Social Security Court dismisses ZUS debt claim as client ceased business operations in 2009.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the Social Insurance Institution's decision ordering the plaintiff to pay social security contributions from September 2010 to September 2016. The court found that although the plaintiff formally registered a business in 2008, he ceased all actual commercial activity after his contract was terminated in February 2009. Consequently, the court ruled that the burden of proof regarding the cessation of business lay with the insured, and the lack of tax filings did not prove continued operation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 13 ust. 4 ustawy o ubezpieczeniach społecznych i zdrowotnych; Art. 8 ust. 6 cyt. ustawy: The obligation to insure arises from the factual commencement and cessation of non-agricultural business activity, not from formal registration or lack of tax filings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V U 419/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 października 2017 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Ewa Nowakowska Protokolant st. sekr. sądowy Alina Kędzia po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. w Kaliszu odwołania J. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 5 stycznia 2017 r. Nr (...) i (...) w sprawie J. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o ustalenie wysokości należności z tytułu nieopłaconych składek Zmienia decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 5 stycznia 2017 r. znak (...) i (...) w ten sposób, że ustala, iż J. K. nie jest zobowiązany do zapłaty składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz Fundusz Pracy od września 2010r. do września 2016r.
UZASADNIENIE
Decyzjami z dnia 05.01.2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w O. określił wysokość zobowiązania J. K. z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy za okres od 09/2010r. do 06./2016r. oraz za okres od 07/2016r. do 09/2016r. w kwotach określonych w obu decyzjach i z należnymi odsetkami, bowiem nie złożył deklaracji rozliczeniowych ani nie wyrejestrował działalności, a miał w tym czasie obowiązek deklaracje składać i należne składki opłacać, tym bardziej, że prawomocnymi decyzjami z dnia 05.07.2012r. ustalone było podlegania przez niego ubezpieczeniom z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.
Odwołanie od oby tych decyzji wniósł do Sądu J. K. domagając się ich uchylenia, gdyż działalności nie prowadził już od 18.02.2009r. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił i zważył co następuje. Poza sporem jest, że J. K. prowadził działalność gospodarczą. Wpisu do ewidencji działalności dokonał z dniem 01.01.2008r. z oznaczeniem przedsiębiorcy: (...). Jako przedmiot działalności wpisano działalność agencji reklamowych (wydruk z CEIDG w aktach ZUS). Była to jedyna działalność odwołującego się i zarejestrowana została w związku z wymogiem podmiotu z jakim współpracował.
W dniu 2.01.2008r. zawarł bowiem umowę pośrednictwa w sprzedaży i wykonywania usług marketingowo-promocyjnych z Grupą (...) s.a.Następnie podmiot ten przekształcił się w (...) s.a. i umowę analogiczną jak pierwszą odwołujący się zawarł z tą spółką w dniu 17.11.2008r. Faktycznie odwołujący się zajmował się przedstawianiem oferty wydawniczej i zbieraniem w szkołach i przedszkolach zamówień na podręczniki. Formalnie nazywano to kreowaniem sprzedaży i wykonywaniem usług marketingowo-promocyjnych. (dowód- zeznania odwołującego się, umowy z 2.01.2008 r.i z 17.11.2008r. k 30) W dniu 04.02.2009r. (...) S.A. w K.rozwiązała z J.
K.umowę z dnia 17.11.2008r. ze skutkiem na 18.02.2009r. (dowód- pismo z 04.02.2009r. k 30) Poza sporem jest, że odwołujący się co do okresu objętego w/w decyzjami nie składał deklaracji rozliczeniowych ani wyrejestrowującej w ZUS, mimo że zaprzestał zajmować się rozprowadzaniem podręczników po rozwiązaniu z nim umowy. Nie wyrejestrował też działalności z ewidencji. Podobnie nie składał deklaracji podatkowych poza zeznaniem PIT-37 za rok 2007 i VAT -7 za miesiące 03/2009 do 07/2008 r. (dowód - informacja z Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z 05.10.2017r. k 35) J.
K.nie prowadził dalszej działalności gospodarczej w innym zakresie. Współpraca z wydawnictwem z K. (1)była jedyną formą jego aktywności zarobkowej. Po zaprzestaniu współpracy z (...) S.A. odwołujący się już nie pracował zarobkowo. Zajmował się domem i pomagał chorującej matce. Jego rodzina utrzymywała się z zarobków żony J. K.. (dowód-zeznania odwołującego się od 14 do 22 minuty nagrania z rozprawy) Wezwaniem z dnia 22.11.2011r. Prezydent Miasta K.poinformował go o konieczności zgłoszenia zmiany we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej poprzez zmianę przedmiotu działalności zgodnie z PKD.
W piśmie zawarto informację, że niezłożenie wniosku o zmianę wpisu będzie stanowić dowód, że działalność nie jest prowadzona, co będzie uzasadniać wykreślenie wpisu z ewidencji działalności.( kserokopia pisma k 14) Poza sporem jest, że J. K.nie zareagował na to wezwanie. Podobnie nie zareagował na dwie decyzje z dnia 05.07.2012r jakimi ZUS Oddział w O.stwierdził o podleganiu ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu z tytułu prowadzonej działalności w okresie od 1.01.2008r. do 31.12.2009 z preferencyjnymi składkami, a od 01.01.2010r. z podstawa wymiaru składek 60% przeciętnego wynagrodzenia.
Obie decyzje odebrał osobiście, co potwierdzają podpisy na zwrotnych poświadczeniach odbioru korespondencji. ( w aktach ZUS) Zgodnie z art. 68 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2016r. poz. 963 ze zm.) do zakresu działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych należy między innymi: wymierzanie i pobieranie składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Z kolei jak wynika z treści art. 46 ustawy systemowej płatnik składek jest obowiązany, bez uprzedniego wezwania przez ZUS, według zasad wynikających z przepisów ustawy opłacać.
Stosownie do art.4 ust 2 cyt. ustawy za płatnika uznaje się m.in. ubezpieczonego zobowiązanego do opłacania składek na własne ubezpieczenie. Zgodnie z art.4 ust.1 ubezpieczonym jest osoba fizyczna podlegającą chociaż jednemu z ubezpieczeń, o których mowa w art. 1 ustawy systemowej. Zgodnie z art.6 ust 1 pkt. 5, art. 12 ust 1. cyt. ustawy obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym; emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu podlegają m.in. osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność gospodarczą.
Obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, stosownie do art.66 ust.1 pkt 1 lit.c ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych z 27.08.2004r. (tj Dz.U.2015 poz.581) podlegają osoby prowadzące działalność gospodarczą i osoby z nimi współpracujące (z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej). Za osobę prowadzącą działalność gospodarczą w myśl słowniczka zawartego w art.8 ust.6 cyt. ustawy uważa się osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych.
Stosownie do treści art. 13 ust 4 cyt. ustawy – obowiązek ubezpieczenia powstaje w stosunku do osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności i trwa do dnia zaprzestania wykonywania działalności. Jest w orzecznictwie sądowym już ugruntowany pogląd, że o istnieniu obowiązku podlegania ubezpieczeniu przez osoby prowadzące działalność gospodarczą decyduje faktyczne prowadzenie czynności, a nie kwestie związane z uzyskiwaniem przychodu czy z formalnym zarejestrowaniem, wyrejestrowaniem czy zgłaszaniem przerw w prowadzeniu działalności.
Są to kwestie mające znaczenie w sferze dowodowej, a nie przesądzają same w sobie o podleganiu ubezpieczeniu. (patrz wyroki SN z 04.01.2008r. sygn. IUK 202/07, i sygn. IUK208/07, wyrok S.A. w Białymstoku z 24.06.2008r.IIIAUa 534/08, wyrok SN z 11.04.2008r.sygn.IUK 297/07, wyrok SN z 19.03.2007r.sygn.IIIUK 133/06) Przytoczone orzeczenia wskazują przy tym zgodnie i konsekwentnie na decydujące znaczenie dowodów przedstawionych w konkretnej sprawie dla ustalenia okoliczności faktycznych dotyczących prowadzonej działalności, z uwagi na indywidualne sytuacje mogące mieć miejsce w każdym ocenianym przypadku.
W przypadku sporu co do podlegania obowiązkowi ubezpieczenia ciężar dowodu spoczywa na ubezpieczonym (wyrok SN z 4.04.2008r. IUK 293/07) W niniejszej sprawie okoliczności faktyczne świadczą, że po rozwiązaniu umowy z (...) S.A. z K. (1)odwołujący się już nie zajmował się sprzedażą podręczników. Nie prowadził też swojej aktywności zawodowej w żadnej innej formie. Potwierdzeniem tego jest brak rozliczeń podatkowych od 2009r. W tych okolicznościach o istnieniu tytułu do podlegania ubezpieczeniom nie mogą świadczyć wydane przez ZUS decyzje o podleganiu przez niego obowiązkowo ubezpieczeniom z 05.07.2012r. mimo, że nie były one skarżone przez odwołującego się.
Decyzje te są późniejsze niż wezwanie z 22.11.2011r. od Prezydenta Miasta K.o zgłoszenie zmiany we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej zgodnie z PKD. Pouczenie zawarte w tym wezwaniu stwarzało po stronie odwołującego się uzasadnione przekonanie, że brak jego wniosku o zmianę wpisu jest dowodem, że działalność nie jest już prowadzona i automatycznie zostanie wykreślona z ewidencji działalności gospodarczej. Zaniechanie przekazania przez J. K. stosownych deklaracji do organu rentowego świadczyć może o jego braku odpowiedzialności i niefrasobliwości, ale nie o prowadzeniu działalności gospodarczej w okresach wskazanych w w/w decyzjach z 2012r. i do nadal.
W ocenie Sądu odwołujący się w okresach wskazanych w obu zaskarżonych decyzjach, czyli od września 2010r. do września 2016r.. już nie prowadził działalności gospodarczej, a skoro jej nie prowadził, to nie podlegał w tym czasie ubezpieczeniom społecznym ani zdrowotnemu i w konsekwencji nie jest zobowiązany do zapłaty zaległości składkowych za ten okres. Zaskarżone decyzje podlegały więc zmianie i zgodnie z art. 477 14 § 2 kpc orzeczono jak w wyroku.