Legislator Case Law & Legislation
IX Ka 1551/13 AI generated

Court dismissed prosecutor's appeal on accessory liability, finding defendant lacked intent to aid fraud.

Case Number IX Ka 1551/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the prosecutor's appeal against the first-instance acquittal of the defendant C. K. The prosecutor argued the defendant was an accomplice to fraud by providing a bank account, while the defendant claimed ignorance of the specific fraudulent scheme. The court upheld the acquittal, ruling that the evidence did not prove the defendant had the requisite intent to aid the unidentifiable men in deceiving the victim.

Legislator headnote

AI generated

Art. 18 § 3 kk; Art. 286 § 1 kk: Accessory criminal liability requires proof of the principal's intent and the accessory's knowledge of the specific criminal purpose, which is absent when the accessory acts under a false pretense without awareness of the fraud.

Keywords

AI generated
accessory criminal liability intent requirement accomplice fraud lack of knowledge prosecutor appeal dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 18 § 3 kk
swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa zarzuconego mu aktem oskarżenia, bądź z art. 18 § 3 kk w zw.
Art. 286 § 1 kk
o przestępstwo z art. 286 § 1 kk Sąd Rejonowy w Busku – zdroju X Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Pińczowie wyrokiem wydanym w dniu 3 lipca 2013r.
Art. 437 § 1 kpk
W tym stanie rzeczy podzielając tak rozumowanie Sądu I instancji, w oparciu o przepisy art. 437 § 1 kpk, art.
Art. 457 § 2 kpk
437 § 1 kpk, art. 457 § 2 kpk orzeczono jak w wyroku.
Art. 636 § 1 kpk
O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie art. 636 § 1 kpk.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IX Ka 1551/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Opozda-Kałka (spr.) Sędziowie: SO Anna Szeliga SO Tomasz Nowak Protokolant: st.sekr.sądowy Anna Niebudek przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Roberta Jagusiaka po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 roku sprawy C. K. oskarżonego o przestępstwo z art.286 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Busku Zdroju X Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Pińczowie z dnia 3 lipca 2013 roku sygn. akt X K 22/13 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną; II. kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt 1551/13

UZASADNIENIE

Oskarżony C. K. stanął pod zarzutem tego, że : w dniu 11 marca 2012r. w P., woj. (...)działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma nieustalonymi mężczyznami co do których materiały wyłączono do odrębnego postępowania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził W. Ż.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że udostępnił swoje konto bankowe założone w Banku (...) S.Awyżej wymienionym mężczyznom na które wpłynęły pieniądze w kwocie 103 złote od pokrzywdzonego tytułem zapłaty za 8 sztuk wkładów filtrów do wody B.

M.kupionych za pośrednictwem portalu internetowego A. działając tym samym na szkodę W. Ż., tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk Sąd Rejonowy w Busku – zdroju X Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Pińczowie wyrokiem wydanym w dniu 3 lipca 2013r. w sprawie sygn. akt X K 22/13 oskarżonego C. K.uniewinnił od popełnienia zarzucanego czynu; na podstawie art. 632 pkt 2 kpk kosztami sądowymi obciążył Skarb Państwa . Apelację od wyroku wniósł prokurator, który na podstawie art. 438 pkt 3 kpk zarzucił zaskarżonemu wyrokowi : błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanego wyroku i mający wpływ na jego treść, a polegający na wyrażeniu przez Sąd I instancji błędnego poglądu, że zebrany materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie , iż C.

K. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa zarzuconego mu aktem oskarżenia, bądź z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk, bowiem nie był świadom konsekwencji prawnych z zachowania nieustalonych mężczyzn, którzy dysponując kontem bankowym, założonym na ich prośbę przez C. K. i karta do bankomatu, doprowadzili do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 103,00 złotych W. Ż., co w konsekwencji doprowadziło do jego uniewinnienia pomimo, że prawidłowa ocena zebranego materiału dowodowego, a w szczególności właściwie oceniona na gruncie odpowiedzialności karnej rola oskarżonego jako pomocnika w tym procederze oraz oparta na nich swobodna ocena dowodów z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego w sposób bezpośredni i nie budzący wątpliwości prowadzi do wniosku, że C.

K. wyczerpał znamiona występku z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk, bowiem strona podmiotowa pomocnictwa, jako zjawiskowej formy przestępstwa, obejmuje – przy braku wyraźnego wyłączenia – obie postaci umyślności i nie jest ona normatywnie powiązana ze stroną podmiotową przestępstwa sprawcy głównego co sprawia, że odwoływanie się przez Sąd I instancji, przy zamiarze pomocnika do strony podmiotowej przestępstwa sprawcy głównego jest nieuzasadnione, gdyż wynika to bowiem z nieacesoryjnego charakteru odpowiedzialności karnej pomocnika.

Formułując zarzut jak wyżej skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Apelacja prokuratora jest oczywiście bezzasadna, na uwzględnienie nie zasługuje . Wbrew zarzutowi skarżącego materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie, prawidłowo oceniony przez Sąd I instancji nie daje podstaw do przypisania oskarżonemu zarzucanego mu występku, bądź występku z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk. Stojąc na gruncie wyjaśnień składanych przez oskarżonego jest rzeczą oczywistą i pewna, tak jak to ustalił Sąd I instancji, że oskarżony w dniu 5 marca 2012r. na prośbę dwóch nieznanych mu mężczyzn, których personali nie ustalono założył na swoje nazwisko rachunek oszczędnościowo – rozliczeniowy, w Banku (...) SA Oddział w J., z dostępem do usług bankowości elektronicznej oraz kartą płatniczą.

To właśnie nieustaleni mężczyźni wypełnili za oskarżonego niezbędne dokumenty, Które C. K. podpisał. Z wyjaśnień oskarżonego wynika, iż mężczyźni ci zapewniali oskarżonego, że pracują za granicą i chcąc uniknąć zajęcia ich pieniędzy, chcą „żeby pieniądze te wpływały na jego konto”, do którego zapewnili sobie dostęp, otrzymując od oskarżonego całość dokumentacji bankowej wraz z kartą płatniczą. Analizując dokumentację bankową, operacje dokonywane na rachunku, w tym transakcję, której dotyczyła przedmiotowa sprawa , przy uwzględnieniu wskazań wiedzy, doświadczenia życiowego i zasad logicznego rozumowania , brak jest podstaw ku temu, żeby kwestionować wiarygodność wyjaśnień składanych przez oskarżonego .

W świetle tych właśnie wyjaśnień , brak jest podstaw ku temu żeby przyjąć, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu przestępstwa, bądź, że pomógł nieustalonym mężczyznom w dokonaniu przedmiotowego oszustwa. Oskarżony nie miał świadomości, iż zakładając przedmiotowe konto, nieustaleni mężczyźni w oparciu o dane osobowe oskarżonego i dane o założonym na jego nazwisko rachunku bankowym, na portalu internetowym wystawią do sprzedaży przedmiotowe filtry, które zakupi pokrzywdzony W. Ż. dokonując za nie zapłaty w kwocie 103 zł. właśnie na konto bankowe oskarżonego.

W świetle wyjaśnień składanych przez oskarżonego nie można uznać, tak jak to postuluje skarżący, że oskarżony miał zamiar, choćby ewentualny, dokonania występku z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk . Oskarżony nie miał bowiem świadomości, że pomaga nieustalonym mężczyznom w doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie w błąd co do sprzedaży przedmiotowych filtrów. Z wyjaśnień oskarżonego wynika w sposób pewny, że miał świadomość tego, że podejmowane przez niego działania nie są zgodne z prawem, niemniej jednak brak jest podstaw do przyjęcia, iż miał on świadomość, że udostępnia przedmiotowe konto do realizacji przestępstwa oszustwa .

W tym stanie rzeczy podzielając tak rozumowanie Sądu I instancji, w oparciu o przepisy art. 437 § 1 kpk, art. 457 § 2 kpk orzeczono jak w wyroku. O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie art. 636 § 1 kpk. SSO Anna Szeliga SSO Ewa Opozda-Kałka SSO Tomasz Nowak