Legislator Case Law & Legislation
I1 C 564/17 AI generated

Court dismissed claim against deceased debtor's heir due to valid settlement agreement terms. Heir argued payments reduced debt, plaintiff claimed default made it due.

Case Number I1 C 564/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment against the deceased debtor's heir, ruling the debt was no longer enforceable. Although the plaintiff alleged a default on installment payments, the court found the settlement agreement remained valid and the debt was being paid according to its terms. Consequently, the claim was rejected as premature because the parties had mutually agreed to new repayment schedules.

Legislator headnote

AI generated

Art. 385 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c.: A settlement agreement validly concluded between parties creates binding terms for repayment, preventing the creditor from prematurely enforcing the debt despite alleged defaults if the debtor continues performance.

Keywords

AI generated
settlement agreement premature enforcement installment payments deceased debtor heir liability default claim repayment terms

Cited Legislation

AI generated
Art. 385 § 1 k.p.c.
Art. 386 § 1 k.p.c.
art. 98 k.p.c
O kosztach procesu Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sporu na podstawie art. 98 k.p.c.
art. 108 k.p.c
i art. 108 k.p.c., obciążając nimi powoda i uznając je za uiszczone w całości.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I 1 C 564/17 upr.

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 września 2017 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Piotr Jędrzejewski Protokolant: st. sekr. sądowy Maja Żyrek po rozpoznaniu w dniu 6 września 2017 r. w Gdyni na rozprawie sprawy z powództwa B. (...) (...) z siedzibą w G. przeciwko H. S. o zapłatę I. Oddala powództwo. II. Kosztami procesu obciąża powoda uznając je za uiszczone w całości.

UZASADNIENIE

Powód B. (...) (...) Zamknięty z siedzibą w G. wniósł o zasądzenie od pozwanej J. S. kwoty 4.232,60 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, że w księgach funduszu na dzień 7 luty 2014 r. widnieje zadłużenie pozwanej przysługujące powodowi. Cała kwota zadłużenia jest wymagalna. (pozew – k. 3-4) W dniu 27 maja 2014 r. pozwana zmarła zaś w dniu 25 maja 2017 r. Sąd wydał postanowienie o prowadzeniu postępowania z udziałem następców prawnych pozwanej J.

S. tj. D. S., H. S., I. P., M. S., S. B., W. S. (1) i W. S. (2). W stosunku do D. S., I. P., M. S., S. B., W. S. (1) i W. S. (2) wobec cofnięcie powództwa przez powoda Sąd umorzył postępowania w stosunku do tych osób postanowieniem z dnia 25 maja 2017 r. W odpowiedzi na pozew pozwany H. S. nie zakwestionował istnienia długu jednakże wniósł o oddalenie powództwa w celu spłacenia w całości długu powodowi. Wskazał, iż zawarł w dniu 29 sierpnia 2016 r. ugodę z powodem w której doszło do uznania przez pozwanego zobowiązania i rozłożenia jej na 20 rat.

Raty te spłaca w określonych terminach i brak jest podstaw do zasądzania od niego należności. (odpowiedź na pozew 109-113) W piśmie z dnia 14 sierpnia 2017 r. powód wskazał, iż w związku z dokonanymi przez pozwanego wpłatami precyzuje roszczenia o określił jej jako kwotę 1.579,85 zł wraz odsetkami ustawowymi sprecyzowanymi w piśmie. Powód stwierdził, iż wobec uchybienia terminu płatności przez pozwanego postawił wierzytelność w stan natychmiastowej wykonalności. (pismo z dnia 14.08.2017 r. k. 140-144) Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 7 lutego 2014 r. powód B. (...) (...) Zamknięty z siedzibą w G. wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych z którego wynika, iż na ten dzień w księgach funduszu widniała wierzytelność w stosunku do pozwanej J. S. w kwocie 4.232,60 zł w tym 2.443,84 zł tytułem kapitału, 1.526,76 zł tytułem odsetek i 262 zł tytułem kosztów wynikająca z umowy zawartej przez nią z (...) Bank SA w dniu 27 lipca 2009 r. /dowód : wyciąg k.13/ W dniu 27 maja 2014 r. pozwana J. S. zmarła. /dowód : akt zgonu k. 43/ Sąd Rejonowy w Miliczu postanowieniem z dnia 17 września 2015 r. stwierdził, iż spadek po pozwanej J.

S. nabyły jej dzieci m.in. H. S.. /dowód : postanowienie SR w Miliczu k. 67/ W dniu 29 sierpnia 2016 r. H. S. zawarł z powodem ugodę zero o nr (...) w której należność z tej umowy została uznana przez H. S. i ustalono iż należność ta będzie przez niego spłacana w 20 ratach po 241,16 zł w okresie od 15 września 2015 r. do dnia 14.08.2018 r. Pozwany dokonał szeregu wpłat kwotę 241,16 zł poczynając od dnia 22 września 2016 r. , poprzez 11.10.2016r., 14.11.2016 r., 13.12.2016 r., 11.01.2017 r., 12.02.2017 r., 13.03.2017 r., 13.04.2017 r., 12.05.2017 r., 14.06.2017 r. po 12.07.2017 r. /dowód : ugoda k. 145-146, zestawienie wpłat k. 145/

Sąd zważył, co następuje:

Przy ustalaniu stanu faktycznego Sąd oparł się na dowodzie z w/w dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania. Dowody te w powyższym zakresie zostały uznane przez Sąd za wiarygodne. Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Pozwany nie kwestionował istnienia wierzytelności we wskazanej wysokości jednakże wskazał, iż zawarł z powodem ugodę pozasądowa w ramach której dokonuje regularnych spłat należności które zmniejszyły zadłużenie pochodzące z dochodzonej należności, a nadto roszczenie jest spłacane za zgoda powoda w ratach wiec nie jest ono jeszcze wymagalne.

Roszczenie powoda co do wysokości nie było przez pozwanego kwestionowane. Co więcej pozwy przedłożył ugodę zawartą przez niego z powodem w której uznał wysokość roszczenia wskazanego w tej ugodzie i zobowiązał się do jej spłaty. Jednocześnie jak wskazał pozwany realizował tą ugodę zaś powód to potwierdził wskazując jakie wpłaty zostały dotychczas dokonane i w jaki sposób zostały one zaliczone na dochodzona należność. Jednocześnie powód precyzując żądanie w piśmie z dnia 14 sierpnia 2017 r. nie cofnął powództwa w części, w której należność została spłacona.

Wobec jej spłacenie i nie cofnięcia powództwa przez powoda powództwo w tej części zostało oddalone. W pozostałej części w ocenie Sądu roszczenie było przedwczesne. Żądanie skierowane przeciwko J. S. było wymagalne, jednak w wyniku zawarcia ugody powód określił inne warunki i terminy spłaty tego roszczenia Powód umówił się z pozwanym na nowe terminy spłaty tej należności w miesięcznych ratach co spowodowało, iż należność, której dochodzi w tym postępowaniu uległa odnowieniu i stała się niewymagalna. Pozwany w skazał, iż wobec opóźnieniu w płatności pierwszej raty cała należność zgodnie z zapisami ugody została postawiona w stan natychmiastowej wymagalności, jednakże nie przedstawił na powyższe twierdzenie żadnego dowodu, a ponadto pozwany nadal dokonuje spłat w określonych w ugodzie terminach.

Powoduje to w ocenie Sądu, że ugoda ta nadal obowiązuje zaś roszczenie w pozostałej części winno zastać oddalone jako przedwczesne. Z tych względów Sąd oddalił powództwo. O kosztach procesu Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sporu na podstawie art. 98 k.p.c. i art. 108 k.p.c., obciążając nimi powoda i uznając je za uiszczone w całości.