Bankruptcy appeal dismissed; court held missing documents do not halt proceedings if court can obtain them.

Sygn. akt VIII Gz 172/17 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2017 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Elżbieta Kala (spr.) Sędzia SO Marek Tauer Sędzia SO Artur Fornal po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2017 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Ł. K. nieprowadzącego działalności gospodarczej o ogłoszenie upadłości na skutek zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy z dnia 7 września 2017 r. sygn. akt. XV GU 318/17 postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie Elżbieta Kala Marek Tauer Artur Fornal

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 7 września 2017 r. Przewodniczący w Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy w pkt-cie I przedłużył termin na uzupełnienie braków wniosku do dnia 10.08.2014 r., a w pkt-cie II zwrócił wniosek dłużnika o ogłoszenie jego upadłości jako osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej na podstawie art. 35w zw. z art. 491 2 ust. 1 prawo upadłościowe. W uzasadnieniu wskazał, że zarządzeniem z dn. 14.07.2017 r. dłużnik został zobowiązany do uzupełnienia braków umożliwiających nadanie biegu wnioskowi o ogłoszenie upadłości – w terminie 14 dni pod rygorem zwrotu wniosku.

Dłużnik nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków wskazanych w zarządzeniu z dn. 14.07.2017 r., wymienionych w: - punkcie I ust. 1 (brak przedłożenia żądanych dokumentów z wskazaniem na ich brak w posiadaniu dłużnika i brak kontaktu z byłym wspólnikiem; - w punkcie I ust. 2 w zakresie wysokości dochodów dłużnika - w punkcie I ust. 3 – podano przy tym, że dłużnik nie jest w stanie wskazać, jaka część zobowiązań została spłacona. Przewodniczący w Sądzie Rejonowym stwierdził, że dłużnik nie wykazał w wystarczający sposób, że nie mógł żądanych braków usunąć.

W ocenie Przewodniczącego dłużnik mógł zwrócić się choćby do wierzycieli o stosowne dokumenty i informacje. Przewodniczący podkreślił też, że wezwanie dłużnika do przedłożenia żądanych informacji miało na celu zbadanie zaistnienia ewentualnych negatywnych przesłanek określonych w art. 491 (4) ust. 1 i w art. 491(4) ust. 3 pr. upadłościowego, skutkujących oddaleniem wniosku o ogłoszenie upadłości. Zdaniem Przewodniczącego Sądu Rejonowego informacje jakie i kiedy dłużnik zaciągnął zobowiązania, w jakim celu, na co zostały przeznaczone środki , jaka była jego sytuacja w chwili zaciągania kolejnych długów – są niezbędne do nadania sprawie dalszego biegu.

Na powyższe orzeczenie zażalenie złożył wnioskodawca zaskarżając je w zakresie pkt II i zarzucił naruszenie przepisu art. 35 w zw. z art. 491 2 ust. 1 pr. upadłościowego poprzez jego błędną interpretacje i nieprawidłowe zastosowanie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia, rozpoznanie sprawy i rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu zażalenia wnioskodawca podał ponadto, że nie posiada innej dokumentacji niż ta która została dołączona do wniosku, przede wszystkim z uwagi na brak kontaktu z byłym wspólnikiem.

W dalszej części wnioskodawca podawał argumenty świadczące jego zdaniem o zasadności jego wniosku.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Co prawda Przewodniczący jako podstawę zwrotu wniosku podał w uzasadnieniu zarządzenia z dn. 7.09.2017 r. wyłącznie art. 35 i 491 2 ust. 1 prawa upadłościowego, to jednak w zarządzeniu z dn. 14.07.2017 r. wzywającym wnioskodawcę do uzupełnienia braków wniosku, przywołał także art. 29 prawa upadłościowego. Stwierdzić zatem należy, że również ten przepis był podstawą zwrotu wniosku. W ocenie Sądu Okręgowego, w niniejszej sprawy nie zaszły podstawy do zwrotu wniosku o ogłoszenie upadłości.

W myśl bowiem art. 29 ustawy z dnia 28 lutego 2003 roku Prawo upadłościowe, jeżeli na skutek braku lub wskazania nieprawidłowego adresu dłużnika lub niewykonania innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu, wniosek o ogłoszenie upadłości zwraca się. W postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości nie stosuje się przepisów o zawieszeniu postępowania (art. 35 in fine). Dlatego też skutki braku lub wskazania nieprawidłowego adresu dłużnika, jak też niewykonania innych zarządzeń uniemożliwiających nadanie sprawie biegu unormowano w art. 29 w odmienny sposób niż w kodeksie postępowania cywilnego.

W ocenie Sądu jednakże, z racji tego, iż w postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości stosuje się odpowiednio przepisy księgi pierwszej Kodeksu postępowaniu cywilnego, z wyjątkiem przepisów o zawieszeniu (art. 35 pr. upadł.), ustawodawca przyznał sądowi upadłościowemu, w przypadku zaistnienia jedynie analogicznych sytuacji jak wskazane w art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c., uprawnienie do zwrotu wniosku pomimo nadania biegu sprawie. Przepis art. 29 powołanej ustawy stanowi zatem podstawę do zwrotu wniosku tylko w sytuacji, gdy wnioskodawca bądź nie wskazał swojego adresu, bądź wskazał adres niewłaściwy i nie można było zastosować art. 130 k.p.c. - gdy wnioskodawca występuje w sprawie samodzielnie lub art. 28 ust. 1 Prawa upadłościowego – gdy jest reprezentowany przez fachowego pełnomocnika.

Przez „inne zarządzenia", o jakich mowa we wskazanym przepisie, należy rozumieć zarządzenia odnoszące się do braków wniosku o podobnym charakterze. Skoro w postępowaniu upadłościowym, w przypadku zaistnienia analogicznych sytuacji jak wskazane w art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c., Sąd ma uprawnienie do zwrotu wniosku na podstawie art. 29 ustawy Prawo upadłościowe, to należy odwołać się do stanowiska wyrażonego w orzecznictwie przy zawieszeniu postępowania na podstawie powołanego powyżej przepisu, iż może ono nastąpić tylko w razie niewykonania przez powoda zarządzenia o charakterze formalnym, na skutek którego sprawie nie można nadać biegu.

Nie dotyczy to natomiast niewykonania postanowienia dowodowego, które może skutkować jedynie następstwami z art. 233 § 2 k.p.c. (postanowienie SN z 29.03.1982 r., IV CZ 44/82, LEX nr 8407). Przepis powyższy bowiem wyraźnie stanowi, że jeżeli na skutek niewykonania innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu, to wówczas może nastąpić zwrot wniosku. W ocenie Sądu Okręgowego, w przedmiotowej sprawie nie można uznać, że z uwagi na niewykonanie przez dłużnika zobowiązania wynikającego z punktu I ust. 1, 2 i 3 zarządzenia z dnia 14 lipca 2017 roku w postaci braku przedłożenia odpisów bądź kopii umów pożyczek, kredytów na podstawie których powstały długi, przedłożenia dochodów dłużnika i tego w jakiej części zobowiązania dłużnika zostały spłacone nie można nadać sprawie dalszego biegu.

Przede wszystkim należy zaznaczyć, iż dłużnik złożył w zakreślonym terminie do wykonania zarządzenia dodatkowe informacje w piśmie z dn. 8.08.2017 r., dołączając kolejne dokumenty a także wskazując, że innej dokumentacji nie posiada. Brak szczegółowego przebiegu zadłużenia oraz nie wskazanie łącznej wysokości rat kredytów i pożyczek należnych od dłużnika od początku zadłużania się nie są okolicznościami uniemożliwiającymi nadanie biegu sprawie, a winny być ustalane i rozpoznawane merytorycznie, w toku postępowaniu upadłościowego.

Nie zaistniały zatem żadne przeszkody, aby na tym etapie nadać dalszy bieg sprawie. Sąd upadłościowy może bowiem zwrócić się do wskazanych wierzycieli o stosowne dokumenty. Dopiero problemy w uzyskaniu odpowiednich dokumentów przez Sąd mogłyby być rozpatrywane jako przesłanka niemożności nadania sprawie dalszego biegu. To, że na dłużniku spoczywa obowiązek wykazania przesłanek do ogłoszenia upadłości i przedstawienia stosownych dowodów nie może być podstawą do zwrotu wniosku w sytuacji ich nie przedstawienia, a jedynie podstawą do merytorycznego rozpoznania wniosku i w przypadku braku wykazania podstaw do ogłoszenia upadłości oddalenia tego wniosku.

Reasumując, brak przedłożenia omawianych dokumentów w tej konkretnej sprawie nie jest przeszkodą do nadania dalszego biegu sprawie. Mając na uwadze przytoczone okoliczności orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 i art. 398 k.p.c. w zw. z art. 29 ustawy Prawo upadłościowe i art. 35 oraz w zw. z art. 491 2 ust. 1 tej ustawy, orzekł jak w sentencji. Elżbieta Kala Marek Tauer Artur Fornal