Social security court dismissed appeal for one-time disability compensation due to lack of 10% health deterioration. The court upheld the expert opinion that the plaintiff's condition did not worsen. The appeal was rejected based on the statutory requirement for significant health improvement.

Sygn. akt IV U 122/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 września 2017 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Maja Snopczyńska Protokolant : Karolina Nowicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2017 roku w Ś. sprawy z odwołania C. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawach (...) z dnia (...) o jednorazowe odszkodowanie z tytułu pogorszenia stanu zdrowia w związku z wypadkiem przy pracy I. odwołania oddala; II. nie obciąża powoda kosztami procesu.

UZASADNIENIE

Powód C. K. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia (...) odmawiających mu prawa do wypłaty jednorazowego odszkodowania w związku z pogorszeniem stanu zdrowia spowodowanego skutkami wypadku przy pracy z dnia (...) W odpowiedzi na pozew pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu podniósł, że pogorszenie stanu zdrowia powoda wskutek wypadku przy pracy nie spowodowało zwiększenia doznanego uszczerbku na zdrowiu co najmniej o 10 punktów procentowych.

W toku postępowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny: C. K. pracował jako górnik. W dniu (...) w czasie pracy w kopalni zaczepił o stojak, co doprowadziło do upadku stropnicy na powoda wskutek czego doznał stłuczenia miednicy. Organ rentowy przyznał powodowi 10% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu z rozpoznaniem stłuczenia okolicy lędźwiowej. W dniu (...) w czasie pracy w kopalni spadająca bryła kamienia uderzyła powoda w lewy bok, powodując złamanie wyrostków poprzecznych kręgów L1 i L2 po stronie lewej. Decyzją organu rentowego przyznano powodowi 5% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

Powód w latach 2002, 2009 oraz 2013 składał do organu rentowego wnioski o podwyższenie uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkami przy pracy w 1983 i 1988 roku, jednak (...) Oddział w W. nie stwierdził pogorszenia stanu zdrowia powoda spowodowanego wypadkami przy pracy i ustalił łączny uszczerbek na zdrowiu w wysokości 10%. W 2016 roku powód ponownie złożył wniosek o podwyższenie uszczerbku na zdrowiu. Orzeczeniami Komisji Lekarskiej (...) Oddział we W. z dnia (...)roku ustalono 10% stałego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku przy pracy z dnia (...)i z dnia (...), stwierdzając jednocześnie, że procentowy uszczerbek na zdrowiu wynoszący 10% jest stały i nie uległ pogorszeniu.

Decyzjami z dnia (...) (...) Oddział w W. odmówił powodowi prawa do wypłaty do jednorazowego odszkodowania w związku z pogorszeniem stanu zdrowia spowodowanego skutkami wypadku przy pracy. Dowód: - akta ZUS – w załączeniu , - dokumentacja lekarska – w załączeniu Długotrwały uszczerbek na zdrowiu wynosi 6%. U powoda stwierdzono niewielkie ograniczenie ruchomości kręgosłupa lędźwiowego bez objawów korzeniowych rozciągowych i ubytkowych, bez cech uszkodzenia rdzenia szyjnego. Nie stwierdzono pogorszenia stanu zdrowia związanego z następstwami wypadków w pracy w (...).

Proces zwyrodnieniowy narządu ruchu stwierdzany w badaniach obrazowych nie ma związku z wypadkami, lecz jest efektem naturalnych procesów starzenia się organizmu. Dowód: - opinia biegłych sądowych z dnia 5.06.2017r. k – 18-19. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył : Odwołanie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 12 ust.2 ustawy z 30.10.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych – Dz. U. z 2009r. nr 167, poz.1322; jeżeli wskutek pogorszenia się stanu zdrowia stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu będący następstwem wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, który był podstawą przyznania jednorazowego odszkodowania, ulegnie zwiększeniu co najmniej o 10 punktów procentowych, jednorazowe odszkodowanie zwiększa się o kwotę odszkodowania za każdy procent uszczerbku na zdrowiu przewyższający procent, według którego ustalone było to odszkodowanie.

W wydanej w sprawie opinii biegli sądowi ustalili iż długotrwały uszczerbek na zdrowiu z tytułu powoda wynosi 6 %, nie stwierdzając przy tym pogorszenia stanu zdrowia powoda związanego z następstwami wypadków przy pracy w 1983 i 1988 roku. Wydana w sprawie opinia biegłych sądowych jest rzetelna oparta na dokumentacji, jak i badaniu, i Sąd podzielił dokonane w nich ustalenia. Zdaniem Sądu, brak jest podstaw do zanegowania takiego stanowiska biegłych, tym bardziej, że wydana opinia przez biegłych sądowych zawiera pełne i jasne uzasadnienie, uwzględniające rozpoznane schorzenia.

Biegły sądowy obowiązany jest zaś orzekać zgodnie z wiedzą medyczną, posiadanymi kwalifikacjami i obowiązującymi przepisami. Zatem jego pole orzekania nie jest ograniczone żadnymi dodatkowymi kryteriami, poza obowiązującymi przepisami. Dlatego zdaniem Sądu, sporządzonej przez biegłych opinii, nie można odmówić rzetelności i fachowości co do medycznej oceny stanu zdrowia zmarłego, w odniesieniu do obowiązujących przepisów. Tym bardziej, że są to specjaliści z dużym doświadczeniem medycznym i stażem orzeczniczym. Wydający w sprawie opinię biegli sądowi są lekarzami niezależnymi od stron i nie mają żadnego powodu, aby orzekać na korzyść którejkolwiek ze stron.

Zgodnie z art. 282 § 2 kpc w związku z art. 283 § 2 kpc biegli wydający opinię w niniejszej sprawie złożyli przed objęciem funkcji przysięgę, którą są związani. Sąd nie znalazł podstaw do zanegowania bezstronności biegłych, jak i ich rzetelności przy wydaniu opinii. Warto tutaj przytoczyć pogląd Sądu Najwyższego, który pomimo upływu czasu nie stracił na swojej aktualności. Mianowicie Sąd Najwyższy w swoim wyroku z dnia 19 grudnia 1990 roku w sprawie I PR 148/90 (OSP 1991/11/300) stwierdził, iż Sąd może oceniać opinię biegłego pod względem fachowości, rzetelności czy logiczności.

Może pomijać oczywiste pomyłki czy błędy rachunkowe. Nie może jednak nie podzielać poglądów biegłego, czy w ich miejsce wprowadzać własnych stwierdzeń”. Tym samym uznać należało, że nie nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia powoda związane z wypadkami przy pracy. Skoro opinia biegłych sądowych w niniejszej sprawie była jasna i logiczna, Sąd przyjął ją za podstawę orzeczenia i tym samym, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. odwołanie oddalono, o czym orzeczono jak w punkcie I wyroku. Orzeczenie o kosztach (punkt II wyroku) oparto na przepisie art. 102 kpc, mając na uwadze sytuację materialną powoda.