Court allows debt claim against telecom user for unpaid services and assigns process costs to the losing party.
Legislator summary
AI generatedThe court partially allowed the plaintiff's claim for unpaid telecommunications services, ordering the defendant to pay the remaining debt and process costs. The defendant admitted the debt but contested the process costs, while the plaintiff had reduced the claim amount after the defendant allegedly paid part of it. The court ruled in favor of the plaintiff because the defendant failed to refute the evidence and the legal basis for the debt transfer.
Legislator headnote
AI generatedArt. 56 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego; Art. 509 § 1 Kodeks cywilny; Art. 355 § 1 Kodeks postępowania cywilnego; Art. 98 § 1 Kodeks postępowania cywilnego: A creditor may assign a claim without the debtor's consent, and the court must award process costs to the losing party when the debt is undisputed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt: I C 718/17 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 października 2017 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Janusz Supiński Protokolant: Katarzyna Kucharska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2017 r. w Giżycku na rozprawie sprawy z powództwa Raport (...) w K. przeciwko Z. W. o zapłatę I. Zasądza od pozwanej Z. W. na rzecz powoda Raport (...) w K. kwotę 2.036,70 (dwa tysiące trzydzieści sześć 70/100) złotych. II. Umarza postępowanie co do roszczenia przekraczającego kwotę określoną w pkt I. III. Zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.258,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt. I C 718/17
UZASADNIENIE
Powód Raport (...) w K. domagał się zasądzenia na jego rzecz od Z. W. kwoty 3.277,41 zł wraz z kosztami postępowania. W uzasadnieniu podniósł, iż pozwana zawarła z (...) SA umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych, z której pozwana nie wywiązała się. Następnie - w dniu 23.08.2016r. - powód zawarł z wierzycielem pierwotnym umowę cesji szeregu wierzytelności, na mocy której nabył również wierzytelność cedenta w w/w kwocie wobec pozwanej. Pozwana Z. W. nie kwestionowała okoliczności leżących u podstaw dochodzonego roszczenia, ani samej wysokości zadłużenia.
Podniosła jednak, że powinna być obciążana kosztami procesu. Powód, w toku procesu cofnął pozew do kwoty 1.240,71 zł, wskazując, że pozwana uiściła w/w kwotę już po wniesieniu pozwu. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 08.05.2015 r. Z. W. zawarła z (...) SA umowę o świadczenie Pakietu usług (...) + usługa (...) w technologii satelitarnej nr (...)DWIE wraz z umową w ramach oferty wspólnej (...) Sp. z o.o. dla klientów O.. dowód: umowa k 35-37, 38-41 Wobec nieuregulowania przez pozwaną należności wynikających z umów w dniu 16.08.2016 r. (...) SA zawarł z Raport (...)w K. umowę ramową cyklicznego przelewu wierzytelności, a następnie w dniu 23.08.2016 – porozumienie do tej umowy, na mocy której zbył również wierzytelność przysługującą względem Z.
W.. dowód: umowa wraz z załącznikiem k. 27-30
Sąd zważył, co następuje:
Roszczenie powoda zasługiwało na uwzględnienie. Sąd ustalił stan faktyczny sprawy na podstawie dowodów z dokumentów. W pierwszej kolejności trzeba zwrócić uwagę na to, że pozwana nie podważyła żadnego z dowodów, które powołał powód. Dotyczy to tak tych dokumentów, które odnosiły się do podstawy powstania zobowiązania, jak i tych, które wykazywały przejście wierzytelności z banku na powoda. Pozwana nie zaprzeczyła również wysokości zadłużenia. Zgodnie z dyspozycją art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz.U.
Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.) świadczenie usług telekomunikacyjnych odbywa się na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Oczywistym pozostaje, że strony winne wywiązywać się z umowy, co oznacza po stronie pozwanej obowiązek regulowania należności za usługi, dostarczone przez operatora. Z kolei art. 509 § 1 kc uprawnia wierzyciela do przeniesienia wierzytelności bez zgody dłużnika na osobę trzecią. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że powodowi – jako cesjonariuszowi – przysługuje wymagalna wierzytelność względem pozwanej, czemu ona sama nie zaprzeczyła.
W konsekwencji Sąd orzekł jak w pkt I wyroku. Mając na uwadze cofnięcie pozwu w części dotyczącej kwoty 1.240.71 zł, należało orzec, po mysli art. 355 § 1 kpc, jak w pkt II. O kosztach Sąd orzekł po myśli art. 98 § 1 kpc, zgodnie z którym strona przegrywająca obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw. Na koszty procesu składają się w niniejszej sprawie opłata sądowa (41 zł), wynagrodzenie pełnomocnika powoda (1.200 zł) i opłata skarbowa (17 zł). Mając przedstawione racje na uwadze, Sąd orzekł jak w punkcie III wyroku.