Court awards damages for whiplash injury caused by rear-end collision under tort liability and insurance law.

Sygn. akt I C 1442/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: SSR Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2017 r. w G. sprawy z powództwa M. S. (1) przeciwko (...) Towarzystwu (...) spółce akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) Towarzystwa (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz powódki M. S. (1) kwotę 12.000 zł (dwunastu tysięcy złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 25 września 2014 r. do dnia zapłaty;

II. zasądza od pozwanego (...) Towarzystwa (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz powódki M. S. (1) 3.517 zł (trzy tysiące pięćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu; III. nakazuje ściągnąć od pozwanego (...) Towarzystwa (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 1.130,48 zł (jeden tysiąc sto trzydzieści złotych czterdzieści osiem groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. Sygn. akt I C 1442/15

UZASADNIENIE

Stan faktyczny W dniu 17 marca 2014 r. M. S. (1) poruszała się samochodem V. nr rej. (...). Jechała sama Aleją (...) w G., wracała w dyżuru nocnego w szpitalu, gdzie pracowała jako pielęgniarka. Na skrzyżowaniu z ulicą (...) powódka zatrzymała pojazd na światłach, miała wciśnięty hamulec. W tym momencie na skutek niezachowania należytej ostrożności w pojazd powódki uderzył od tyłu pojazd V. nr rej. (...), kierowany przez W. B. (1). Uderzenie nastąpiło w prędkością około 10 km/h, pojazd powódki został popchnięty kilkanaście centymetrów.

Uderzenie bezpośrednio nastąpiło w tylny hak pojazdu powódki. Ciało powódki w wyniku uderzenia gwałtowanie poleciało do przodu, a następnie do tyłu. Dowód: zeznania powódki M. S. (39:40-41:32) zeznania W. B. (9:33-11:50) Kiedy powódka po kolizji dojechała do domu, zaczęła odczuwać drętwienie dłoni. Po kilku godzinach tego samego dnia zaczęła ją boleć szyja. Tego samego dnia udała się do szpitala w G. Z.. Założony został kołnierz ortopedyczny na szyję, nosiła go przez około 5 tygodni. Kołnierz w niewielkim stopniu zmniejszał ból szyi.

Od czasu wypadku powódka ma problemy z niebolesnym skręcaniem szyi, odczuwa drętwienie dłoni, jest bardziej nerwowa. Zrezygnowała z pracy pielęgniarki szpitalnej na oddziale ratunkowym (którą wykonywała przez 16 lat), obecnie pracuje jako pielęgniarka szkolna. Przed wypadkiem miała dyskopatię kręgosłupa szyjnego, leżała z tego powodu dwa lata przed przedmiotowym wypadkiem w szpitalu na oddziale neurologicznym. Dowód: zeznania powódki M. S. (41:49-52:21) zeznania D. S. zeznania M. (...) Sprawca kolizji był ubezpieczony w dacie wypadku w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w (...) Towarzystwie (...) S.A. w W..

Ubezpieczyciel odmówił powódce wypłaty zadośćuczynienia twierdząc, że wypadek nie mógł spowodować rozstroju jej zdrowia. Okoliczność bezsporna W wyniku przedmiotowego wypadku powódka doznała urazu skrętnego kręgosłupa o charakterze tzw. strzału z bicza. Dolegliwości bólowe o znacznym nasileniu występowały przez około 4 tygodnie od daty wypadku. Później ulegał stopniowemu zmniejszeniu. Poszkodowana nie była ograniczona w samoobsłudze. Aktualnie nie stwierdza się ubytków funkcji ruchowych szyi. Zanik kłębu kciuka nie jest związany z przedmiotowym wypadkiem.

Leczenie i rehabilitację poszkodowanej można uznać za zakończone. Drętwienia kończyn górnych ustąpiły. Stwierdza się nieduże nasilenie dolegliwości związanych z obniżeniem odczuwania bodźców bólowych na lewym przedramieniu. Dowód: opinia biegłego ortopedy, k. 103-107 opinia biegłego neurologa, k. 131-133, 154 Ocena dowodów Zeznania powódki i świadków są zdaniem Sądu szczere, spójne, logiczne. Z opisu przebiegu wypadku wynika, że uderzenie w pojazd powódki od tyłu nastąpiło, przy prędkości około 10 km/h, doszło do uderzenia w hak holowniczy pojazdu powódki i przesunięcia go o około kilkanaście centymetrów.

Przebieg wypadku tłumaczy niewielką skalę szkód na mieniu. Dodatkowo należy zauważyć, że uderzenie w hak holowniczy, a więc w element, który nie jest konstruowany w celu absorbowania energii kinetycznej powoduje, że siła uderzenia niemal w całości przechodzi na konstrukcję pojazdu oraz przenosi się w niezredukowanym nasileniu na osoby będące w jego wnętrzu. Jest to również wytłumaczenie tego, że w okolicznościach sprawy, nawet przy uderzeniu z prędkością 10 km/h mogło dojść do gwałtownego przesunięcia górnej części ciała powódki w przód i tył, skutkujące tzw. urazem biczowym.

Opinie biegłych (ortopedy i neurologa) są ocenia jako jasne, pełne, metodologicznie poprawne. Biegli należycie rozważyli zebranych wcześniej materiał, w tym znajdującą się w aktach dokumentację lekarską i wyprowadzili z tego przekonujące i logiczne wnioski. Kwalifikacja prawna Zasada odpowiedzialności pozwanego nie była kwestionowana. Jeżeli chodzi o zasadność i wysokość zadośćuczynienia, to należy przede wszystkim stwierdzić, że wypadek spowodował rozstrój zdrowia powódki (uraz skrętny kręgosłupa szyjnego w mechanizmie tzw. urazu biczowego).

Wymagał leczenia i rehabilitacji, spowodował zwolnienie lekarskie powódki, wystąpiły bóle i drętwienia dłoni. Skala i nasilenie dolegliwości bólowych – jak wskazał biegły ortopeda – było znaczne w pierwszej fazie po wypadku (około 4 tygodnie), później ulegało systematycznemu zmniejszaniu się i obecnie ma nasilenie nieduże ( vide opinia neurologa), dowodząc poprawności i skuteczności przyjętego leczenia i rehabilitacji. Powódka nie była ograniczona w samoobsłudze, nie była poddawana inwazyjnym zabiegom. Reasumując, skala i długotrwałość cierpień powódki jest na poziomie średnim.

Zdaniem Sądu zadośćuczynienie na poziomie 12.000 zł jest w tym kontekście odszkodowaniem odpowiednim. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocy art. 822 § 1 k.c. w zw. z art. 415 k.c. w zw. z art. 436 § 2 k.c. w zw. z art. 445 § 1 k.c. w zw. z art. 444 § 1 k.c. w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […] w zw. z art. 481 § 1 i § 2 k.c. Koszty W punkcie II. sentencji orzeczono kosztach stron na mocy art. 98 § 1 k.p.c. Na zasądzone koszty składa się: opłata sądowa od pozwu (600 zł), opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (2.400 zł, § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych […]), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), zaliczka (500 zł).

W punkcie III. sentencji nakazano ściągnąć od pozwanego na mocy art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nieuiszczone koszty sądowe, na które składa się niezaliczkowana część wypłaconego biegłym wynagrodzenia.