Appeal dismissed; joint sentence upheld as full absorption inapplicable due to multiple crimes and prison conduct.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appeal against a joint sentence, ruling it obviously unfounded. The defendant argued for full absorption of prior sentences based on medical evidence and prison conduct, claiming the lower court erred in applying criminal law provisions. The court upheld the original decision, affirming that the principle of full absorption does not apply when multiple crimes exist and that the joint sentence must reflect all offenses without reduction.
Legislator headnote
AI generatedArt. 86 § 1 k.k.; Art. 7, 410, 424 § 1, 2 k.p.k.: The principle of full absorption of sentences does not apply in cases of multiple crimes, and a joint sentence must reflect all offenses without reduction, considering the defendant's conduct in prison.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ka 302/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 listopada 2013r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny w składzie Przewodniczący: SSO Jerzy Pałka Sędziowie: SSO Marek Konrad (spr.) SSO Michał Pieńkowski Protokolant: Luiza Ustaszewska - Sęk przy udziale Prokuratora: Andrzeja Ołdakowskiego po rozpoznaniu w dniu: 13.11.2013r. sprawy skazanego Z. M. z powodu apelacji: obrońcy skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Wyszkowie VI Zamiejscowego Wydziału Karnego z/s w Pułtusku z dnia 08.08.2013r. w sprawie VIK 279/13 orzeka: I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną. II. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. kwotę 120zł. powiększoną o stawkę podatku VAT – łącznie kwotę 147,60zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu III. Zwalnia Z. M. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za II instancję, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt IIKa 302/13
UZASADNIENIE
Z. M. wniósł o wydanie wyroku łącznego który obejmować miał według skazanego wyroki w sprawach: IIK 319/07 Sądu Rejonowego w Pruszkowie, IKK 2263/06 Sądu Rejonowego dla Warszawy Woli w Warszawie, IVK 345/11 Sadu Rejonowego dla Warszawy Woli w Warszawie, oraz IIK 830/10 Sadu Rejonowego w Pułtusku. Swój wniosek skazany uzasadnił tym, iż według jego oceny zachodzą przesłanki do wydania wyroku łącznego zaś Sąd Rejonowy w Pułtusku wymierzając taki wyrok winien po zastosowaniu zasady pełnej absorpcji wymierzyć mu karę 2 lat pozbawienia wolności.
Jednocześnie do wniosku załączył dokumentację medyczną dotyczącą stanu zdrowia - w szczególności dotyczącą słuchu. Sąd Rejonowy w Wyszkowie – Wydział Zamiejscowy w Pułtusku po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 8 sierpnia 2013r. w sprawie VIK 279/13, wydał wyrok łączny w którym: - rozwiązał karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie IV K 2263/06 Sądu Rejonowego dla Warszawy Woli w Warszawie, - na podstawie art. 569§1kpk i art. 85kk i art. 86§1kk połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego wyrokiem Sądu Rejonowego dla m. st.
Warszawy w sprawie V K 1762/04, Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w sprawie VK 1636/01 oraz Sądu Rejonowego dla Warszawy Woli w Warszawie w sprawie VK 869/06 i wymierzył Z. M. karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 lat, zaliczając na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okresy kar odbytych, uznał orzeczoną karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat za wykonaną w całości, zaś na poczet orzeczonego środka karnego – okresy dotychczasowego wykonywania tych środków w zakresie wyroków podlegających połączeniu, ustalając jednocześnie, iż w pozostałym zakresie połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu; - na podstawie art. 569§1kpk i art. 85kk i art. 86§1kk połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego wyrokami Sadu rejonowego dla Warszawy Woli w Warszawie w sprawie IV K 2263/06 i Sadu Rejonowego w Pruszkowie w sprawie IIK 319/07 i wymierzył mu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na poczet tejże kary okres kary odbytej w sprawie IVK 2263/06, - na podstawie art. 572kpk umorzył postępowanie w zakresie wyroków w sprawach:
IVK 1295/06 i IVK 367/07 oraz IVK 431/10 Sądu Rejonowego dla Warszawy Woli w Warszawie, - na podstawie art. 89§1kk w zw. z art. 572kpk umorzył postępowanie w części dotyczącej wydania wyroku łącznego obejmującego wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Woli w Warszawie w sprawie IV K 345/11 oraz Sadu Rejonowego w Pułtusku w sprawie IIK 830/10. -rozstrzygnął o kosztach sądowych Apelację od przedmiotowego wyroku złożył obrońca skazanego i zarzucił mu: - naruszenie art. 86§1kk poprzez niezastosowanie zasady pełnej absorpcji, - naruszenie art. 7, 410, 424§1i2kpk poprzez wybiórczą i dowolną ocenę materiału dowodowego, w tym pominięcie lub niedostateczne uwzględnienie dowodów zaliczonych w poczet materiału dowodowego w sprawie w szczególności opinii z Zakładów Karnych co doprowadzić miało do błędnych wniosków w zakresie prognozy kryminologicznej skazanego a tym samym niemożności wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności z zastosowaniem pełnej absorpcji.
W konkluzji apelacji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i po wydaniu wyroku łącznego wymierzenie kary łącznej z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji lub też uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądu I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd zważył co następuje:
Apelacja jest niezasadna a zawarte w niej argumenty nie zostały podzielone przez Sąd Okręgowy. Analizując materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania, Sąd podzielił bowiem argumentację Sądu Rejonowego co do wymiaru kary – czy raczej kar łącznych pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy zasadnie podniósł, iż na wymiar kary orzekanej w zakresie wyroku łącznego, nie mają już wpływu okoliczności typu - stopień zawinienia czy stopień społecznej szkodliwości poszczególnych przestępstw. Decydujący wpływ na wymiar takiej kary, ma element prewencji zarówno na płaszczyźnie indywidualnej jak i ogólnej.
Sąd Rejonowy podkreślił fakt, iż przedmiotem badania aspektu prewencji w sprawie niniejszej było niewątpliwie popełnienie przez skazanego szeregu czynów przestępczych. Okoliczność ta według oceny Sądu Rejonowego uniemożliwia zastosowanie zasady pełnej absorpcji w przypadku skazanego – a Sąd Okręgowy w pełni tę ocenę podziela. Całkowicie słusznie Sąd Rejonowy podkreślił także, iż orzeczona kara łączna winna odzwierciedlać wszystkie popełnione przez skazanego przestępstwa a instytucja wyroku łącznego nie służy w żadnej mierze redukcji orzeczonych kar jednostkowych.
Jednocześnie, Sąd Rejonowy oceniając sprawę niniejszą pod kątem wymiary kary łącznej, miał na uwadze postawę skazanego w warunkach izolacji więziennej, jego stosunek do prowadzonego przed osadzeniem w Zakładzie Karnym życia. Wyraz tej oceny znajduje się w uzasadnieniu zapadłego orzeczenia. Tym samym, zdaniem Sądu Okręgowego, chybione są zarzuty skarżącego dotyczące selektywnej oceny zachowania się skazanego w Zakładach Karnych. Sąd Rejonowy bowiem, mając je na uwadze przy wymiarze kary łącznej, odniósł się do tych kwestii w uzasadnieniu orzeczenia a pozytywne opinie zachowania skazanego miały istotny wpływ na wymiar kary łącznej, orzeczonej przez tenże Sąd.
Sąd Rejonowy podkreślił, iż właśnie opinie z zakładów karnych zdecydowały o rezygnacji z zasady kumulacji przy łączeniu kar jednostkowych. Zastosowana przez Sąd Rejonowy zasada asperacji jest metodą słuszną w przypadku Z. M. a jej zastosowanie w pełni uzasadnione. Dlatego też, Sąd nie znajdując podstaw do uznania zasadności zarzutów zawartych w apelacji uznając ją za niezasadną zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.