Legislator Case Law & Legislation
III Ca 1007/17 AI generated

Appeal dismissed for lack of legal interest due to clerical errors corrected by the court.

Case Number III Ca 1007/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal as inadmissible because the appellant lacked a legal interest (gravamen) in challenging the first-instance decision. The appellant alleged errors regarding the quantity of project documentation to be deposited, but the court found these to be mere clerical mistakes and template errors rather than substantive legal grievances. Consequently, the appeal was rejected, and the original decision was corrected to reflect the correct number of document copies.

Legislator headnote

AI generated

Art. 350 § 1, 3 k.p.c.; Art. 520 § 1 k.p.c.: An appeal is inadmissible if the appellant lacks a legal interest (gravamen) because the alleged errors are merely clerical or result from template omissions, which the court may correct sua sponte.

Keywords

AI generated
lack of legal interest gravamen requirement clerical error correction template error inadmissible appeal project documentation deposit court correction

Cited Legislation

AI generated
Art. 350 § 1, 3 k.p.c.
III CZP 88/13, OSNC 2014/11/108) Jednocześnie, uznając, iż są podstawy do sprostowania zaskarżonego orzeczenia w myśl art. 350 § 1 i 3 k.p.c., Sąd Okręgowy dokonał jego sprostowania zgodnie z wnioskiem wnioskodawcy.
Art. 520 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.
art. 520 § 1 k.p.c
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 1007/17

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy dla Łodzi- Śródmieścia w Łodzi zezwolił wnioskodawcy na złożenie do depozytu sądowego dokumentacji projektowej szczegółowo opisanej w sentencji postanowienia, ustalił, iż kwota opisana szczegółowo w pkt 1 postanowienia ma być wypłacona uczestnikowi na jego wniosek, wezwał uczestnika do odbioru depozytu w terminie 3 lat od doręczenia postanowienia pod rygorem orzeczenia przejścia depozytu na rzecz Skarbu Państwa i ustalił, iż każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wniósł wnioskodawca, zaskarżając je w pkt 1 13, 1 37 i 1 64 oraz w pkt 2, wnosząc o jego zmianę poprzez orzeczenie, iż :

1. sąd zezwala wnioskodawcy na złożenie do depozytu sadowego dokumentacji projektowej sporządzonej w ramach realizacji umowy nr (...) zwartej w dniu 27 maja 2014 roku pomiędzy S. (...) w Łodzi a przedsiębiorstwem (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł., przy czym w zakres tej dokumentacji wchodzi:

13. kosztorys inwestorski przyłącza wod-kan kanalizacji sanitarnej i kan. deszczowej nr CP- (...), ilość 2 egzemplarze;

37. kosztorys inwestorki monitoringu, domofonów, instalacji kontroli dostępu, numer CP- (...) ilość 1 egzemplarz;

64. przedmiar robót place, chodniki i stanowiska postojowe, numer CP- (...) ilość 3 egzemplarze;

2. sąd ustala, iż wydanie złożonej do depozytu dokumentacji projektowej, o której mowa w pkt 1 postanowienia z dnia 27 lutego 2017 roku z uwzględnieniem zmian w powyższym pkt 1 nastąpi na wniosek uczestnika.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. W orzecznictwie przyjmuje się, iż strona nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu orzeczenia, jeżeli nie jest nim pokrzywdzona (gravamen). Pokrzywdzenie polega zaś na różnicy między zgłoszonym wcześniej żądaniem a żądaniem uwzględnionym w sentencji rozstrzygnięcia, przy czym nie każda niezgodność pomiędzy treścią orzeczenia a żądaniem strony uzasadnia przyjęcie istnienia gravamen w jego zaskarżeniu. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Obiektywne rzecz ujmując, istnieje rozbieżność pomiędzy żądaniem wnioskodawcy a treścią zaskarżonego orzeczenia.

Rozbieżność ta może jednak zostać sanowana w drodze sprostowania tegoż orzeczenia. Zarzucane bowiem przez wnioskodawcę postanowieniu sądu I instancji błędy noszą znamiona oczywistych omyłek pisarskich. Dotyczą one bowiem ilości egzemplarzy poszczególnych dokumentów składających się na dokumentację składaną do depozytu, zaś omyłka w pkt 2 postanowienia wynika z nieusunięcia części treści z szablonu zastosowanego przez sąd. Nie jest możliwe bowiem wydanie jakikolwiek kwoty uprawnionemu, gdy przedmiotem złożenia do depozytu sądowego jest dokumentacja projektowa.

Konkludując, w takiej sytuacji wnioskodawca nie ma gravamen w kwestionowaniu zaskarżonego orzeczenia, co uzasadnia odrzucenie apelacji (por. uchwała Sądu (...) sędziów - zasada prawna z dnia 15 maja 2014 r. III CZP 88/13, OSNC 2014/11/108) Jednocześnie, uznając, iż są podstawy do sprostowania zaskarżonego orzeczenia w myśl art. 350 § 1 i 3 k.p.c., Sąd Okręgowy dokonał jego sprostowania zgodnie z wnioskiem wnioskodawcy. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.