Court partially allowed appeal reducing alimony from 150 to 50 PLN due to father's severe disability and low income.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially overturned the first-instance judgment, reducing the monthly alimony owed by the father from 150 to 50 Polish zloty. While the court acknowledged the father's severe mental disability and lack of employment history as grounds for a reduction, it rejected the argument for total exemption from the duty to support. The decision emphasized that parents cannot avoid alimentary obligations merely by claiming excessive burden, requiring them to share even minimal income with their child.
Legislator headnote
AI generatedArt. 386 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.: Where a parent's financial capacity is significantly reduced by disability or unemployment, the court may reduce but not entirely exempt them from the duty to pay alimony, as the obligation to support children remains absolute.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt XII Ca 439/13
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2013 roku Sąd Rejonowy w S., w sprawie o sygn. akt (...), z powództwa J. K. (1) przeciwko A. K. i J. K. (2) o alimenty, zasądził od pozwanej A. K. tytułem alimentów na rzecz małoletniego syna J. K. (1) kwotę po 150 złotych miesięcznie poczynając od 1 sierpnia 2013 roku płatną do 10 każdego miesiąca do rąk rodziny zastępczej B. i M. D. z ustawowymi odsetkami w przypadku uchybienia terminu płatności którejkolwiek z rat oraz zasądził od pozwanego J. K. (2) tytułem alimentów na rzecz małoletniego syna J.
K. (1) kwotę po 150 złotych miesięcznie poczynając od 1 sierpnia 2013 roku płatną do 10 każdego miesiąca do rąk rodziny zastępczej B. i M. D. z ustawowymi odsetkami w przypadku uchybienia terminu płatności którejkolwiek z rat. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Małoletni J. K. (1) urodzony (...) jest synem pozwanych: A. K. i J. K. (2). Postanowieniem z dnia 11 października 2007 roku wydanym w sprawie (...) Sąd Rejonowy w S. ustanowił rodzinę zastępczą dla małoletniego J. K. (1) w osobach M. i B. D., zmieniając sposób ograniczenia władzy rodzicielskiej A. i J.
K. (2) nad małoletnim synem. Rodzice nie interesują się dzieckiem, nie utrzymują z nim kontaktów i nie łożą na jego utrzymanie. Rodzina zastępcza na utrzymanie chłopca otrzymuje z opieki społecznej kwotę 1052 zł. M. i B. D. pracują zawodowo, posiadają stałe własne źródła dochodu. Poza małoletnim powodem mają na utrzymaniu trójkę swoich dzieci. Pozwana A. K. ma 42 lata, z zawodu jest elektromonterem, nie pracuje zawodowo, jest zarejestrowana w PUP jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Podejmuje prace dorywcze, z których uzyskuje dochód 30-40 zł dziennie.
Pozostaje w nieformalnym związku. Jest matką czwórki dzieci (troje dzieci pozostaje w rodzinach zastępczych, a jedna córka jest osobą pełnoletnią). Pozwany J. K. (2) ma 52 lata, nie ma wyuczonego zawodu, posiada II grupę inwalidzką i orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności, nie ma zakazu pracy, utrzymuje się z zasiłku stałego i zasiłku pielęgnacyjnego z (...) w łącznej kwocie 542 złotych. Poza małoletnim powodem nie ma innych dzieci na utrzymaniu. Mieszka w domu jednorodzinnym, zajmowanym również przez jego bratową, za wodę płaci 30 złotych, za prąd 50 złotych.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, iż dziecko stron jest małoletnie, nie posiada swoich dochodów, z uwagi na wiek nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie i muszą utrzymywać go rodzice. Z kolei kwotę 1052 zł, którą otrzymuje z opieki na rzecz powoda rodzina zastępcza nie jest wystarczająca na zaspokojenie wszystkich kosztów utrzymania małoletniego, którego usprawiedliwione koszty utrzymania oscylują w granicach kwoty 1500 zł. Sąd Rejonowy podkreślił, że fakt, że dziecko przebywa w rodzinie zastępczej (placówce opiekuńczej), nie pozbawia dziecka legitymacji czynnej do dochodzenia alimentów od rodziców.
Udział pozwanych w wychowaniu dziecka nie polega ani na jego wychowaniu, ani na łożeniu na jego utrzymanie, której to sytuacji w ocenie Sądu I instancji akceptować w żadnym zakresie nie można. Sąd Rejonowy wskazał, iż oboje pozwani nie mają przeciwwskazań do pracy, pozwana z zawodu jest elektromonterem utrzymuje się z prac dorywczych a jej dzienna stawka wynosi 30-40 zł, z kolei pozwany utrzymuje się ze świadczeń w łącznej kwocie 542 zł, poza małoletnim powodem nie ma nikogo na utrzymaniu, a okoliczność, iż ma ustalony umiarkowany stopień niepełnosprawności nie dyskwalifikuje go całkowicie na rynku pracy, a jedynie ogranicza możliwości zatrudnienia.
Trudna sytuacja materialna rodziców nie zwalnia ich od obowiązku świadczenia na potrzeby dziecka, zobowiązani są nawet do dzielenia się z dzieckiem nawet bardzo szczupłymi dochodami. W związku z powyższym Sąd Rejonowy, w oparciu o treść art. 133 § 1 k.r.o. zasądził od obojga pozwanych alimenty na rzecz powoda w wysokości po 150 zł od każdego z nich. W dniu 27 sierpnia 2013 roku apelację od powyższego wyroku złożył pozwany, zaskarżając go w części dotyczącej zasądzonych od niego alimentów na rzecz powoda. W uzasadnieniu apelujący podniósł, iż nie jest w stanie płacić alimentów ze względu na swoją trudną sytuację materialną i finansową.
Dodatkowo podniósł, iż nie jest biologicznym ojcem dziecka i obecnie złożył wniosek do Prokuratury Rejonowej wS.o zaprzeczenie ojcostwa. W konkluzji apelujący wniósł o uchylenie wyroku w części dotyczącej zasądzenia alimentów od pozwanego J. K. (2) na rzecz powoda iw konsekwencji nie obciążanie pozwanego tym obowiązkiem. Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Orzeczeniem z dnia 28 maja 2013 roku J. K. (2) został zaliczony do stopnia niepełnosprawności umiarkowanego. Niepełnosprawność pozwanego istnieje od dzieciństwa, a orzeczenie zostało wydane do 31 maja 2015 roku.
Pozwany jest osobą z naruszoną sprawnością organizmu, zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej /orzeczenie o stopniu niepełnosprawności k. 64/. Decyzją z dnia 4 czerwca 2013 roku przyznano J. K. (2) świadczenie w formie zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 153 zł miesięcznie na okres od 1 marca 2013 do 31 maja 2015 roku /decyzja k. 60-61/. Decyzją z dnia 24 czerwca 2013 roku przyznano J. K. (2) zasiłek stały w wysokości 389 zł miesięcznie /decyzja k. 69/. Pozwany jest osobą samotnie gospodarującą, nie ma żadnego własnego dochodu, korzysta z pomocy (...) w S..
Pozwany cierpi na schorzenie psychiczne – upośledzenie umysłowe /kwestionariusz k. 80, 85/.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest uzasadniona w zakresie w jakim skutkuje zmianą zaskarżonego orzeczenia. Rozpatrując kwestię możliwości zarobkowych pozwanego J. K. (2), Sąd Okręgowy podzielił częściowo stanowisko prezentowane w uzasadnieniu apelacji, dotyczące trudnej sytuacji materialnej i finansowej pozwanego. Dla pozwanego jedynym źródłem dochodu jest świadczenie, które otrzymuje wraz z zasiłkiem pielęgnacyjnym w łącznej kwocie 542 zł. Z uwagi na schorzenia psychiczne – upośledzenie umysłowe pozwany został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności; niepełnosprawność datuje się od dzieciństwa.
Pozwany nigdy nie pracował zawodowo, która to okoliczność łącznie z jego wiekiem oraz stanem zdrowotnym powoduje, że pozwany ma duże trudności w znalezieniu się na rynku pracy. Może pracować w warunkach pracy chronionej. Powyższe uzasadniało zmniejszenie kwoty alimentów zasądzonych od pozwanego na rzecz syna do 50 zł miesięcznie. Aktualnie małoletni powód przebywa w rodzinie zastępczej, która uzyskuje świadczenia okresowe wypłacane na jego rzecz, pozwalające na zaspokojenie podstawowych potrzeb dziecka. Okoliczności niniejszej sprawy nie wskazują jednak na możliwość zwolnienia pozwanego całkowicie z obowiązku alimentacyjnego.
Rodzice bowiem nie mogą uchylić się od obowiązku alimentacyjnego na tej podstawie, że według nich będą nadmiernie obciążeni i obawiają się, że nie sprostają temu obowiązkowi. Jak słusznie podkreślił Sąd I instancji, rodzice muszą podzielić się z dzieckiem każdym, nawet najmniejszym dochodem. Apelujący podnosił również, iż nie jest biologicznym ojcem dziecka i obecnie złożył wniosek do Prokuratury Rejonowej w S. o zaprzeczenie ojcostwa. Jednakże dopóki nie istnieje prawomocne orzeczenie Sądu w przedmiocie zaprzeczenia ojcostwa, pozwany jest w świetle prawa ojcem małoletniego J.
K. (1) i w związku z tym ciąży na nim obowiązek alimentacyjny wobec syna. W związku z powyższym Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok w ten tylko sposób, iż w miejsce kwoty po 150 zł miesięcznie zasądził alimenty po 50 zł miesięcznie pozostawiając sposób i termin płatności bez zmian. W pozostałym zakresie apelacja została oddalona zgodnie z art. 385 k.p.c.