Legislator Case Law & Legislation
II K 122/14 AI generated

Court acquits defendant of tax crime due to lack of intent caused by faulty expert opinion.

Case Number II K 122/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court acquitted the defendant, a technical director, of the tax crime of operating gambling machines in violation of regulations. The prosecution alleged the defendant knowingly operated a machine allowing stakes and winnings exceeding legal limits, but the defendant claimed ignorance due to valid registration documents. The court found the defendant's explanation credible and determined that the machine's non-compliance resulted from a faulty expert opinion issued by the Ministry of Finance, which misled the defendant into believing the machine was compliant.

Legislator headnote

AI generated

Art. 107 § 1 k.k.s.; Art. 9 § 3 k.k.s.; The crime of operating gambling machines in violation of regulations requires intentional conduct; where a defendant acts based on a faulty official expert opinion regarding machine compliance, the lack of intent precludes criminal liability.

Keywords

AI generated
tax crime gambling lack of criminal intent faulty expert opinion automated gambling machines Ministry of Finance registration documents acquittal due to mistake

Cited Legislation

AI generated
Art. 107 § 1 k.k.s.
o popełnienie przestępstwa skarbowego określonego w art. 107§1kks w zw.
Art. 9 § 3 k.k.s.
z art. 9§3kks orzeka: I.
Art. 632 pkt 2 k.p.k.
O kosztach orzeczono w myśl art. 632 pkt 2kpk.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 122/14 RKS (...)

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 września 2017 r. Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Marek Tyciński Protokolant stażysta Patrycja Klonowska w obecności prokuratora Przedstawiciela (...) po rozpoznaniu dnia 13 czerwca 2017 r., 9 sierpnia 2017 roku, 31 sierpnia 2017 roku, 12 września 2017 roku sprawy: W. C. (1) urodz. (...) w G. syna K. i B. oskarżonego o to, że: pełniąc funkcję dyrektora do spraw technicznych w spółce (...) z siedzibą w G. przy ul. (...), w okresie od 1 czerwca 2010 roku do dnia 12 października 2011 roku, urządzał gry wbrew przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych ( Dz.

U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) w punkcie gier (...) – P. F. (1) ul. (...), w T. na automacie H. (...) o nr fabrycznym (...), (...), poprzez możliwość stosowania podczas gry na w/w automacie stawki za udział w jednej grze wyżej niż 0,50 zł i możliwość maksymalnej wygranej mogącej przekroczyć 60,00 złotych tj. o popełnienie przestępstwa skarbowego określonego w art. 107§1kks w zw. z art. 9§3kks orzeka: I. Uniewinnia oskarżonego W. C. (1) od popełnienia zarzucanego mu czynu. II. Kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa sygn. akt II K 122/14

UZASADNIENIE

W 2011r. W. C. (1) był dyrektorem ds. technicznych w (...) sp. z o.o. w G.. W ramach swoich obowiązków zajmował się między innymi sprawami administracyjnymi związanymi z automatami do gier wstawionymi do różnych lokali, w tym do baru (...) przy ul. (...) w T.. W dniu 12 10 2011r. funkcjonariusze (...) w T. przeprowadzili kontrolę w tym barze w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych. W ramach eksperymentu stwierdzili oni, że na automacie H. (...) o nr fabrycznym (...), (...) istnieje możliwość stosowania podczas gry stawki za udział w jednej grze wyżej niż 0,50 zł i możliwość maksymalnej wygranej mogącej przekroczyć 60,00 złotych.

Okoliczność tę potwierdziła późniejsza opinia biegłego. Automat ten posiadał opinie techniczne z badania poprzedzającego rejestrację (...) stwierdzające istnienie wszystkich wymogów dla automatów o niskich wygranych. Nadto był on zarejestrowany i zgłoszony do eksploatacji. Stosowne plomby były nienaruszone. W. C. (1) nie miał zastrzeżeń co do tego automatu. (dowód: wyjaśnienia W. C. k. 397, zakres obowiązków. k. 250, protokół kontroli, k. 2-4, opinia k. 132-135, księga kontroli k. 224-226, 9-18) W. C. (1) oskarżono o to, że pełniąc funkcję dyrektora do spraw technicznych w spółce (...) z siedzibą w G. przy ul. (...), w okresie od 1 czerwca 2010 roku do dnia 12 października 2011 roku, urządzał gry wbrew przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych ( Dz.

U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) w punkcie gier (...) ul. (...), w T. na automacie H. (...) o nr fabrycznym (...), (...), poprzez możliwość stosowania podczas gry na w/w automacie stawki za udział w jednej grze wyżej niż 0,50 zł i możliwość maksymalnej wygranej mogącej przekroczyć 60,00 złotych tj. o popełnienie przestępstwa skarbowego określonego w art. 107§1kks w zw. z art. 9§3kks Oskarżony nie przyznał się do zarzucanego czyny w szczególności wyjaśniając, że zakwestionowany automat był badany przez stosowną jednostkę wyznaczoną przez Ministra Finansów i zarejestrowany jako automat o niskich wygranych.

Widział te dokumenty i nie miał do nich zastrzeżeń. Sąd dał wiarę jego wyjaśnieniom. Nie są one sprzeczne z zeznaniami świadków i korespondują one z dokumentami zebranymi w sprawie. Sąd dał wiarę zeznaniom J. W., P. F., M. D., M. K., M. E., A. S., D. L., P. K., R. N., W. S. gdyż brak jest podstaw by odmówić im wiarygodności. Zeznania funkcjonariuszy celnych i pracowników baru (...) oprócz potwierdzenia informacji z przebiegu kontroli niewiele wniosły do sprawy. Również zeznania (...) nic nie wniosły do sprawy. Sąd dał wiarę opinii biegłego, która jest rzetelna, fachowa i brak w nie niejasności.

Reasumując należy stwierdzić, że zakwestionowany automat posiadał stosowne dokumenty i oskarżony nie miał podstaw aby uznać, że automat nie spełnia wymogów dla automatów o niskich wygranych. W tym zakresie wprowadziła go w błąd błędna opinia (...) wyznaczonej do przeprowadzenia badań przez Ministra Finansów. Ponieważ czyn z art. 107§1kks można popełnić tylko umyślnie dlatego uniewinniono oskarżonego od zarzucanego mu czynu. O kosztach orzeczono w myśl art. 632 pkt 2kpk.