew przeciwko D. K. (1) zapłatę kwoty 1.226,63 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 3 listopada 2015 roku do dnia zapłaty. W treści pozwu wskazano, że powódka zawarła z pozwanym umowę ubezpieczenia OC. Składka ubezpieczeniowa miała być zapłacona w jednej racie. W przedmiotowej sprawie wydany został nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym (karta 7). W sprzeciwie od nakazu zapłaty (karta 10) pozwany wniósł o oddalenie powództwa. Co do zasady przyznał, że roszczenie w kwocie objętej pozwem istniało w przywołanej przez powoda wysokości.
Wskazał jednak, że kwota ta miała być zapłacona nie w jednej – a w jedenastu ratach. Pierwsza z rat miała być zapłacona do dnia 2 listopada 2015 roku. Pozwany rozpoczął wykonywania działalności gospodarczej w dniu 29 września 2015 roku, na skutek wniosku z dnia 30 listopada 2015 roku zawiesił wykonywanie działalności z dniem 1 grudnia 2015 roku. Pozwany zatem nie uiścił żadnej z rat wynikających z umowy. Zdaniem pozwanego ochrona ubezpieczeniowa rozpoczyna się nie wcześniej niż po zapłacie składki – co wynika z art. 814 § 1 k.c. Skoro pozwany nie zapłacił żadnej ze składek, powód nie objął go ochroną ubezpieczeniową.
Dodatkowo pozwany powołał się na § 22 zawartej między stronami umowy. W piśmie z dnia 15 września 2017 roku (karta 65) powód wskazał, że doszło do omyłki pełnomocnika, bowiem istotnie kwota dochodzona pozwem nie powinna być zapłacona jednorazowo ale w jedenastu ratach, pierwsza w kwocie 116,63 złotych a pozostałe w kwotach po 111 złotych. Raty płatne miały być począwszy od listopada 2015 roku co miesiąc w ten sposób, że ostatnia płatna do 3 września 2016 roku. W zakresie ochrony ubezpieczeniowej to pozwany wyjaśnił, że strony umówiły się w ten sposób, a co wynika z umowy, że okres odpowiedzialności powódki miał rozpocząć się z dniem 20 października 2015 roku.
Na rozprawie pełnomocnik pozwanego podtrzymał dotychczasowe stanowisko pozwanego i wniósł o zasądzenie na jego rzecz, od powoda, kosztów procesu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 19 października 2015 roku doszło do zawarcia umowy ubezpieczenia pomiędzy stronami; agent ubezpieczeniowy J. M. wystawił polisę nr (...) zakresie ubezpieczenia OC przedsiębiorcy na okres od dnia 20 października 2015 roku do 19 października 2016 roku. Składka z tytułu ubezpieczenia wyniosła 1.226,63 złotych płatna w 11 ratach. Pierwsza rata 116,63 złotych płatna od dnia 2 listopada 2015 roku, pozostałe w wysokości po 111 złotych płatne w terminach do dnia: 3 grudnia 2015 roku, 4 stycznia 2016 roku, 2 lutego 2016 roku, 4 marca 2016 roku, 4 kwietnia 2016 roku, 3 maja 2016 roku, 2 czerwca 2016 roku, 4 lipca 2016 roku, 2 sierpnia 2016 roku, 2 września 2016 roku.
Strony umówiły się, że w przypadku wygaśnięcia ochrony ubezpieczeniowej przed upływem okresu na jaki została zawarta umowa ubezpieczenia, ubezpieczającemu przysługuje zwrot składki za okres niewykorzystanej ochrony. Strony umówiły się, że jeśli w umowie ubezpieczenia określono dzień, w którym rozpoczyna się okres ubezpieczenia, przypadający przed dniem, w którym powinna zostać zapłacona składka ubezpieczeniowa lub jej pierwsza rata, odpowiedzialność (...) rozpoczyna się w dniu określonym w umowie jako początek okresu ubezpieczenia (§17 ust 2 OWU).
Dowód: - umowa, karta 75-76; - OWU, karta 84 - 85; D. K. (2) rozpoczął działalność gospodarczą w dniu 21 września 2015 roku a zawiesił wykonywanie tej działalności w dniu 1 grudnia 2015 roku. Niesporne a ponadto dowód: - wniosek, karta 77; - wydruk z (...), karta 78 D. K. (2) wystosował pismo do ubezpieczyciela, w którym przedstawił, po podpisaniu umowy jego interpretację umowy w kontekście zapisów ogólnych warunków umowy w ten sposób, że jeśli zawiesza on działalność gospodarczą, to ochrona ubezpieczeniowa wygasa. Dowód: - pismo, karta 25;
Pismem z dnia 5 września 2016 roku ubezpieczyciel wezwał ubezpieczonego do zapłaty kwoty 1.115,63 złotych wraz z odsetkami. Dowód: -wezwanie k. 64;
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo jest uzasadnione. Powódka wywodzi swoje roszczenie z umowy ubezpieczenia. Przepis art. 805 § 1 k.c. stanowi, że przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Art. 6 k.c. stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zgodnie zaś z art. 232 k.p.c. strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.
Stosownie do art. 229 i 230 k.p.c. nie wymagają dowodu fakty przyznane przez stronę przeciwną oraz te fakty, co do których strona przeciwna nie wypowiedziała się i – mając na uwadze wyniki całej sprawy – można je uznać za przyznane. Pozwany nie przeczył, że zawarł opisaną w pozwie umowę. Dla wykazania zawarcia i obowiązywania umowy powódka przedłożyła polisę wystawioną przez agenta ubezpieczeniowego. Polisa ta podpisana została przez pozwanego. W polisie wskazano przedmiot ubezpieczenia, wysokość składki i termin płatności.
Powódka dochodzi zapłaty 11 rat składki za ubezpieczenie OC, wysokość dochodzonego roszczenia nie przekracza wysokości tej składki. Wobec powyższego powództwo co do roszczenia głównego podlega uwzględnieniu w całości. Stosownie do zarzutu podniesionego w sprzeciwie, powód wyjaśnił, że faktycznie omyłkowo wskazał, że kwota dochodzona pozwem powinna być zapłacona jednorazowo. Powód wyjaśnił, a wynika to z umowy, że kwota składki 1.226,63 złotych powinna być zapłacona w jedenastu ratach – zgodnie z umową. Data wymagalności całego roszczenia w pierwotnym brzmieniu pozwu jest w istocie datą wymagalności pierwszej z rat składki.
W zakresie zarzutu nieobjęcia pozwanego ochronną ubezpieczeniową zarzut ten jest niezasadny. Strony wyraźnie bowiem określiły w umowie datę rozpoczęcia okresu ubezpieczenia na dzień 20 października 2015 roku a umowa została zawarta na czas określony. Pierwsza rata składki miała być zapłacona po dniu rozpoczęcia okresu ubezpieczenia, bo do dnia 2 listopada 2015 roku. Stąd zastosowanie znajduje § 17 ust 2 OWU, że jeśli w umowie ubezpieczenia określono dzień, w którym rozpoczyna się okres ubezpieczenia, przypadający przed dniem, w którym powinna zostać zapłacona składka ubezpieczeniowa lub jej pierwsza rata, odpowiedzialność (...) rozpoczyna się w dniu określonym w umowie jako początek okresu ubezpieczenia.
Przywoływany § 22 OWU ani żaden inny zapis umowy czy też OWU nie pozwalają na przyjęcie, że z momentem zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej przez pozwanego, umowa wygasa, traci ważność, czy też w inny sposób ulega takiemu przekształceniu, które nie pociąga za sobą obowiązku regulowania składek ubezpieczeniowych. Orzeczenie o odsetkach oparte zostało o przepis art. 481 k.c. stanowiącego, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia. O ile strony nie ustaliły inaczej wierzycielowi należą się odsetki ustawowe.
Odsetki za poszczególne raty naliczane są od dnia następnego po dniu wskazanym w umowie jako dzień zapłaty. O kosztach procesu orzeczono zgodnie z art. 98 k.p.c. zasądzając na rzecz strony powodowej, sprawę wygrywającej w całości, opłatę od pozwu, od pełnomocnictwa i koszt poświadczenia notarialnego pełnomocnictwa. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...)