Bankruptcy filing does not automatically bar individual creditor lawsuits; court upheld appeal to allow separate proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe court overturned the lower court's decision to transfer the case to bankruptcy proceedings, ruling that a creditor retains the right to sue individually. Although the debtor was declared bankrupt and lost formal procedural capacity, this does not extinguish their substantive legal status as a party to the dispute. Consequently, the court held that the plaintiff could pursue the claim in a standard civil process without being forced into the bankruptcy administration.
Legislator headnote
AI generatedArt. 144 ust. 1 Prawo upadłościowe i naprawcze; Art. 397§2 k.p.c. w zw. z art. 386§4 k.p.c.: The declaration of bankruptcy terminates the debtor's formal procedural capacity but not their substantive legal capacity, allowing creditors to initiate separate civil proceedings unless they voluntarily choose the bankruptcy route.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V Pz 102/13 POSTANOWIENIE Dnia 2 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia SO Beata Łapińska Sędziowie: SO Mariola Mastalerz SR del. Urszula Sipińska-Sęk (spr.) Protokolant: asyst. sędz. Ewelina Goździk po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. w Piotrkowie Trybunalskim na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa P. J. przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. w upadłości likwidacyjnej o wynagrodzenie w przedmiocie zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 28 sierpnia 2013 roku w sprawie sygn. akt IV P 251/13 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2012 r. Sąd Rejonowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim przekazał sprawę z powództwa P. J. przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. w upadłości likwidacyjnej o wynagrodzenie do rozpoznania w trybie postępowania upadłościowego sędziemu komisarzowi w postępowaniu upadłościowym A. przedsiębiorstwa (...) Spółka z o.o. w P. w upadłości likwidacyjnej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Rejonowy wskazał, że postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2012 roku w sprawie V GU 18/12 ogłoszono upadłość likwidacyjną pozwanego.
W ocenie Sądu Rejonowego skierowanie roszczenia w stosunku do pozwanego pracodawcy, wobec którego toczy się postępowanie upadłościowe skutkuje przekazaniem sprawy na drogę postępowania upadłościowego bowiem dochodzenie roszczenia wierzytelności od upadłego możliwe jest w trybie zgłoszenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym. Zażalenie na powyższe postanowienie w dniu 6 września 2013 roku wniósł powód P. J.. W uzasadnieniu zażalenia powód wskazał, że jego pracodawca nie posiada żadnego majtku, ponieważ został on rozprzedany jeszcze przed ogłoszeniem upadłości.
Wobec powyższego syndyk nie będzie w stanie wypłacić żadnych pieniędzy, wobec braku majątku spółki. Powód wskazał ponadto, iż wielu jego kolegów-współpracowników otrzymało wynagrodzenia, które zostały wypłacone przez Fundusz Gwarancyjny, a zostały zasądzone od pracodawcy. Sąd Okręgowy -
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył, co następuje:
Zażalenie jest uzasadnione i skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Należy podzielić stanowisko Sądu Rejonowego, iż wierzytelność powoda jako wchodząca w skład masy upadłości może być dochodzona w toczącym się wobec pozwanego postępowaniu upadłościowym. Nie mniej uprawnienie powoda do zgłoszenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym, nie oznacza aby roszczenie o należność dotyczącą masy upadłości nie mogło być dochodzone w procesie i skutkowało przekazaniem sprawy na drogę postępowania upadłościowego.
Takie ograniczenie nie wynika z żadnego przepisu prawa postępowania cywilnego. W szczególności nie stanowi o tym art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. 2012, poz. 1112 tekst jedn.), zgodnie z którym jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu. Konsekwencją ogłoszenia upadłości likwidacyjnej– jak wynika z treści art. 144 ust 1 ustawy prawo upadłościowe i naprawcze -jest li tylko utrata przez upadłego legitymacji procesowej do występowania w sprawach dotyczących masy na rzecz syndyka.
Pomimo to upadły nadal pozostaje stroną w znaczeniu materialnoprawnym jako podmiot stosunku prawnego, z którego wyniknął spór. Brak legitymacji formalnej (procesowej) upadłego nie jest równoznaczny z brakiem po jego stronie zdolności prawnej tj. zdolności bycia podmiotem praw i obowiązków. Skutki ogłoszenia upadłości dotyczą sfery jego zdolności do czynności prawnych ( tak. por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2004r. V CK 679/03, wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 25 października 2006r., wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 14 czerwca 2012 roku, sygn. akt I ACa 600/12, lex nr 1220592) Pomimo zatem ogłoszenia upadłości pozwany nadal posiada zdolność bycia stroną w procesie, z tym że nie ma zdolności do czynności procesowych, gdyż ta służy jedynie syndykowi.
Braki usuwalne w zakresie zdolności procesowej podlegają uzupełnieniu w trybie art. 70 k.p.c. Dopuszczalnym jest zatem wytoczenie przez wierzyciela po ogłoszeniu upadłości procesu o roszczenia dotyczące masy upadłości, jeżeli nie chce on uczestniczyć w czynnościach postępowania upadłościowego. A contrario przekazanie sprawy do postępowania upadłościowego mogłoby nastąpić, gdyby wolę taką wyraził powód, bo to on jest uprawniony ( a nie zobowiązany) do dochodzenia swojego roszczenia w postępowaniu upadłościowym. W sytuacji jednak, gdy powód nie wyraża konsekwentnie zgody na przekazanie sprawy do postępowania upadłościowego, o czym świadczy zaskarżenie przedmiotowego postanowienia, brak było podstaw do takiego działania przez Sąd z urzędu.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy na podstawie art. 397§2 k.p.c. w zw. z art. 386§4 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.