Court dismisses appeal on procedural grounds for non-payment of fees and rejection of duplicate fee waiver requests.
Legislator summary
AI generatedThe District Court rejected the appellant's appeal against a ruling dismissing a request for exemption from court costs. The appellant had previously filed multiple fee waiver requests based on identical circumstances, which were lawfully rejected as duplicates, and failed to pay the required appeal fee within the statutory deadline. The appellate court dismissed the appeal because it was inadmissible due to the non-payment of fees and because the underlying decision on the fee waiver was not subject to appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 107 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 370 k.p.c. w zw. z Art. 397 § 2 k.p.c.: A duplicate request for exemption from court costs based on the same circumstances is inadmissible and not appealable, and an appeal not paid in time is rejected.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygnatura akt VIII Gz 445/17 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2017 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anna Górnik (spr.) Sędziowie: SO Piotr Sałamaj SO Patrycja Baranowska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin- Centrum w Szczecinie z dnia 8 września 2017 roku, sygn. akt XI GNc 1825/16, postanawia: odrzucić zażalenie. SSO Piotr Sałamaj SSO Anna Górnik SSO Patrycja Baranowska
UZASADNIENIE
Powódka wniosła o zasądzenie od pozwanej kwoty 55965 zł wraz z odsetkami ustawowymi od kwot wskazanych w pozwie wraz kosztami procesu. W dniu 21 września 2016 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym. Pozwana wniosła zarzuty od powyższego nakazu wraz z wnioskiem o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 28 października 2016 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie oddalił wniosek pozwanej o zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd Okręgowy w Szczecinie postanowieniem z dnia 23 stycznia 2017 r. oddalił zażalenie pozwanej na powyższe postanowienie.
Przewodniczący wezwał pozwaną do uiszczenia opłaty od zarzutów od nakazu zapłaty, a pozwana w dniu 3 kwietnia 2017 r. ponownie wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Powyższy wniosek został oddalony przez Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2017 r. Pozwana została wezwana do uiszczenia opłaty od zarzutów. W dniu 26 maja 2017 r. pozwana po raz kolejny wniosła o zwolnienie jej z obowiązku ponoszenia opłat sądowych. Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie w punkcie 1. odrzucił na podstawie art. 107 § 2 ustawy o kosztach sądowych wniosek pozwanej o zwolnienie od kosztów sądowych jako złożony ponownie bez wykazania zmiany sytuacji finansowej, w punkcie 2. sentencji odrzucił zarzuty pozwanej od nakazu zapłaty.
Pozwana zaskarżyła powyższe postanowienie w całości pismem z dnia 28 czerwca 2017 roku składając wraz z nim wniosek o zwolnienie od kosztów. Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2017 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie odrzucił wniosek pozwanej z dnia 28 czerwca 2017 r. o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2017 r. Przewodniczący wezwał pozwaną jednocześnie do uiszczenia opłaty od zarzutów w kwocie 560 zł w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zażaleniem z dnia 4 września 2017 r. pozwana zaskarżyła w postanowienie z dnia 22 sierpnia 2017 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o zwolnienie od kosztów.
Postanowieniem z dnia 8 września 2017 roku Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie odrzucił wniosek pozwanej z dnia 4 września 2017 r. o zwolnienie od kosztów sądowych, odrzucił zażalenie pozwanej z 4 września 2017 roku na postanowienie z 22 sierpnia 2017 roku i odrzucił zażalenie pozwanej z 28 czerwca 2017 roku na postanowienie z 13 czerwca 2017 roku. W uzasadnieniu wskazał, że postanowieniem z 22 sierpnia 2017 r. r. Sąd odrzucił wniosek pozwanej o zwolnienie od kosztów, uznając, że był to ponowny wniosek oparty na tych samych okolicznościach.
Pozwana złożyła na to postanowienie zażalenie. Art. 107 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych stanowi, że w razie oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych strona nie może ponownie domagać się zwolnienia powołując się na te same okoliczności, które stanowiły uzasadnienie oddalonego wniosku. Stosownie do ustępu 2 ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, oparty na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu. Na odrzucenie wniosku nie przysługuje zażalenie. Jednocześnie z odrzuceniem wniosku o zwolnienie pozwana została wezwana do uiszczenia opłaty od zażalenia z 28 czerwca 2017 r. na postanowienie z 13 czerwca 2017 r. (w zakresie odrzucenia zarzutów), w kwocie 560 zł, w terminie tygodniowym, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Strona pozwana złożyła w odpowiedzi ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów. Zgodnie z art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Sąd pierwszej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie przepisanego terminu, nieopłacone lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zażaleniem z dnia 20 września 2017 roku pozwana zaskarżyła postanowienie z dnia 8 września 2017 roku w całości domagając się uchylenia decyzji Sądu i zwolnienie pozwanej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości.
W uzasadnieniu podała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, zwolnienie jej od kosztów umożliwi zaś podjęcie merytorycznej obrony w procesie i nie doprowadzi do odrzucenia złożonych zarzutów. Postanowieniem z dnia 25 września 2017 roku Sąd Rejonowy odrzucił ponowny wniosek pozwanej o zwolnienie od kosztów i wezwał do uiszczenia opłaty od zażalenia w kwocie 560 złotych w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pozwana nie uiściła opłaty od zażalenie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenia strony pozwanej podlegały odrzuceniu. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 373 k.p.c. przy odpowiednim zastosowaniu przepisów o postępowaniu apelacyjnym (art. 397 § 2 k.p.c.) Sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie, jeżeli ulegało ono odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. W świetle dokonanych ustaleń faktycznych wskazać należy przede wszystkim, iż regulacje zawarte w powołanym art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., nie pozostawiają wątpliwości, iż merytoryczne rozpoznanie złożonego przez skarżącego środka odwoławczego aktualizuje się dopiero po uprzednim ustaleniu, iż został on wniesiony w sposób skuteczny i jest dopuszczany.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do zażalenia pozwanej z dnia 20 września 2017 r. na punt 1. postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 8 września 2017 r. znaczyć należy, że postanowieniem tym sąd odrzucił wniosek pozwanej z dnia 17 października 2016 r. o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 107 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 623 z późn zm.), na który powołał się Sąd Rejonowy dokonując zaskarżanego rozstrzygnięcia, ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, oparty na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu.
Postanowienie o odrzuceniu ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów, oparte na tych samych okolicznościach, nie podlega zaś zaskarżeniu, a jego kontrola instancyjna może odbyć się jedynie w trybie art. 380 k.p.c. Na odrzucenie wniosku nie przysługuje więc zażalenie ( vide postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2009 roku, IV CZ 64/09; podobnie też A. Daczyński, Komentarz do ustawy o kosztach sądowych w postępowaniu cywilnym [w:] J. Ignaczewski (red.), Koszty postępowań sądowych. Komentarz. Warszawa 2008, wyd.1). Z uwagi na niedopuszczalności zażalenia na punkt 1. postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 8 września 2017 r. , należało zażalenie w tym zakresie odrzucić.
Pozwana zaskarżyła nadto punkt 2 i 3 postanowienia Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie, w którym to Sąd odrzucił zażalenia pozwanej z 4 września 2017 roku i 28 czerwca 2017 roku. W zażaleniu pozwana ponownie wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i wniosek ten Sąd Rejonowy odrzucił postanowieniem z dnia 25 września 2017 roku wzywając jednocześnie do uiszczenia opłaty od zażalenia z 8 września 2017 roku. Opłaty tej pozwana nie uiściła składając ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów. Wskazać należy ponownie na treść art. 112 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Przepis ten wskazuje, iż ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie ma wpływu na bieg terminu do opłacenia pisma. Tym samym Sąd Okręgowy uznał, iż pozwany nie uiścił w terminie opłaty od zażalenia. Zgodnie z treścią art. 370 kpc w zw. z art. 397§2 kpc Sąd odrzuca zażalenie nieopłacone w terminie. Zgodnie z dyspozycją cytowanego już przepisu art. 373 k.p.c. przy odpowiednim zastosowaniu przepisów o postępowaniu apelacyjnym (art. 397 § 2 k.p.c.) Sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie, jeżeli ulegało ono odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze także zażalenie na punt 2 i 3 postanowienia z 8 września 2017 roku należało odrzucić. SSO Piotr Sałamaj SSO Anna Górnik SSO Patrycja Baranowska (...): 1. (...) 2. (...) 3. (...) 4. (...)