Legislator Case Law & Legislation
I C 657/16 AI generated

Plaintiff's claim dismissed due to statute of limitations; debt from 2003 expired before 2016 filing.

Case Number I C 657/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The plaintiff filed a lawsuit in August 2016 to recover a loan debt originally contracted in 2003, which had been transferred to the plaintiff from the original bank. The defendant argued that the claim was time-barred, and the court found the statute of limitations had expired because the loan was a business-related debt subject to a three-year limitation period. Consequently, the court dismissed the plaintiff's claim as the debt became unenforceable years prior to the lawsuit's filing.

Legislator headnote

AI generated

Art. 118 k.p.c.; Art. 513 § 1 k.p.c.: For business-related claims, the three-year statute of limitations applies separately to each installment, and a debtor may raise the statute of limitations defense against an assignee of the claim.

Keywords

AI generated
statute of limitations business debt loan contract assignment of claim three year period

Cited Legislation

AI generated
Art. 118 k.p.c.
Art. 118 kpc stanowi, że jeżli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.
Art. 513 § 1 k.p.c.
Zgodnie natomiast z art. 513 § 1 kpc dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 657/16 upr.

UZASADNIENIE

Powód (...) z siedzibą we W. złożył w dniu 31 sierpnia 2016r. pozew żądając zasądzenia od pozwanej I. M. kwoty 1.532,62 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. (k. 2-4). Powód swoje roszczenie uzasadnił faktem przejęcia od pierwotnego wierzyciela (...) Banku S.A. wierzytelności z tytułu umowy bankowej. (k. 2-4). Na rozprawie w dniu 21 grudnia 2016 r. stawiła się pozwana, która powództwa nie uznała i wnosiła o jego oddalenie, podnosząc jednocześnie zarzut przedawnienia roszczenia. (k. 37).

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 13 czerwca 2003r. pozwana I. M. zawarła z (...) Bank (...) S.A. w W., obecnie (...) Bank S.A z siedzibą we W. Umowę pożyczki nr (...). (k. 27-28). Na mocy powyższej umowy powód udzielił pozwanej pożyczki obejmującej kwotę wnioskowaną 1.600 zł. oraz koszty obsługi, a pozwana zobowiązała się do spłaty kredytu w 12 ratach, płatnych 13 dnia każdego miesiąca, począwszy od lipca 2003r. (k. 27-28). Przedmiotowa wierzytelność na mocy umowy z dnia 4 lutego 2016r. została zbyta przez wierzyciela pierwotnego (...) Bank S.A. z siedzibą we W. (poprzednio (...) Bank (...) S.A w W.) na rzecz powoda. (k. 9-14).

Sąd zważył co następuje:

Opisany wyżej stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o przedstawione przez strony dowody w postaci dokumentów (k. 9-13, 27-28). Zdaniem Sądu podniesiony przez pozwaną zarzut przedawnienia roszczenia jest w pełni zasadny. Art. 118 kpc stanowi, że jeżli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Niewątpliwie roszczenie wobec pozwanej związane jest z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. W przypadku rat kredytu należy uznać, że poszczególne z nich przedawniają się po upływie trzech lat licząc od dnia, w którym rata powinna zostać spłacona zgodnie z zawartą umową kredytową, w związku z czym okres przedawnienia biegnie tu oddzielnie w stosunku do każdej z nich. W okolicznościach niniejszej sprawy wobec jednoznacznej treści umowy pożyczki z dnia 13 czerwca 2003r., wprost wynika, że ostateczny termin spłaty kredytu przypada po 12 miesiącach od dnia 13 lipca 2003r.

Z tą datą cała wierzytelność została postawiona w stan wymagalności i co za tym idzie od tej daty należy liczyć początek biegu 3-letniego terminu przedawnienia. Zatem skoro termin płatności ostatniej raty wyznaczony był na dzień 13 lipca 2004r., a powództwo zostało wniesione do Sądu 31 sierpnia 2016 r., w ocenie Sądu zarzut przedawnienia roszczenia został podniesiony skutecznie. Trzeba dodać, iż w sprawie niniejszej nie toczyło się postępowanie egzekucyjne, a także nie została nadana klauzula wykonalności. (k. 39). Nie nastąpiło więc przerwanie biegu przedawnienia.

Zgodnie natomiast z art. 513 § 1 kpc dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie. W związku z powyższym powództwo zostało oddalone. Wobec faktu, iż pozwana nie przedstawiła, że poniosła jakiekolwiek koszty procesu, Sąd o kosztach nie orzekł. Uwzględniając powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. /SSR Anna Chemycz/ Za zgodność z oryginałem: