Social security benefits appeal dismissed because court found no delay in payment despite prior administrative error.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's appeal against the Social Security Institution's refusal to grant interest for delayed benefit payments. The appellant argued that the institution failed to recognize her employment status until a court ruling, causing a delay in issuing benefits. However, the court determined that the institution had already issued and paid the benefits within the statutory 30-day period following the court's final decision. Consequently, the court ruled that no legal delay existed for the purpose of interest calculation, as the payment was timely made after the dispute was resolved by the judiciary.
Legislator headnote
AI generatedArt. 85 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 477 § 14 k.p.c.: Interest for delayed payment is due only if the benefit was not issued within the statutory term; if the benefit is paid within the term after a court decision corrects a prior administrative error, no interest is owed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VII U 367/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 grudnia 2015 r. Sąd Rejonowy dla Miasta Stołecznego Warszawy w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSR Alicja Paplińska Protokolant: Piotr Kaczmarek po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z odwołania I. M. przeciwko ZUS III O/W. o odsetki na skutek odwołania I. M. od decyzji ZUS III O/W. z dnia 30 kwietnia 2015 roku znak (...) oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
Pismem z 5 czerwca 2015 r. (data wpływu do ZUS) I. M. odwołała się od decyzji ZUS III/O w W. z 30 kwietnia 2015 r. znak: (...), odmawiającej uznania wypłaty świadczeń z opóźnieniem i odmawiającej odwołującej przyznania prawa do odsetek za opóźnienie (odwołanie - k. 2-9). W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych III Oddział w W. wniósł o jego oddalenie wskazując, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, ponieważ przedmiotowe świadczenia zostały wypłacone w ustawowym terminie to jest w ciągu 30 dni od daty uprawomocnienia się wyroku (odpowiedź na odwołanie – k. 45-46).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Decyzją z 10 grudnia 2013 r. nr (...)-1 Zakład Ubezpieczeń Społecznych III O/W., kwestionując fakt pozostawania ubezpieczonej I. M. w stosunku zatrudnienia z K2 Agencją (...) sp z o.o. S.k.a. stwierdził, że ubezpieczona nie podlega ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia w tej spółce (decyzja – a.r.). Ubezpieczona odwołała się od tej decyzji. Sąd Okręgowy w Warszawie, XIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych po przeprowadzeniu postępowania dowodowego na rozprawie, w tym po przesłuchaniu świadków, wyrokiem z 11 lutego 2015 r. wydanym w sprawie XIII U 283/14 zmienił zaskarżoną decyzję stwierdzając, że od 1 czerwca 2013 r.
I. M. podlega ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w firmie Agencja K2.pl sp. z o.o. (niesporne, kopia wyroku – k. 24-42). Następnie po uprawomocnieniu się tego wyroku Zakład Ubezpieczeń Społecznych III O/W. decyzją z 7 kwietnia 2015 r., znak: (...) przyznał ubezpieczonej prawo do świadczeń: zasiłku chorobowego za okres od 24-10-2013 do 18-11-2013, zasiłku macierzyńskiego za okres od 19-11-2013 do 07-04-2014 oraz za okres dodatkowego urlopu macierzyńskiego od 08-04-2014 do 19-05-2004 (decyzja z 7.04.2014 r.
– a.r.). wypłata świadczeń miała miejsce 13 kwietnia 2015 r. (niesporne). Wnioskiem z 21 kwietnia 2015 r. ubezpieczona zwróciła się do organu rentowego o zapłatę należnych odsetek za zwłokę w wypłacie świadczeń (niesporne, pismo – a.r.). Decyzją z 30 kwietnia 2015 r. znak: (...) ZUS III Oddział w W. uznał, iż wypłata świadczeń została dokonana w ustawowym terminie, zatem brak jest podstaw do przyznania odsetek (decyzja – a.r.). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów oraz ich kserokopii złożonych do akt sprawy, w oparciu o dokumenty zawarte w aktach ubezpieczeniowych i na podstawie kserokopii z akt sprawy XIII U 283/14, które nie były kwestionowane przez strony, również Sąd nie znalazł podstaw do podważania ich prawdziwości.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie I. M. nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z art. 64 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa płatnicy składek, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1, wypłacają zasiłki w terminach przyjętych dla wypłaty wynagrodzeń lub dochodów, a Zakład Ubezpieczeń Społecznych bieżąco po stwierdzeniu uprawnień. Zasiłki te wypłaca się nie później niż w ciągu 30 dni od daty złożenia dokumentów niezbędnych do stwierdzenia uprawnień do zasiłków.
Jeżeli płatnik składek nie wypłacił zasiłku w terminie, o którym mowa w ust. 1, jest on obowiązany do wypłaty odsetek od tego zasiłku w wysokości i na zasadach określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. Kwestię odsetek reguluje art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, zgodnie z którym jeżeli Zakład Ubezpieczeń Społecznych w terminach przewidzianych w przepisach określających zasady przyznawania i wypłacania świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń społecznych lub świadczeń zleconych do wypłaty na mocy odrębnych przepisów albo umów międzynarodowych – nie ustalił prawa do świadczenia lub nie wypłacił tego świadczenia, jest obowiązany do wypłaty odsetek od tego świadczenia w wysokości odsetek ustawowych określonych przepisami prawa cywilnego.
Nie dotyczy to przypadku, gdy opóźnienie w przyznaniu lub wypłaceniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które Zakład nie ponosi odpowiedzialności. Przesłanką powstania obowiązku organu rentowego wypłaty odsetek jest opóźnienie tego organu w ustaleniu prawa do świadczenia pieniężnego z ubezpieczenia społecznego lub wypłaty tego świadczenia. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażono pogląd, że zawarte w art. 85 ust. 1 ustawy określenie: "nie ustalił prawa do świadczenia" oznacza zarówno niewydanie w terminie decyzji przyznającej świadczenie, jak i wydanie decyzji odmawiającej przyznania świadczenia, mimo spełnienia warunków do jego uzyskania (tak m.in. wyrok Sądu Najwyższego z 9 marca 2001 r., II UKN 402/00, OSNAPiUS 2002 nr 20, poz. 501, Sąd Najwyższy w wyroku z 7 października 2004 r.
II UK 485/03, OSNP 2005 nr 10 poz. 147). Wydanie przez organ rentowy niezgodnej z prawem decyzji odmawiającej wypłaty świadczenia w sytuacji, gdy było możliwe wydanie decyzji zgodnej z prawem, w szczególności, gdy ubezpieczony wykazał wszystkie przesłanki świadczenia, oznacza, że opóźnienie w spełnieniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które organ rentowy ponosi odpowiedzialność, choćby nie można było mu zarzucić niestaranności w wykładni i zastosowaniu prawa (tak m.in. Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z 23 października 2013 r., III AUa 425/13).
Sąd Najwyższy w wyroku z 14 września 2007 r. (sygn. akt III UK 37/07, OSNP 2008/21-22/326) uznał, że: „Odsetki przewidziane w art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.) od kwoty świadczenia przyznanego wyrokiem sądu w sytuacji, gdy organ rentowy z naruszeniem prawa odmówił jego przyznania, nalicza się od upływu terminu, w którym organ rentowy powinien był wydać prawidłową decyzję uwzględniającą wniosek”. W rozpoznawanej sprawie organ rentowy decyzją z 10 grudnia 2013 r. nr (...)-1 Zakład Ubezpieczeń Społecznych III O/W., kwestionując fakt pozostawania ubezpieczonej I.
M. w stosunku zatrudnienia z K2 Agencją (...) sp z o.o. S.k.a. Decyzja ta została następnie zmieniona prawomocnym orzeczeniem Sądu Okręgowego wydanym w sprawie XIII U 283/14, w którym Sąd ustalił, że od 1 czerwca 2013 r. I. M. podlega ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w firmie Agencja K2.pl sp. z o.o. (niesporne, kopia wyroku – k. 24-42). Sąd Okręgowy dokonał ustaleń, skutkujących zmianą decyzji po przeprowadzeniu rozprawy, w tym postępowania dowodowego i następnie przyznał odwołującej sporne świadczenie.
Wskazać należy, że w razie sporu odnośnie ustalenia istnienia stosunku pracy organ rentowy nie ma kompetencji do jego rozstrzygnięcia, gdyż ustawodawca powierzył kognicję w tym zakresie sądom pracy i ubezpieczeń społecznych, w postępowaniu odrębnym. Nie można zatem zasadnie twierdzić, że rozstrzygnięcie w sprawie XIII U 283/14 opierało się na tych samych dowodach, które były w dyspozycji organu rentowego, skoro niesporne jest, że Sąd Okręgowy nie oparł się wyłącznie na materiale dostępnym organowi rentowemu, lecz w celu rozstrzygnięcia sporu wyznaczył rozprawę i przeprowadził postępowanie dowodowe.
Istniał zatem obiektywny stan niepewności co do charakteru stosunku łączącego odwołującą się z Agencja K2.pl sp. z o.o. Organ rentowy nie zakwestionował ustaleń sądu pierwszej instancji i wobec prawomocnego rozstrzygnięcia wydał decyzję przyznającą świadczenie i wypłacił należność w terminie przewidzianym w ustawie. Tym samym za nieuzasadnione należy uznać żądanie odsetek od opóźnienia w wypłacie świadczenia, dlatego na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. Sąd oddalił odwołanie.