Appeal allowed; ordinary procedure requires defendant's presence, making prior summary trial invalid.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the lower court's judgment and remanded the case for retrial because the defendant was absent from the main hearing. The prosecution argued the trial was valid under summary procedure rules, but the court found the defendant's presence was mandatory when switching to ordinary procedure. Consequently, the court ruled that the procedural error constituted a fatal flaw requiring a new trial.
Legislator headnote
AI generatedArt. 469 k.p.k.; Art. 479 k.p.k.; Art. 376 k.p.k.; Art. 439 k.p.k.: Changing from summary to ordinary procedure requires the defendant's presence at the main hearing; prior summary proceedings cannot substitute for this requirement, and failure to observe it constitutes a fatal procedural error.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VII Ka 1066/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Magdalena Chudy Sędziowie SO Anna Górczyńska (spr.) SO Danuta Hryniewicz Protokolant st.sekr.sądowy Rafał Banaszewski przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marii Kuleszy-Chaleckiej po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2014r. sprawy P. P. oskarżonego o przestępstwo z art. 158§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 24 lipca 2013r. sygn. akt VII K 200/13 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie przekazuje VIIKa 1066/13
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Olsztynie, w sprawie VIIK 200/13, wyrokiem z dnia 24 lipca 2013r. uznał oskarżonego P. P. za winnego tego, że w dniu 4 sierpnia 2012r. w O., przy ul. (...) poprzez zadawanie K. P. uderzeń pięściami po głowie , kopanie po całym ciele w wyniku czego K. P. doznał obrażeń ciała w postaci złamania kości nosa z przemieszczeniem odłamów, które to naruszyły prawidłowe funkcjonowanie ciała na okres powyżej dni 7 w rozumieniu art.157§1kk,tj.czynu z art.157§1kk i a to na podstawie art.157§1kk skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności .Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych.
Apelację od wyroku powyższego wywiódł prokurator. Wyrokowi zarzucił : -obrazę przepisów postępowania , art.376§2kpk oraz art.374kpk polegającą na rozpoznaniu sprawy w trybie zwyczajnym bez udziału oskarżonego, którego obecność była obowiązkowa , co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439§1pkt11kpk, -błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia a mający istotny wpływ na jego treść ,polegający na nieprawidłowej analizie materiału dowodowego i przyjęciu, iż zachodzą podstawy do skazania oskarżonego bez weryfikacji okoliczności składających się na popełnienie przez oskarżonego przestępstwa w warunkach powrotu do przestępstwa , podczas gdy wnikliwa analiza zgromadzonego materiału dowodowego , w tym analiza informacji o karalności oskarżonego i jego skazanie za przestępstwo z art. 280§1kk wskazują ,iż dopuścił się on zarzucanego mu czynu z art.157§1kkw warunkach określonych w art.64§1kk.
W oparciu o wskazane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna i na uwzględnienie zasługuje. Prokurator kierując akt oskarżenia w niniejszej sprawie wniósł o jej rozpoznanie na podstawie art. 469 k.p.k. w trybie uproszczonym. Na wyznaczoną rozprawę na 12 kwietnia 2013 r. oskarżony nie stawił się, natomiast wysłane do niego wezwanie na wskazany adres do korespondencji wróciło z adnotacją „ zwrot nie podjęto w terminie”. Sąd odroczył rozprawę do dnia 6 maja 2013r. Oskarżony nie stawił się ,jednak o terminie rozprawy został zawiadomiony prawidłowo. W związku z tym na podstawie art. 479 § 1 k.p.k.
Sąd postanowił prowadzić rozprawę pod nieobecność oskarżonego i w trybie art. 479 § 2 k.p.k. odczytał wyjaśnienia oskarżonego złożone w dochodzeniu . Sąd Rejonowy ponownie odroczył rozprawę do dnia 14 czerwca 2013 r. Wysłane na ten termin rozprawy wezwanie dla oskarżonego wróciło ponownie z adnotacją ”zwrot nie podjęto w terminie” i sąd uznał je za doręczone w trybie art. 139 § 1 k.p.k. oraz na podstawie art. 376 § 2 k.p.k., z uwagi na niestawiennictwo oskarżonego, rozprawę prowadzić po jego nieobecność. Sąd uznał, bowiem, że oskarżony złożył już wyjaśnienia w trybie, który przewiduje art. 479 § 2 k.p.k., a będąc prawidłowo powiadomiony o terminie, nie stawił się na nią bez usprawiedliwienia.
Sąd odroczył raz jeszcze rozprawę ,na którą także nie stawił się oskarżony i w dniu 24 lipca 2013r. wydał wyrok. Powyższe wskazuje, iż słuszna jest teza zawarta w apelacji ,że sposób procedowania sądu w niniejszej sprawie był nieprawidłowy. Zmiana trybu postępowania z uproszczonego na zwyczajny powoduje konieczność wydania w tym zakresie stosownego postanowienia oraz pociąga za sobą konieczność uczestnictwa oskarżonego na rozprawie głównej (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 27 września 2004 r., sygn. III KK 216/04, R-OSNKW 2004, poz. 1668 oraz z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn.
IV KK 255/08, R-OSNKW 2008, poz. 1726 CD). Odstępując od tej zasady Sąd Rejonowy błędnie powołał się na art. 376 § 2 k.p.k., bowiem przepis ten nie mógł mieć zastosowania wobec oskarżonego ,gdyż nie złożył on przed sądem wyjaśnień, od czego uzależniona jest w myśl art. 376 § 1 k.p.k. możliwość kontynuowania postępowania zwyczajnego pod nieobecność oskarżonego. Przesłuchania oskarżonego przez sąd nie może, bowiem, zastąpić, dokonane przed zmianą trybu postępowania, odczytanie jego wyjaśnień złożonych w dochodzeniu.(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 października 2009r.
VKK 234/09 Przyjąć zatem za skarżącym należy, że rozpoznano sprawę podczas nieobecności oskarżonego, którego obecność na rozprawie była obowiązkowa. Uchybienie to stanowi bezwzględną przesłankę odwoławczą, określoną w art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k., a jej zaistnienie powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. ( art.437§1k.p.k.). Zasadny także jest zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dotyczący wyeliminowania z podstawy skazania oskarżonego art..64§1kk. Jednak wobec stwierdzonej bezwzględnej przyczyny odwoławczej wskazane uchybienie ma charakter drugorzędny.