Bankruptcy petition dismissed against non-business entity due to one-year statutory limitation period expiration.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Toruń dismissed a creditor's petition for bankruptcy of a non-business individual, ruling the claim was time-barred. The creditor argued the debtor ceased business operations in 2012 but claimed pre-2014 legal status differences should apply. The Court of Appeal rejected this, holding that under current law, creditors lack standing to file such petitions if more than one year has passed since the cessation of business activities. Consequently, the appeal was found baseless and the original decision to dismiss the petition was upheld.
Legislator headnote
AI generatedArt. 8 p.u.; Art. 9 p.u.: The right to file a bankruptcy petition for a non-business individual belongs exclusively to the debtor unless less than one year has elapsed since the cessation of business activities; creditors have no standing after this period.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 202/17 POSTANOWIENIE Dnia 16 listopada 2017 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Joanna Rusińska ( spr.) Sędziowie SO Małgorzata Bartczak - Sobierajska SO Zbigniew Krepski po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela (...) im. F. S. w G. o ogłoszenie upadłości osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej – P. W. na skutek zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 7 kwietnia 2017r., sygn. akt V GU 29/17 postanawia oddalić zażalenie Małgorzata Bartczak – Sobierajska Joanna Rusińska Zbigniew Krepski
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Toruniu oddalił wniosek wierzyciela (...) im. F. S. w G. o ogłoszenie upadłości dłużnika P. W. – osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd ten stwierdził, że dłużnik zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej w dniu 27 lutego 2012 r., a następnego dnia został wykreślony z CEIDG. Zatem z uwagi na to, że upłynął więcej niż rok od tego zdarzenia, wierzyciel nie ma uprawienia do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości dłużnika – osoby fizycznej nieprowadzącej działalność gospodarczą. W tej sytuacji, powołując się na art.8 p.u. Sąd Rejonowy uznał, że wniosek wierzyciela jest nieuzasadniony. W zażaleniu wierzyciel zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art.8 p.u., poprzez uznanie, że wniosek o ogłoszenie upadłości był spóźniony, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne. Zgodnie z art. 491 2 ust. 3 p.u., wniosek o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalność gospodarczą może zgłosić dłużnik, z uwzględnieniem art. 8 i art. 9 p.u. Regułą jest zatem to, że uprawienie do złożenia wniosku o ogłoszenie tzw. upadłości konsumenckiej ma tylko dłużnik. Wyjątek z art.8 p.u. dotyczy sytuacji, gdy osoba fizyczna zaprzestała działalności gospodarczej, jednak od tego zdarzenia nie upłynął jeszcze rok. Wówczas z wnioskiem o ogłoszenie upadłości konsumenckiej może wystąpić wierzyciel.
Skarżący nie kwestionuje, że dłużnik zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej w 2012 r. natomiast podnosi, że przed wejściem w życie ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. nowelizującej m.in. Prawo upadłościowe i naprawcze, dłużnik prowadzący gospodarstwo rolne, nie był osobą, wobec której można było ogłosić upadłość (art.6 pkt 5 przed zmianą). Rozważania skarżącego na temat zdolności upadłościowej dłużnika jako przedsiębiorcy nie mają istotnego znaczenia w sprawie. Niezależnie bowiem od tego, czy przed nowelizacją przepisów Prawa upadłościowego i naprawczego dłużnik był podmiotem określonym w art.6 pkt 5 p.u., de lege lata wierzyciel nie ma uprawienia do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej, która od ponad roku nie prowadzi działalności gospodarczej.
Z tych względów zarzut naruszenia art.8 p.u. nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.385 k.p.c. w zw. z art.397 § 2 k.p.c. i art. 35 p.u., orzeczono jak w sentencji. Małgorzata Bartczak – Sobierajska Joanna Rusińska Zbigniew Krepski (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...)