Legislator Case Law & Legislation
I C 4/17 AI generated

Civil court dismisses plaintiff's claim for execution costs as execution was legally valid against the defendant.

Case Number I C 4/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's lawsuit seeking reimbursement of legal costs incurred during a civil execution proceeding. The plaintiff argued that the execution was unlawful because a prior judgment had partially invalidated the enforcement title, yet the court found the execution legally valid against the specific defendant. Consequently, the court ruled that the plaintiff suffered no compensable damage and ordered them to pay the defendant's legal fees.

Legislator headnote

AI generated

Art. 415 k.c.; Art. 770 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.; Art. 365 § 1 k.p.c.; Art. 375 § 2 k.c. Costs of execution proceedings cannot be awarded to the creditor against the debtor if the execution was conducted in accordance with the law, as such costs do not constitute compensable damage under civil law.

Keywords

AI generated
execution proceedings legal costs civil law damages enforcement title partial invalidity creditor liability procedural costs

Cited Legislation

AI generated
art. 415 k.c.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na mocy art. 415 k.c. a contrario ( punkt I.
art. 770 k.p.c.
Przepis art. 770 k.p.c. wyklucza możliwość zastosowania – choćby na podstawie art.
art. 98 § 1 k.p.c.
– ogólnej reguły rozstrzygania o kosztach procesu przez wzgląd na jego ostateczny wynik (art. 98 § 1 k.p.c.).
art. 365 § 1 k.p.c.
Przedmiotem prawomocności materialnej (art. 365 § 1 k.p.c.) jest bowiem ostateczny rezultat rozstrzygnięcia, a nie przesłanki, które do niego doprowadziły (por.
art. 375 § 2 k.c.
art. 825 pkt 2 k.p.c.
wezwał komornika do umorzenia egzekucji na podstawie art. 825 pkt 2 k.p.c. z uwagi na fakt, że prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 5 czerwca 2015 r.
art. 825 pkt 2 k.p.c
wezwał komornika do umorzenia egzekucji na podstawie art. 825 pkt 2 k.p.c.
art. 375 § 2 k.c
art. 365 § 1 k.p.c
Przedmiotem prawomocności materialnej (art. 365 § 1 k.p.c.) jest bowiem ostateczny rezultat rozstrzygnięcia, a nie przesłanki, które do niego doprowadziły (por.
art. 415 k.c
Wykazane przez powoda koszty reprezentacji postępowaniu egzekucyjnym nie są więc podlegającą naprawieniu szkodą majątkową w rozumieniu art. 415 k.c.

Cited Case Law

AI generated
wyrok SN z dnia 24 stycznia 2017 r., V CSK 164/16
wyrok SN z dnia 24 stycznia 2017 r., V CSK 164/16).
wyrok SN z dnia 15 października 2015 r., II CSK 716/14
wyrok SN z dnia 15 października 2015 r., II CSK 716/14), lecz w niniejszym przypadku z pewnością tak nie jest.
V CSK 164/16
Supreme Court quashes lower court ruling for violating binding force of prior judgment regarding contract validity.
II CSK 716/14
Supreme Court dismisses claim for damages due to statute of limitations and lack of criminal intent in parallel enforcement proceedings.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 4/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: SSR Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2017 r. w G. sprawy z powództwa Z. K. (1) przeciwko Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im. F. S. z siedzibą w G. o zapłatę I. oddala powództwo; II. zasądza od powoda Z. K. (1) na rzecz pozwanego Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im. F. S. z siedzibą w G. kwotę 247 zł (dwieście czterdzieści siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 4/17

UZASADNIENIE

Stan faktyczny Z. K. (1) był dłużnikiem Spółdzielczej (...) w G. w uwagi na treść prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 1 sierpnia 2011 r. (sygn. I C 741/10). Na podstawie tegoż tytułu egzekucyjnego (zaopatrzonego w klauzulę wykonalności w stosunku do Z. K.) była prowadzona przez wierzyciela egzekucja (sygn. KM 352/15, komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w Kłodzku – A. S.), m.in. w zakresie potrąceń z renty lub emerytury. Dowód: wezwanie, k. 8 Pełnomocnik dłużnika – radca prawny R. A. G. – pismem z dnia 5 lutego 2016 r. wezwał komornika do umorzenia egzekucji na podstawie art. 825 pkt 2 k.p.c. z uwagi na fakt, że prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 5 czerwca 2015 r. w sprawie I C 532/16 pozbawiony został wykonalości w części, tj. co do 89,69 zł wraz z odsetkami od tej kwoty od 21 grudnia 2010 r. tytuł wykonawczy, na podstawie którego była prowadzona egzekucja.

Dowód: wezwanie, k. 9 Komornik postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2016 r. umorzył egzekucję na podstawie art. 825 pkt 2 k.p.c. Dowód: postanowienie, k. 10 Radca prawny R. A. G. wystawił Z. K. (1) w dniu 5 lutego 2016 r. fakturę VAT obejmującą obowiązek zapłaty 30 zł tytułem zastępstwa procesowego w w/w postępowaniu egzekucyjnym. Ponadto została uiszczona opłata skarbowa od pełnomocnictwa w tym postępowaniu egzekucyjnym w kwocie 17 zł i poniesiony koszt przelewu (3 zł) oraz opłaty za dwa listy (5,50 zł oraz 2,35 zł). Dowód: faktura VAT, k. 12 przelew, k. 13 wydruk transakcji, k. 14 odpis koperty ze znaczkiem, k. 15 Mimo wezwania wierzyciel odmówił zwrotu w/w kosztów.

Okoliczność bezsporna Ocena dowodów Po pierwsze, należy zauważyć, że w niniejszym postępowaniu powód przedstawił wyłącznie sentencję wyroku z dnia 5 czerwca 2015 r. (k. 7). Treść tego orzeczenia nie wywiera zamierzonego przez powoda skutku, gdyż uznanie, że pozytywny finał rozpoznania powództwa przeciwegzekucyjnego wniesionego przez jednego z dłużników solidarnych nastąpił w wyniku uwzględnienia zarzutu wspólnego wszystkim dłużnikom solidarnym (art. 375 § 2 k.c.) może wynikać wyłącznie z treści uzasadnienia tego orzeczenia, którego jednak w niniejszym postępowaniu nie przedstawiono.

Oznacza to, że w niniejszym postępowaniu Sąd nie mógł dokonać ustalenia faktycznego, że ów wyrok jest realizacją wspólnego dłużnikom solidarnym zarzutu, gdyż byłoby ustalenie całkowicie bezpodstawne. Jak słusznie wskazuje się w orzecznictwie, sąd nie jest związany zarówno ustaleniami faktycznymi poczynionymi w innej sprawie jak i poglądami prawnymi wyrażonymi w uzasadnieniu zapadłego w niej wyroku. Przedmiotem prawomocności materialnej (art. 365 § 1 k.p.c.) jest bowiem ostateczny rezultat rozstrzygnięcia, a nie przesłanki, które do niego doprowadziły (por. m.in. wyrok SN z dnia 24 stycznia 2017 r., V CSK 164/16).

Tymczasem sama sentencja wspomnianego wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy (z dnia 5 czerwca 2015 r.) w ogóle nie dotyczy Z. K., który nawet nie był stroną owego postępowania. Nawet więc jeżeli komornik na podstawie treści sentencji tego orzeczenia umorzył egzekucję, to – zdaniem Sądu – uczynił to bez należytej podstawy prawnej. Pozostałe ustalenia faktyczne wynikają z dołączonych dokumentów prywatnych i urzędowych. Kwalifikacja prawna Powództwo było bezzasadne. Po pierwsze, powód nie udowodnił, że egzekucja była wszczęta lub kontynuowana z naruszeniem bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa (powód jako causa petendi wskazuje wyraźnie czyn niedozwolony, vide k. 3).

Egzekucja była prowadzona do jego zakończenia na podstawie tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności przeciwko Z. K. (klauzuli tej względem Z. K. nie uchylił wyrok SR w Świdnicy z dnia 5 czerwca 2015 r.). Wykazane przez powoda koszty reprezentacji postępowaniu egzekucyjnym nie są więc podlegającą naprawieniu szkodą majątkową w rozumieniu art. 415 k.c. Trzeba w tym miejscu wyjaśnić, że generalnie nie jest wykluczone, że określonych sytuacjach wszczęcie postępowania egzekucyjnego stanowić dokonanie przez wierzyciela czynu niedozwolonego (por. np. wyrok SN z dnia 15 października 2015 r., II CSK 716/14), lecz w niniejszym przypadku z pewnością tak nie jest.

Po drugie, jak słusznie zauważa pozwany – orzeczenie o kosztach stron postępowań regulowanych przepisami Kodeksu postępowania cywilnego następuje „wewnątrz” (w ramach) właściwych postępowań. Przepis art. 770 k.p.c. wyklucza możliwość zastosowania – choćby na podstawie art. 13 § 2 k.p.c. – ogólnej reguły rozstrzygania o kosztach procesu przez wzgląd na jego ostateczny wynik (art. 98 § 1 k.p.c.). W postępowaniu egzekucyjnym jego kosztami może być bądź obciążony dłużnik, bądź też można odstąpić od obciążania go tymi kosztami (w całości lub określonej części).

Nie ma natomiast prawnej możliwości zasądzania w postępowaniu egzekucyjnym kosztów od wierzyciela na rzecz dłużnika. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na mocy art. 415 k.c. a contrario ( punkt I. sentencji) Koszty O kosztach procesu orzeczono na mocy art. 98 § 1 k.p.c. Na zasądzone od przegrywającego proces powoda na rzecz pozwanego składa się: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej w postępowaniu pierwszoinstancyjnym (120 zł, § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, w brzmieniu pierwotnym), opłata minimalna za czynności radcy prawnego w postepowaniu zażaleniowym w postępowaniu przed sądem okresowym (120 zł, § 10 ust. 2 pkt 1 w/w rozporządzenia) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).