Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 984/13 AI generated

Criminal appeal court quashes first-instance verdict due to procedural error and new evidence contradicting facts.

Case Number IV Ka 984/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court of Wrocław quashed the first-instance judgment and remanded the case for retrial. The defense argued that the lower court made a factual error by assuming the defendant drove the vehicle, while a newly admitted witness provided diametrically opposite testimony. The appellate court ruled that introducing this new evidence prevented a reformatory judgment, as it violated the principle of procedural finality under Article 452 § 1 of the Code of Criminal Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 7 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k.; Art. 452 § 1 k.p.k.: The introduction of new evidence in the second instance that contradicts the first-instance findings necessitates quashing the verdict and remanding the case, as a reformatory judgment would violate the principle of procedural finality.

Keywords

AI generated
criminal appeal procedure new evidence introduction principle of finality factual error correction remand for retrial witness testimony contradiction procedural finality violation

Cited Legislation

AI generated
Art. 7 k.p.k.
naruszenie przepisów postępowania, a to art. 7 kpk w zw.
Art. 5 § 2 k.p.k.
z art. 5 § 2 kpk, mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a polegające na dokonaniu jednostronnej oceny materiału dowodowego na niekorzyść oskarżonego M.
Art. 452 § 1 k.p.k.
Równie niewątpliwe jest, że okoliczność powyższa -w świetle zapadłych na gruncie Kodeksu postępowania karnego judykatów- uniemożliwia Sądowi Odwoławczemu wydanie orzeczenia reformatoryjnego, bowiem stanowiłoby to naruszenie zasady instancyjności procesu określonej w art. 452 § 1 kpk (por.

Cited Case Law

AI generated
SA w Katowicach z dnia 16 marca 2006 r., II AKa 160/05
wyrok SA w Katowicach z dnia 16 marca 2006 r., II AKa 160/05, OSN Prok.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt. IV Ka 984/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Menzel Sędziowie SSO Stanisław Jabłoński (spr.) (...) del. do SO Piotr Wylegalski Protokolant Justyna Gdula przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Tomasza Fedyka po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. sprawy M. S. (1) oskarżonego o czyn z art. 178a § 4 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 21 czerwca 2013 r sygn. akt V K 945/12 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia – Śródmieścia do ponownego rozpoznania. IV Ka 984/13

UZASADNIENIE

M. S. (1) został oskarżony o to, że: w dniu 27 października 2011 roku we W., będą pod wpływem środków odurzających, tj. (...)w stężeniu 277 ng/ml, (...) w stężeniu 42 ng/ml oraz (...) o stężeniu 134 ng/ml, prowadził samochód marki V. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym, wbrew zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych wydanemu przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Krzyków sygn. akt VII K 541/09, oraz będąc uprzednio skazany m prawomocnymi wyrokami przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia sygn. akt V K 1871/09, sygn. akt II K 395/09, sygn. akt V K 615/09, sygn. akt V K 724/09 oraz przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Krzyków sygn. akt II K 807/09, tj. o czyn z art. 178a § 4 kk.

Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt V K 945/12 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia w V Wydziale Karnym: I. uznał oskarżonego M. S. (1) za winnego tego, że w dniu 27 października 2011 roku we W., będąc pod wpływem środków odurzających, tj. (...) w stężeniu 277 ng/ml we krwi, (...) w stężeniu 42 ng/ml we krwi oraz (...) o stężeniu 134 ng/ml we krwi i wbrew obowiązującemu wobec niego zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych wydanemu przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Krzyków sygn. akt VII K 541/09, oraz będąc uprzednio skazany za przestępstwa prowadzenia pojazdu mechanicznego pod wpływem środków odurzających prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia w sprawach o sygn. akt V K 1871/09, sygn. akt II K 395/09, sygn. akt V K 615/09, sygn. akt V K 724/09 oraz przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Krzyków w sprawie o sygn. akt II K 807/09, prowadził samochód marki V. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym, co stanowiło występek z art. 178a § 4 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II. na podstawie art. 42 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 6 (sześciu) lat; III. na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności (zatrzymania) w dniu 27 października 2011 roku; IV. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. K. kwotę 708,48 złotych (w tym podatek VAT) tytułem nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu;

V. na podstawie art. 624 § 1 kpk oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym odstąpił od wymierzenia opłaty. Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonego i zaskarżając wyrok w całości, na korzyść oskarżonego, zarzucił:

1. naruszenie przepisów postępowania, a to art. 7 kpk w zw. z art. 5 § 2 kpk, mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a polegające na dokonaniu jednostronnej oceny materiału dowodowego na niekorzyść oskarżonego M. S. (1), a w szczególności na dowolnym uznaniu wyjaśnień tego oskarżonego za niewiarygodne;

2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający istotny wpływ na treść tego rozstrzygnięcia, a polegający na bezpodstawnym przyjęciu, iż oskarżony M. S. (1) dnia 27 października 2011 r. prowadził samochód marki V. (...) o nr rej. (...), podczas gdy ze swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika wniosek, że pojazd ten był prowadzony przez świadka K. W.. Przy tak sformułowanych zarzutach obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego M. S. (1) od zarzucanego mu czynu, ewentualnie – o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego, niezależnie od podniesionych w niej zarzutów, skutkować musiała uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W toku postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy uzupełnił bowiem postępowanie dowodowe dopuszczając zawnioskowany przez oskarżonego dowód z zeznań świadka M. S. (2). Świadek ten zdarzenie z dnia 27 października 2011 r. opisał natomiast w sposób diametralnie różny od tego, co ujęte zostało w zarzucie aktu oskarżenia i co następnie ustalił Sąd pierwszoinstancyjny w oparciu o przeprowadzone w sprawie dowody.

W szczególności świadek ten oświadczył, iż feralnego dnia szedł wspólnie z koleżanką I. M. i widział jak z V. (...), który stanął w zasięgu ich wzroku, wysiadł kierowca auta – wysiadł przednimi drzwiami od strony pasażera, a następnie to samo zrobił M. S. (1), który cały ten czas siedział z tyłu, zaś auto opuścił wysiadając przez drzwi od strony kierowcy. Jest rzeczą niewątpliwą, że w/w dowód podważa, a z całą pewnością poddaje pod wątpliwość, ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd meriti, wskazując na nowe, a przy tym istotne okoliczności faktyczne, o których wiedzy nie miał ów Sąd w dacie wyrokowania w sprawie i które wymagają rzetelnej weryfikacji.

Równie niewątpliwe jest, że okoliczność powyższa -w świetle zapadłych na gruncie Kodeksu postępowania karnego judykatów- uniemożliwia Sądowi Odwoławczemu wydanie orzeczenia reformatoryjnego, bowiem stanowiłoby to naruszenie zasady instancyjności procesu określonej w art. 452 § 1 kpk (por. wyrok SA w Katowicach z dnia 16 marca 2006 r., II AKa 160/05, OSN Prok. i Pr. 2007, nr 1, poz. 34). W tym zatem stanie rzeczy Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok uchylił przekazując sprawę Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia-Śródmieścia do ponownego rozpoznania.

Przy ponownym rozpoznaniu Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe w całości, czyniąc priorytetem jego rozszerzenie o przesłuchanie świadka M. S. (2) oraz I. M., tj. osoby, która wedle twierdzeń M. S. (2) była również naocznym świadkiem zdarzenia z dnia 27 października 2011 r. Następnie ogół zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd podda swobodnej ocenie i wyda wyrok, który w razie potrzeby uzasadni w sposób zgodny z treścią art. 7 kpk.